Πιες τον πόνο σου

Μία στήλη για τον εκάστοτε γκομενικό πόνο… Γράφει η Zanax!


Αχχχ και βαχ, Ζάναξ μου!

Έχω ερωτευτεί! Για να στα πω απ’ την αρχή, είμαι 24 χρονών, και άλλαξα δουλειά πριν από τρεις μήνες (δουλεύω στη διαφήμιση). Το καλοκαίρι είχαμε πάει τρεις εβδομάδες όλη η ομάδα σε ένα νησί για γυρίσματα ενός μεγάλου διαφημιστικού project, άπειρη δουλειά 18 ώρες τη μέρα με πολύ άγχος!

Εκεί λοιπόν, μας ξύπνησε το πάθος με τον συνάδελφό μου τον Π., 30 ετών. Αυτός σε σχέση, εγώ ελεύθερη. Με καταλαβαίνει, μου λέει όσα θέλω να ακούσω και με κάνει να αισθάνομαι η πιο όμορφη γυναίκα στον κόσμο. Νομίζω ότι είναι ο άντρας των ονείρων μου Zάναξ. Το μόνο πρόβλημα είναι η κοπέλα του! Ενώ στο νησί ζούσαμε μαγικά, εδώ και έναν μήνα που έχουμε γυρίσει με αποφεύγει. Ξέρω ότι φοβάται να κάνει το βήμα, αλλά εγώ θα τον περιμένω γιατί ξέρω ότι θέλει να είναι μαζί μου… Πιστεύεις ότι αυταπατώμαι;

Αχ κι αυτή η κοπέλα του, βρε παιδί μου, που πήγε και ξεφύτρωσε μες τη μέση του πάθους σας..;(Ασχολίαστο)

Μια λέξη: Ιδρυματοποίηση. Αυτό συμβαίνει πάντα στις καταστάσεις που τρως στη μάπα (excuse my language) μέρα-νύχτα τα ίδια πρόσωπα. Πάρε το σχολείο, την κατασκήνωση, τους γιατρούς με τις νοσοκόμες και τα λοιπά και τα λοιπά.

Ο άνθρωπος αυτός προφανώς σου λέει, μου χάλασαν που μου χάλασαν οι αυγουστιάτικες διακοπές, τρώω και το στρες της δουλειάς, ας σενσουαλιστούμε τουλάχιστον. Να η ευκαιρία. Του ανανέωσες και λίγο τη σχεσούλα, if you know what I mean. Χωρίς να θέλω να υποτιμήσω αυτό που «είχατε», εκ του αποτελέσματος, αυτό θα κάνω.

Φίλη μου, λοιπόν, ναι, αυταπατάσαι, αλλά δεν πειράζει. Έχει συμβεί και στις πιο κυνικές από εμάς. Απλά την επόμενη φορά -ας ελπίσουμε- θα ξέρεις καλύτερα.

Για να μοιραστείτε τον πόνο σας:

zanax@marathonpress.gr