Τη δημοσιεύουμε αυτούσια, γιατί το πρόβλημα πολλές φορές δεν είναι οι ίδιες οι λέξεις, αλλά οι συμπεριφορές μας.
Δυστυχώς η φόλα, δηλαδή η δηλητηρίαση των ζώων, αποτελεί ένα σύνηθες φαινόμενο μερικών συν-«ανθρώπων» μας, που έχει πάρει τη μορφή επιδημίας. Κάθε χρόνο, ειδικά μετά το πέρας των καλοκαιρινών διακοπών, παρατηρούνται έντονα δύο φαινόμενα:
Το πρώτο έχει να κάνει με μερικούς, πάλι συν-«ανθρώπους» μας, οι οποίοι εγκαταλείπουν τα κατοικίδιά τους στους δρόμους της πόλης, λες και η συντροφιά τους έχει… ημερομηνία λήξης. Το δεύτερο, ακόμη πιο ειδεχθές, έχει να κάνει με κάποιους άλλους συν-«ανθρώπους» μας, οι οποίοι θέλουν να εξοντώσουν αδέσποτα -και όχι μόνο- γεμίζοντας την περιοχή με φόλες.
Πιθανώς να έχετε βρεθεί και εσείς στη δυσάρεστη θέση να έχετε «χάσει» κάποιο από τα κατοικίδιά σας από φόλα, μιας και τα ζώα δεν δυσκολεύονται να φάνε ό,τι βρουν μπροστά τους.
Ευτυχώς, σε κάποιες τυχερές περιπτώσεις, η δηλητηρίαση δεν αποβαίνει μοιραία για τους τετράποδους φίλους μας, αρκεί να την προλάβουμε, να πάρουμε τα κατάλληλα μέτρα και να ανατρέξουμε το συντομότερο στους ειδικούς, για βοήθεια.
Ας ξεκινήσουμε θυμίζοντας σε αυτή την ειδική κατηγορία συν-«ανθρώπων» μας τι ορίζει η κείμενη νομοθεσία για την κακοποίηση των ζώων, μήπως -λέμε μήπως- και αποκτήσουν μερικές δεύτερες σκέψεις, όχι επειδή έγιναν ξαφνικά άνθρωποι, αλλά επειδή τρομάζουν με τις επικείμενες κυρώσεις…
Η κακοποίηση ζώων είναι έγκλημα και διώκεται ποινικά με 1 έως 5 έτη φυλάκισης και χρηματική ποινή 5.000 έως 15.000 ευρώ, για κάθε ζώο που δηλητηριάζεται ή δολοφονείται.
Η Marathon Press μίλησε με τον κτηνίατρο, Δ. Παπαδημητρίου, ιδιόκτητη κτηνιατρικής κλινικής, για να μας ενημερώσει για το τι πρέπει να κάνουμε, ώστε να προλάβουμε τα χειρότερα, σε περίπτωση που αντιληφθούμε ότι το κατοικίδιό μας δηλητηριάστηκε.
Κύριε Παπαδημητρίου, ας ξεκινήσουμε με τα βασικά. Πώς μπορούμε να αναγνωρίσουμε μία φόλα; Ποιά τα είδη που συναντάμε πιο συχνά;
H λέξη φόλα χρησιμοποιείται συχνά στην καθημερινή μας γλώσσα, αλλά ο ορθός επιστημονικός όρος είναι η λέξη τοξίκωση και εννοείται η κατάποση ουσιών επιβλαβών για τον οργανισμό. Συνήθως τέτοιες ουσίες είναι τα οργανοφωσφορικά, τα καρβαμιδικά (φυτοφάρμακα) και τα τρωκτικοκτόνα (ποντικοφάρμακο), οι οποίες ανακατεύονται με κρέας, ψάρι ή άλλα φαγητά με σκοπό να γίνουν εύληπτες από τα ζώα.
Ποιά είναι τα πρώτα συμπτώματα που μας δείχνουν ότι το ζωάκι μας έχει δηλητηριαστεί με φόλα;
Η τοξίκωση από τα οργανοφωσφορικά και τα καρβαμιδικά, προκαλεί υπεροξέα συμπτώματα στα ζώα (σχεδόν αμέσως μετά την κατάποσή τους) στα οποία περιλαμβάνονται ο μυϊκός τρόμος, η μύση, η σιελόρροια, οι σπασμοί, ο εμετός, η διάρροια και οι επιληπτικές κρίσεις. Αντίθετα, η τοξίκωση από τα τρωκτικοκτόνα προκαλεί καθυστερημένα συμπτώματα στα ζώα μετά από μερικές ημέρες (5-7 ημέρες), άρα είναι πιο «ύπουλη», προκαλώντας σοβαρές διαταραχές της πήξης του αίματος. Έτσι, αυτά τα ζώα προσκομίζονται μετά από μερικές ημέρες από την κατάποση της ουσίας, με συμπτώματα που οφείλονται σε σοβαρές αιμορραγίες στις εσωτερικές κοιλότητες του σώματος, όπως είναι η δύσπνοια λόγω αιμοθώρακα (συλλογή αίματος στον θώρακα), η διάταση της κοιλιακής κοιλότητας λόγω αιμοπεριτοναίου (συλλογή αίματος στην κοιλιακή κοιλότητα) και η διόγκωση των αρθρώσεων λόγω αίμαρθρου (συλλογή αίματος στις αρθρώσεις).
Πώς πρέπει να αντιδράσουμε, μόλις αντιληφθούμε ότι το ζώο μας έχει δηλητηριαστεί;
Στην τοξίκωση από τα οργανοφωσφορικά και τα καρβαμιδικά, το πρώτο μας μέλημα είναι η άμεση πρόκληση εμετού στον ασθενή, με ένεση απομορφίνης, για να μειωθεί η απορρόφηση της ουσίας από τον γαστρικό βλεννογόνο, ή και η πλύση στομάχου. Ακολουθεί η χορήγηση αντιδότου στις παραπάνω ουσίες, το οποίο είναι η ατροπίνη. Τα παραπάνω θεραπευτικά μέτρα πρέπει να ληφθούν από κτηνίατρο, ο οποίος θα μπορέσει να προχωρήσει και σε υπόλοιπες ενέργειες, όπως η ενδοφλέβια χορήγηση υγρών και σπασμολυτικών φαρμάκων. Η πρόκληση εμετού από τον ιδιοκτήτη μέσω της, δια της βίας, χορήγησης από του στόματος ουσιών, όπως το αλάτι ή και το γάλα, εκτός από το ότι μπορεί να είναι αναποτελεσματική, μπορεί να προκαλέσει και εισροφητική πνευμονία στον ασθενή.
Στην τοξίκωση από τα τρωκτικοκτόνα, η πρόκληση εμετού έχει νόημα εφόσον δούμε ότι το ζώο κατάπιε την ουσία εκείνη την ώρα. Από τη στιγμή, όμως, που θα εμφανιστούν τα συμπτώματα στον ασθενή μετά από μερικές ημέρες, ο εμετός δεν έχει κανένα νόημα και απαιτείται η χορήγηση, για αρκετές ημέρες, του αντιδότου, το οποίο είναι η βιταμίνη Κ, ενώ μπορεί να χρειαστεί ακόμη και μετάγγιση αίματος.
Πότε πρέπει να ζητήσουμε βοήθεια από τον κτηνίατρο;
Οι τοξικώσεις από τις παραπάνω ουσίες, όπως γίνεται αντιληπτό, είναι επείγοντα και σοβαρά περιστατικά, η διαχείριση των οποίων απαιτεί την παρουσία κτηνιάτρου. Γι’ αυτό τον λόγο, σε τέτοια περιστατικά, οι ιδιοκτήτες πρέπει άμεσα να επικοινωνούν με τον κτηνίατρό τους.
