Πιες τον πόνο σου

Μία στήλη για τον εκάστοτε γκομενικό πόνο… Γράφει η Zanax!


Αγαπητή Zanax,

Ελπίζω να σε βρίσκω καλά. Εγώ πάλι δεν είμαι πολύ καλά. Γάμοι Zanax μου, γάμοι παντού! Παντρεύεται ο κόσμος! …Και μέσα σε αυτούς και ο πρώην μου. Ναιιι ο πρώην μου, ξέρεις, εκείνος ο άντρας ο ανεξάρτητος που επί 4 χρόνια με είχε στον πάγο, φοβόταν τη «δέσμευση» της συγκατοίκησης, ήμουν πάντα απρόσκλητη στις εξόδους με τους φίλους του, με έβλεπε αυστηρά τρεις μέρες την εβδομάδα και δεν πίστευε στα δεσμά του γάμου.

«Ίσως μια μέρα», μου έλεγε, με το αλήτικο βλέμμα του Marlon Brando στο «Λεωφορείον ο Πόθος». Και εγώ το Ζώον έλεγα ότι μου άρεσε αυτή η αντισυμβατικότητα, σνόμπαρα μέσα μου τις φίλες μου που ήταν σε τόσο προβλεπόμενες σχέσεις με τα «καλά παιδιά που τις αγαπούσαν», σαν αυτό να ήταν κάτι κακό. Πριν δύο χρόνια ήρθε ο χωρισμός, κυρίως για τον ευνόητο λόγο ότι το πράγμα δεν πήγαινε πουθενά. Όχι, δεν ήθελα δαχτυλίδι, να είναι μαζί μου κανονικά ήθελα, χωρίς κανόνες.

Και 2 χρόνια μετά να σου: τσουπ! Πετιέται στο instagram η νέα του κοπέλα (νυν σύζυγος), να τον ταΐζει τούρτα στο στόμα σε κάποιο κτήμα στα Βόρεια Προάστεια. Η αλήθεια είναι ότι, ενώ είμαι σε άλλη σχέση και είμαι καλά, με πείραξε πολύ. Μα καλά τι του έκανε δηλαδή εκείνη που δεν μπορούσα να κάνω εγώ; Δεν ξέρω εάν τον θέλω ακόμα ενδόμυχα ή αν θα ήθελα αυτός να έχει καταλάβει το πόσο λάθος έκανε μαζί μου. Θα μου πεις ε και; Τι σημασία έχει τώρα; Δεν ξέρω, απλώς θέλω μια γνώμη, ή έστω λίγο θάψιμο εις βάρος του!

Η ειλικρινής σου φίλη

Καλό μου κορίτσι, όλες (ή σχεδόν όλες) έχουμε βρεθεί εκεί. Σε αυτή τη σχέση. Με τον «αλήτη» που τον έχουμε καψουρευτεί μέχρι το κόκκαλο και πάμε στο Rock καθημερινή, στις 12 τα μεσάνυχτα, ενώ την άλλη μέρα στις 8 το πρωί δουλεύουμε, μπας και τον πετύχουμε και μας πει ένα «γεια» του πεταμού. Οι προβληματικοί παράγοντες σε αυτές τις σχέσεις, (που δεν είναι σχέσεις ακριβώς, αλλά αυτό το καταλαβαίνεις όταν actually κάνεις κανονική σχέση) είναι οι εξής:

  • Όσο πιο καψούρα είσαι εσύ, τόσο πιο γκόμενος και unavailable το παίζει αυτός.
  • Πιστεύουμε ότι εμείς θα τον αλλάξουμε. Ονειρευόμαστε ότι μια μέρα θα έρθει μετανιωμένος και θα μας πει πόσο λάθος έκανε και ότι είμαστε η γυναίκα της ζωής του. Και αφού εκτελέσουμε το extreme makeover, κατά πάσα πιθανότητα κάπου εκεί έχουμε χάσει και το ενδιαφέρον μας.
  • Δεν θέλω να σε στεναχωρήσω, αλλά αυτοί οι «αλήτες» μάλλον ποτέ δεν μας γούσταραν αρκετά.
  • Αλλά οι τούρτες & τα κτήματα στα ΒΠ μάς αποδεικνύουν ότι ουδέποτε δεν υπήρξαν και αλήτες, οπότε 1-1 στο σκορ.
  • Τέλος, θέλω να σου πω ότι το αιώνιο ερώτημα: Γιατί αυτή και όχι εγώ, θα παραμείνει και αυτή τη φορά αναπάντητο. Το θέμα είναι να αναρωτηθείς: Ήθελες να είσαι εσύ; Μάλλον όχι…

Για να μοιραστείτε τον πόνο σας:

zanax@marathonpress.gr