Κυριακή του Πάσχα, 2018. Ο κόσμος μαζεμένος στα σπίτια, με τα τσουγκρίσματα να προσφέρουν άλλοθι για τα κρασιά που ξεκινούν νωρίς και τις πρώτες μπουκιές να προστατεύουν από την… πρόωρη ζαλάδα, την ίδια ώρα που τα σκυλιά στις αυλές περιμένουν με αγωνία να τσιμπήσουν από τον πρώτο πρόθυμο να τους δώσει.

Όχι όλα τα σκυλάκια. Τα αδέσποτα εξακολουθούν να ψάχνουν στα σκουπίδια κι ένα από αυτά έχει ακόμα δυσκολότερη μάχη να δώσει. Βρίσκεται ήδη δύο μέρες ξαπλωμένο στην άκρη του δρόμου στη λεωφόρο Σουλίου μετά από «μετωπική» με αυτοκίνητο και περιμένει τη λύτρωση που δεν έρχεται.

«Ελένη, έχω βρει ένα σκυλί σε άθλια κατάσταση. Δε μπορεί να κουνηθεί, τι να το κάνω;». Ο Δημήτρης ξέρει ποια παίρνει τηλέφωνο για να ζητήσει βοήθεια. Για την Ελένη, τα γλέντια μπορούν να περιμένουν. Προέχει το ζωάκι.

«Όταν έφτασα, τον βρήκα σε άθλια κατάσταση. Είχε παραμορφωθεί το στόμα του από το χτύπημα, πονούσε πάρα πολύ, αλλά ο άτιμος μου κουνούσε την ουρά του λες και ήξερε ότι πήγα εκεί για να τον βοηθήσω. Τον έβαλα στο αυτοκίνητο και έβγαλα το τηλέφωνο από την τσέπη».

Η Ελένη επίσης ήξερε ποιον να καλέσει για να ζητήσει βοήθεια. Γιατί, για καλή μας τύχη, ανάμεσά μας ζουν κι άνθρωποι που τη δουλειά τους την παίρνουν πολύ σοβαρά και πολλές φορές τη θεωρούν και προτεραιότητα.

Ο κτηνίατρος Δημήτρης Παπαδημητρίου από τον Νέο Βουτζά έτρωγε με την οικογένειά του. Τα παράτησε όλα και -προς τιμήν του- άνοιξε το κτηνιατρείο. Το κανελί κυνηγόσκυλο θα σωζόταν, έστω και αν έπρεπε το ένα πόδι να ξαναμπεί στη θέση του μετά το κάταγμα, το άλλο να μείνει ουσιαστικά παράλυτο καθώς από το χτύπημα στο κεφάλι δε δινόταν εντολή για κίνηση και στη σπασμένη γνάθο να μπει ειδικός νάρθηκας.

Ο ταλαίπωρος, ηλικίας 1,5 έτους σκύλος ονομάστηκε Τζίμης. Κι όχι επειδή ο γιατρός λεγόταν και Δημήτρης και Παπαδημητρίου, ούτε επειδή αυτός που τον πρωτοβρήκε είχε το ίδιο όνομα. Απλώς ο δεύτερος είχε λατρεία στον Τζίμη Πανούση!

Ο Τζίμης έμεινε μερικές μέρες στο κτηνιατρείο τρώγοντας με το ζόρι μαλακή τροφή κι έπρεπε να βρει καινούργιο σπίτι. Η Ελένη δεν μπορούσε να του το προσφέρει, αλλά έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι της για να του το εξασφαλίσει. Δυστυχώς, για διάφορους λόγους άλλαξε τρία σπίτια σε λίγους μήνες πριν μείνει και πάλι στην ανασφάλεια παραμονή Χριστουγέννων.

«Παραμονή Χριστουγέννων ξύπνησα και άνοιξα το Facebook. Είδα μια ανάρτηση της Ελένης που με αγωνία έγραφε ότι παράτησαν τον Τζίμη και δεν έχει βρεθεί άνθρωπος να τον υιοθετήσει. Μας πήρε μόλις ένα τέταρτο με τον σύντροφό μου για να το αποφασίσουμε και να πάρουμε τηλέφωνο την Ελένη».

Από την πρασιά στη λεωφόρο Σουλίου χωρίς σχεδόν καμία ελπίδα, ο Τζίμης βρέθηκε στο σπίτι της Μαρίνας και του Θανάση στην Αγία Μαρίνα, να κάνει Χριστούγεννα μαζί με τα άλλα δύο σκυλιά και τις γάτες του ζευγαριού. Κι αν χρειάστηκε λίγο καιρό για να συνηθίσει τη συναναστροφή και για να συμμετάσχει στο παιχνίδι, σήμερα έχει γίνει ο αρχηγός της οικογένειας.

«Ήταν τρομερό το ότι το κλικ που έκανε σε μας, έγινε και σε αυτόν και δέσαμε από την πρώτη μέρα. Σαν να γνωριζόμασταν χρόνια», μας λέει η Μαρίνα.

«Ξεδίπλωσε σταδιακά το ταμπεραμέντο του και σήμερα είναι ο βασιλιάς της οικογένειας. Έχει τρομερή σχέση με τα σκυλιά μας, τις γάτες μας, όλα τα άλλα ζώα και τους ανθρώπους. Μα το πιο σημαντικό είναι ότι ακόμα και στις δύσκολες μέρες του, όταν πρωτοήρθε που έπαιρνε αντιβίωση γιατί έβγαζε πύον από το στόμα λόγω του χτυπήματος, δεν έδειχνε να χαμπαριάζει.

Θες γιατί έχει συνηθίσει την ταλαιπωρία, θες επειδή “κουβαλά” μεγάλη εσωτερική δύναμη, αλλά ο Τζίμης δε δίνει σημασία σε αυτά που τον ζορίζουν. Δίνει αξία σε αυτά που έχει. Κι αυτό είναι το μεγαλύτερο μάθημα που μας έχει απλόχερα προσφέρει στα τρία χρόνια που συμβιώνουμε».