Πιες τον πόνο σου

Μία στήλη για τον εκάστοτε γκομενικό πόνο… Γράφει η Zanax!


Γεια σου βρε Zanax!

Έχω παρατηρήσει ότι δεν παίρνεις συχνά πόνους από αγόρια, για αυτό ζητώ την έξτρα προσοχή σου και προφανώς τη συμβουλή σου. Έχω μια κολλητή φίλη από το σχολείο, την Ε. Για να καταλάβεις κάνουμε παρέα από την Α’ λυκείου, σχεδόν 15 χρόνια φίλοι. Τα έχουμε περάσει όλα μαζί! Φοιτητές στην Πάτρα, παρέες, σχέσεις, χωρισμούς, ταξίδια, μυστικά, μέχρι και συγκάτοικοι ήμασταν για έναν χρόνο. Νιώθω μαζί της τόσο άνετα σαν να είναι ο άντρας κολλητός μου, πώς να σου πω! Εντωμεταξύ, έχω πασχίσει με νύχια και με δόντια να μην χαλάσει η σχέση μας -γιατί πάντα τη ζήλευαν οι πρώην μου- και να μην χάσω επαφή.

Μια χαρά για φιλία άντρα-γυναίκας δεν θα έλεγες; Και εγώ έτσι θα έλεγα, Zanax μου! Όμως μετά τον τελευταίο χωρισμό της πριν από έξι μήνες, κάτι άλλαξε. Ήταν σίγουρη ότι με αυτόν θα πήγαινε σοβαρά και της τα χάλασε τελευταία στιγμή, όταν της ζήτησε να χωρίσουν μετά από τρία χρόνια σχέσης. Εγώ φυσικά ήμουν εκεί και της στεκόμουν. Να αναφέρω ότι είμαι single αυτή την περίοδο by the way. Και ξάφνου, κάπου εκεί στο άσχετο, αποφασίζει ότι με ερωτεύτηκε.

Δεν ξέρω τι μύγα την τσίμπησε μετά από τόσα χρόνια. Στην αρχή ήταν πολύ ύπουλο, έκανε πράγματα για να την προσέξω… Με καλούσε σπίτι και ήταν πιο προσεγμένη απ’ ότι συνήθως… μου έκανε μικρές ζήλιες… Έξι μήνες μετά έχει μεταμορφωθεί σε ένα τέρας. Κατεβατά μηνύματα-σεντόνι, έλεγχος, κτητικότητα, και ενίοτε με κατηγορεί ότι είμαι και ο μαλ***ς, επειδή δεν ανταποκρίνομαι! Εκεί που είχα τη φίλη μου λοιπόν, πλέον έχω ένα τσιμπούρι. Δεν ξέρω τι να κάνω, πίστευα ότι περνούσε μια φάση και έκανα υπομονή, αλλά έχει καταντήσει πολύ ενοχλητικό! Τι να κάνω δηλαδή αφού δεν μου βγάζει το ερωτικό; Με το ζόρι; Και το κυριότερο, υπάρχει γυρισμός για τη φιλία μας ή να το πάρω απόφαση;

Ένας καρδιοκατακτητής (απ’ ό,τι φαίνεται…)

Ναι η αλήθεια είναι ότι δεν παίρνω συχνά πόνους από αγόρια και το έχω παράπονο. Εμπρός άντρες ανοιχτείτε, πάρτε παράδειγμα από τον φίλο μας τον καρδιοκατακτητή! Λοιπόν στον πόνο σου τώρα. Πραγματικά δεν ξέρω τι αναλαμπή βρήκε τη φίλη σου.

Είναι που πλησιάζει τα 30 (με βάση τους πρόχειρους υπολογισμούς μου) και ψάχνει άντρα για οικογένεια; Είναι που πάντα σε ήθελε, αλλά δεν είχε βρει το κουράγιο να το εκφράσει; Είναι που σε είχε ψηλά και σου λέει «γιατί να μην δοκιμάσουμε το ερωτικό αφού τον έχω πρόχειρο»; Το θέμα είναι ότι, η απόρριψη τής έβγαλε από μέσα της το Γκρέμλιν.

Εγώ θα σου έλεγα απομακρύνσου για λίγο, και φυσικά εξήγησε της τον λόγο, και άσε τον χρόνο να κυλήσει… Αυτή η ρήξη (σε μορφή καψούρας), θα κάνει τον κύκλο της και ίσως στο μέλλον να κάνετε ξανά παρέα.

Υ.Γ.: Αγαπητή Ε., περιμένω το γράμμα σου, και εγώ, η φίλη σου η Zanax, είμαι εδώ για να σε βοηθήσω να μαζέψουμε τα ασυμμάζευτα και σαν μία νέα Βίκυ (από το «πάμε πακέτο» καλέ!) να σας ξαναφέρω κοντά!

Για να μοιραστείτε τον πόνο σας:

zanax@marathonpress.gr