της Μάτα Χάρι
2000 και κάτι έρχεται στη ζωή μου η δευτερεύουσα, πολυσήμαντη όμως, ανακάλυψη της αναπάντητης κλήσης. Το ενδιαφέρον κορυφώνεται στην απόκρυψη δε αυτής. Το προφανές κουτό χαρακτηρίζεται ως ένας μυστήριος τρόπος έκφρασης που ενσωματώνεται για τα καλά στη στρατηγική του ερωτοτροπείν.
Μια αναπάντητη σε ψιλό σκέφτηκα, δυο αναπάντητες θέλω κάτι παραπάνω και ως ανάλογα ποσά όσες περισσότερες τόσο μεγαλύτερη η ένταση του θέλω. Όσο για την αναπάντητη με απόκρυψη οι ερμηνείες πολλές, σε όλους μας γνωστές πλέον, αφού όλοι παραδοθήκαμε απερίσκεπτα ή παραδόξως λογικά στον ασφαλέστερο τρόπο έκφρασης, επανασύνδεσης, συγχώρεσης και πολλών άλλων συναισθηματικών σκέψεων.
2000 και κάτι πιο μετά η επικοινωνία αναβαθμίζεται. Τηλεκάρτες και χρονοκάρτες χάνουν την αξία τους και οι μονάδες, που ευελπιστούν σε δυάδες και τριάδες, τροφοδοτούνται από το πολύσημο LIKE! Εδώ βέβαια τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όσο με την προϋπάρχουσα κατάσταση.
Αναμφισβήτητα πολλά likes, από πολλούς φίλους χρήστες, σε φωτογραφίες, τραγούδια, αμπελοφιλοσοφίες αναρτώμενες με hashtags, αστεράκια και καρδούλες ενισχύουν πια την αυτοπεποίθηση σου και με λάθος τρόπο αγαπάς και εκτιμάς τον εαυτό σου κάνοντας του δώρο μια #love_your_self_ie. Στο θέμα μας όμως, πως ερμηνεύονται τα likes αυτού που you like;
Όσο και αν φαινομενικά πρόκειται για μια πολύπλοκη ανάλυση, υπάρχουν δύο ερμηνείες, αυτή που θες να δώσεις και αυτή που ισχύει. Συνήθως, όπως συμβαίνει με το γυναικείο τρόπο σκέψης στα περισσότερα θέματα, θεωρείς πως κάτι «κρύβεται» πίσω από τον ανασηκωμένο αντίχειρα.
Ξυπνά η φιλόλογος από μέσα σου και αρχίζεις την αποσαφήνιση του «λογοτεχνικού» εικονιζόμενου ρήματος..LIKE! προάγγελος μιας συζήτησης ή συνάντησης, δικαιολογία ενός διστακτικού «θέλω», πράσινο φως για ένα καταρράκτη από likes, εκμετάλλευση του δικού σου αρεστού προφίλ για να ζηλέψει κάποια άλλη που το δικό σου like, he likes και πολλά άλλα συμπεράσματα ενός απερίσκεπτου ταχύτατου κλικ..
Παρακολουθώντας την τεχνολογία, αγανακτώντας από αβάσιμες επιχειρηματολογίες γυναικοπαρεών, λατρεύοντας τον ρεαλισμό και θαυμάζοντας τον γενναίο ρομαντισμό μια άλλης εποχής θα κατεβάσω τον αντίχειρα μου και θα δηλώσω πως δεν μου αρέσει το σκεπτικό σου. Δεν είμαι κυνική αλλά ξανασκέψου: θεωρείς όντως πως το like είναι η προσέγγιση κάποιου; Μήπως ο σκύλος του πάτησε κατά λάθος το κινητό αφής; Αν περιμένεις εναγωνίως ένα like θα συνεχίσεις να αναρωτιέσαι γιατί πια δε σου ζητάνε το τηλέφωνό σου αλλά το λογαριασμό σε πάσης φύσεως διαδικτυακό χώρο;
Εσύ με τη σειρά σου θα μου αναφέρεις ένα σωρό παραδείγματα που υποστηρίζουν πως πίσω από ένα like κρύβεται ή θα γεννηθεί ένας έρωτας μεγάλος. Και θα λες στα παιδιά σου πως μετά από 75 likes σε τραγούδια και 267 σε απελπισμένες προσωποφωτογραφίες βγήκαμε σε ένα event που φυσικά είχαμε κάνει like κατόπιν κατασκοπίας.
Αν έχεις το θάρρος της δημόσιας αρεσκείας μήπως να βρείς και να αξιώνεις για τον εαυτό σου το θάρρος να δηλώσεις για να σου δηλώνεται και το μιας σημασίας: I like you!όχι τίποτα άλλο αλλά θα γλιτώσεις και τα άνευ λόγου notifications.
Υ.Γ. προσωπικά δε θα πείραζε να κάνεις share το άρθρο και να αποσπάσεις από όπου όσα likes περιμένεις
