Μία στήλη για τον εκάστοτε γκομενικό πόνο… Γράφει η Zanax!
Αγαπημένη μου zanax,
Καλησπέρα. Είμαι η Κατερίνα και είμαι 19 χρονών. Ήρθε η ώρα να σου γράψω κι εγώ, λοιπόν, γιατί δεν πάει άλλο. Το θέμα μου είναι ο πρώην μου. First world problem, λοιπόν. Ήμασταν μαζί περίπου 7 μήνες. Ή είμαστε ακόμα; Θα καταλάβεις… Το πρώτο διάστημα εγώ τον ήθελα πολύ, του το έδειχνα, ήθελα να τον βλέπω συνεχώς και του το ζητούσα. Αυτός, μιας και 3 χρόνια μεγαλύτερος, μου το έπαιζε βαρύς και δύσκολος. Μετά από 2-3 μήνες, όμως, εγώ, λίγο που νευρίασα, λίγο που χαλάρωσα, άρχισα να μην είμαι τόσο εκδηλωτική και να του δίνω θεωρητικά τον χρόνο και τον χώρο που θέλει. Έλα, όμως, που αυτός τότε κατάλαβε ότι με θέλει και άρχισε να με διεκδικεί συνεχώς. Αλλά πολύ πιεστικά. Να μη θέλει να κάνω τίποτα χωρίς αυτόν, να μη συμπαθεί τους φίλους μου, να μου κάνει σκηνές «που βγαίνω» και άλλα τέτοια. Μπορεί να ένιωσε ότι με χάνει; Να τον έφτυσα και να κόλλησε; Δεν ξέρω. Να μη στα πολυλογώ, αυτό συνεχίστηκε για 4 μήνες. Μέχρι πριν κανένα μηνά, δηλαδή, που εγώ του ζήτησα να χωρίσουμε. Αλλά ρε συ, zanax, δε μ’ αφήνει σε ησυχία από τότε. Λέει θα κάνει ό,τι θέλω και θα είμαστε πιο καλά από ποτέ. Έρχεται και κλαίει κάτω από το σπίτι μου, μου λέει ότι έχω βρει γκόμενο και με λέει ψεύτρα. Κι ενώ εγώ στην αρχή δεν ήμουν σίγουρη για τον χωρισμό, τώρα έχω ξενερώσει άπειρα. Αλλά στενοχωριέμαι να τον βλέπω έτσι. Δε μου είναι εύκολο. Δεν ξέρω τι να του πω για να τον πείσω ότι απλά δε θέλω άλλο, χωρίς να βάλει πάλι τα κλάματα και να με πάρει 352 τηλέφωνα. Μέχρι και στους φίλους μου στέλνει μηνύματα και πηγαίνει σπίτια τους να τους μιλήσει. Τι να κάνω;;; Δε θέλω να τον πληγώνω, αλλά δεν αντέχω άλλο. Τί να του πω;;; Help!!
Κατερινάκι και ο πρώην-νυν-δενξέρωτι
Λοιπόν, Κατερινάκι, έχω πολλές παρατηρήσεις για το email σου. Καταρχήν, πόσο ξενερουά είναι οι ανασφαλείς άντρες. Ξέρεις ποιοι. Αυτοίίί που βρίζουν τους φίλους μας και δε μας αφήνουν να βγούμε. Χάνουμε πολύ χρόνο μαζί τους εκεί γύρω στα 18 με 23. Νομίζουμε ότι αυτός είναι ο άντρας ο δυναμικός, ότι έτσι δείχνει το πάθος του. Αμ δε! 1-0 λοιπόν υπέρ του να μην είσαι μαζί του. 2-0 επειδή άρχισε να σε θέλει απεγνωσμένα αφού τον έφτυσες. Πιο γραφικός και απ’ την Ακρόπολη. Και στην τελική, 3-0, γιατί δεν τον θέλεις πια, και φυσικά και δε θα ξαναείσαι μαζί του από οίκτο και φυσικά, επίσης, οι άνθρωποι και οι καταστάσεις δεν αλλάζουν ως δια μαγείας. Όχι, δε θα είναι διαφορετικά και ονειρικά (για πάνω από 6 μέρες) αν τα ξαναβρείτε… Το καταλαβαίνω, λοιπόν, ότι δε θες να τον πληγώνεις, αλλά, δυστυχώς καλύτερα να μην πληγώνεις εσένα, παρά αυτόν. Επομένως, να είσαι σκληρή, να δείξεις ότι ξέρεις τι θες, χωρίς νιαουρίσματα, και ο φίλος μας ας μου στείλει ένα γραμματάκι να τον παρηγορήσω..!
Zanax, γεια σου! Είμαι ένας απεγνωσμένος 29 χρονών και ορκισμένος εργένης εδώ και χρόνια, αλλά ερωτεύτηκα στα γεράματα, τρομάρα μου. Άκου, λοιπόν, την ιστορία. Το καλοκαίρι είχα πάει διακοπές στο νησί από το οποιο κατάγομαι και εκεί έκανα φουλ παρέα με την Α., η οποία είναι οικογενειακή μου φίλη και είναι χρόνια σε σχέση. Η Α. είχε φέρει και τις φίλες της μαζί και περνούσαμε χάρμα. Θάλασσα, ποτά, βόλτες και εγώ καψουρεύτηκα πολύ μια φίλη της, την Σ., η οποία έδειχνε και αυτή θετικά σημάδια… Το θέμα είναι ότι ένα βράδυ, εκεί με την Αυγουστιάτικη Πανσέληνο, δέχτηκα full attack από την Α., η οποία μου εξομολογήθηκε ότι με θέλει χρόνια και ιστορίες και ότι δεν της έχει ξανασυμβεί. Είναι και πολύ ωραία κοπέλα, ε, άντρας είμαι, υπέκυψα.
Έλα, όμως, που στο μεταξύ ο έρωτας μου για την Σ. είχε φουντώσει για τα καλά. Συνεχίσαμε να μιλάμε, αλλά μετά από λίγες μέρες η Α. της τα είπε όλα, δήλωσε τρελά ερωτευμένη μαζί μου και μάλιστα χώρισε κιόλας με το αγόρι της. Η Σ. μου είπε ξεκάθαρα ότι εφόσον με θέλει τόσο η φίλη της, δεν παίζει να προχωρήσει μεταξύ μας, αν και με θέλει πολύ. Έμπλεξα! Δεν μπορώ να την ξεχάσω! Έχεις καμία ιδέα πώς να την ξανακερδίσω; Για ένα βράδυ που υπέκυψα θα χάσω τη μόνη κοπέλα που μου κέντρισε το ενδιαφέρον εδώ και χρόνια; HELP!
Ένας 30ρης ερωτοχτυπημένος
Λοιπόν, έχω ιδέα. Πώς σου φαίνεται να γυρίσεις τον χρόνο πίσω και να ΜΗΝ κάνεις τα έκτροπα με την κολλητή αυτής που σε ενδιαφέρει; Φίλε μου, τα έκανες μαντάρα. Αν είχες φάει τόσο γερό στραπάτσο με την Σ. έπρεπε να παίξεις στρατηγικά, με το πάνω κεφάλι. Και πάλι καλά που υπάρχουν αυτά τα φωτεινά παραδείγματα γυναικείας αλληλεγγύης για να κλείνουν τα στόματα των αντρών (Τι; Παντού χωράει ένα φεμινιστικό σχόλιο). Το μόνο φως που βλέπω στο τούνελ για να μην βγεις ο μαλ***ς της υπόθεσης είναι να βάλεις τη ραγισμένη καρδιά σου στον πάγο και να ξαναπροσπαθήσεις το επόμενο καλοκαίρι.
Γεια σας και από μένα. Θα μπω κατευθείαν στο ψητό. Είμαι 32 χρονών και δε θέλω να παντρευτώ ούτε να κάνω παιδιά. Ναι, βρε παιδί μου, δε θέλω. Δικαίωμά μου δεν είναι; Έχω να κάνω σχέση παραπάνω από 3μηνο, από τα 20 μου. Ακούω σχόλια όπως «φοβάσαι τη δέσμευση» ή «θα τον βρεις που θα πάει», κάτσε ρε παιδί μου, εσύ δεν ήσουν που πριν 2 χρόνια σου κάναμε bachelorette για τον γάμο σου με τον Χρήστο και τώρα τον κερατώνεις με τον Τάκη από τη δουλειά; «Άλλο αυτό, οι σχέσεις είναι περίπλοκες». Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει στο 2017 να ζούμε ακόμα σε μια τόσο μικρονοϊκή αντίληψη ότι όλοι πρέπει να πάμε σε ζεύγη, αλλιώς χάνεται η ισορροπία του κόσμου ή κάτι τέτοιο. Αφού έχουμε δει με τα μάτια μας ότι αυτό το μοντέλο είναι ελαττωματικό. Δε θέλω να απολογούμαι άλλο για τις επιλογές μου και όσο περνάνε τα χρόνια, το κάνω άθελά μου όλο και περισσότερο. Δεν πρέπει να πιστεύουμε ότι «πρέπει» να χωρέσουμε σε μια φόρμα που μπορεί να μη μας χωράει. Χαρείτε όλοι τα θέλω σας, θα έπρεπε να νιώθουμε πιο ελεύθεροι από ποτέ. Δεν έχω κάποιο πόνο, Zanax μου, απλά ήθελα να μοιραστώ τη σκέψη μου. Ίσως σου στείλει η φίλη μου να σου πει για τον Τάκη απ’ τη δουλειά, εγώ είμαι τέλεια.
Εδώ θα έβαζα τα χεράκια που χειροκροτάνε, αλλά δεν υπάρχουν στη γραμματοσειρά της Marathon Press.
Αντε μπήκε σιγά σιγά ο χειμώνας,
και οι πόνοι μεγαλώνουν.
Τρίβω τα χεράκια μου με ανυπομονησία.
Για να μοιραστείτε τον πόνο σας:
zanax@marathonpress.gr
