Η Ιωάννα Παλιοσπύρου εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην τηλεόραση και στην Κατερίνα Καινούργιου στην εκπομπή «Super Κατερίνα». Μίλησε για τα συναισθήματα που της προκάλεσε η απουσία της κατηγορουμένης την πρώτη μέρα της δίκης και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει από την πρώτη στιγμή που της έριξε το καυστικό υγρό.

«Από την πρώτη μέρα ήταν το ερωτηματικό, το “γιατί”. Ήταν μεγάλη προσβολή και απογοήτευση. Μαζί με μένα ταλαιπωρείται και η οικογένειά μου. Ενώ ήμασταν όλοι εκεί εκείνη επέλεξε να μην έρθει. Έχει μια στάση που δεν δείχνει ίχνος μεταμέλειας, δεν έχει κατανοήσει τι έχει κάνει και πόσο σοβαρό είναι αυτό. Κρατάει μια απόσταση, σαν να μην την αφορά. Για μένα ήταν μονόδρομος, το οφείλω στον εαυτό μου, θεωρώ ότι θα με βοηθήσει να καταλάβω και να ξεπεράσω σιγά σιγά όλο αυτό το σοκ που έχω υποστεί και να μπορέσω να προχωρήσω παρακάτω» είπε.

Περιέγραψε πώς ένιωσε όταν εμφανίστηκε στο δικαστήριο και ήταν εκεί όλα τα Μέσα Ενημέρωσης.

«Έτσι και αλλιώς ήταν για μένα δύσκολο, είμαι για μήνες στην απομόνωση, ήταν σοκ να βρεθώ με τόσο πολύ κόσμο, πόσω μάλλον όταν ξέρω ότι όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα πάνω μου. Με σόκαρε, δεν με τρόμαξε, ήξερα τι θα συμβεί, προσπάθησαν να το διαχειριστώ με ψυχραιμία» ανέφερε.

«Θα είμαι εκεί σε κάθε δίκη, λυπάμαι που δεν βρίσκει το θάρρος να αναλάβει τις ευθύνες της, μόνο τη θέση της επιβαρύνει με αυτή τη συμπεριφορά. Κάθε φορά που δεν θα έρχεται θα αποδεικνύειο ότι είναι αμετανότητα. Δέχομαι πολλά μηνύματα από τον κόσμο. Συνέχεια με ρωτάνει πώς είναι η υγεία μου».

«Ήταν αμέτρητες οι φορές που λύγισα»

Η Ιωάννα μιλάει για τις πολλές στιγμές που λύγισε και τη δύναμη της μητέρας της.

«Ήταν τόσες πολλές οι σκέψεις. Κατάλαβα πόσο δύσκολο ήταν για τη γιατρό να μου δείξει το μέγεθος της ζημιάς και την προσπάθεια που έπρεπε να κάνει για να αποκαταστήσει τη βλάβη. Αυτές τις εικόνες η μητέρα μου έπρεπε να βρίσκει το θάρρος να τις αντιμετωπίζει, εκείνη το ήξερε, εγώ όχι. Συνειδητοποίησα πόσο τυχερή είμαι που σώθηκα. Είναι ένας τρόπος να συνειδητοποιώ ότι δεν θα μπορέσω να είμαι όπως ήμουν. Δεν είχα δει την εικόνα μου, γυρνούσα το κεφάλι από την άλλη» είπε για την πρώτη στιγμή που είδε τις φωτογραφίες της που είχε καεί.

«Ο σωματικός πόνος πάντα ξεχνιέται, οι πόνοι είναι αφόρητοι κάθε φορά που είναι να κάνω θεραπεία, χειρουργείο ή κάτι ενέσιμο. Είχα περάσει μια πολύ δύσκολη περίοδο στο νοσοκομείο. Ήταν αμέτρητες οι φορές που λύγισα. Στα πρώτα χειρουργεία ήμουν σε σοκ, δεν μπορούσα να επικοινωνήσω, να μιλήσω. Δεν ρωτούσα τη γιατρό, φοβόμουν. Σκεφτόμουν “κορίτσι μου δεν έχεις κάτι να φοβάσαι, το χειρότερο είναι να πεθάνεις. Είναι το ίδιο για σένα με την κατάσταση με την οποία βρίσκεσαι”. Σκεφτόμουν ότι μονο καλύτερα θα μπορούσε να πάει».

Και συνέχισε: «Το στήριγμά μου ήταν η μαμά μου. Τις πρώτες μέρες είχα μόνο πόνο και απελπισία. Στηρίχτηκα πάνω στη δύναμη της μαμάς μου».

Όταν ρωτήθηκε από την Κατερίνα Καινούργιου αν την ημέρα της επίθεσης ένιωθε ότι κάτι κακό θα της συμβεί είπε: «Πριν την επίθεση ήταν όλα πολύ φυσιολογικά, ήταν ένα όμορφο πρωί. Έχω τραυματιστεί σε όλο μου το σώμα, η ποσότητα ήταν πολύ μεγάλη».

«Δεν υπήρχε ερωτική αντιζηλία, δεν είχα καμία σχέση μαζί του»

Η 35χρονη Ιωάννα μίλησε και για τον 40χρονο που εμπλέκεται στην υπόθεση της επίθεσης με το βιτριόλι, ο οποίος αρχικά παρουσιαζόταν από τα Μέσα ως το μήλο της έριδος ανάμεσα στις δύο κοπέλες. Η Ιωάννα τόνισε ότι δεν τον γνωρίζει, ούτε υπάρχει κάποια ερωτική αντιζηλία.

«Καλό θα είναι να εξετάζουμε αυτά που δηλώνουμε, πρέπει να ελέγχουμε τη βαρύτητα του λόγου μας. Θα ήθελα να έρθει και να πει την αλήθεια, αυτά που ξέρει, τα γεγονότα. Το έχω δηλώσει, δεν ξέρω πώς είναι η φωνή του, η όψη του, δεν είχα καμία σχέση μαζί του» τόνισε.

Και συνέχισε: «Δεν υπήρχε ερωτική αντιζηλία, δεν υπήρχε σχέση δική μου με αυτό τον άνθρωπο, δεν τον είχα συναντήσει ποτέ, δεν ξέρω τη φυσιογνωμία του, μόνο την συνομιλία στο messenger. Όχι δεν έχει κάνει καμία κίνηση, ούτε ο ίδιος ουτε κάποιος από την πλευρά του. Εγώ δεν ενόχλησα ποτέ κανέναν από τους 2, όλα τα μηνύματα στη δικογραφία έχουν έρθει από τις δύο πλευρές προς εμένα. Προσπάθησα να είμαι ευγενική και με τους, ήμουν ειλικρινής και με τους δύο. Τη δράστιδα την έβλεπα μια φορά το χρόνο, δεν βγαίναμε, δεν ήμασταν φίλες, μια τυπική συναναστροφή».

Όσο για το πώς θα ένιωθε δικαιωμένη απαντά: «Υπάρχουν οι στιγμές που με κυριεύει ο θυμός. Αυτό που ζητώ είναι να τιμωρηθεί όπως της αξίζει».