Όταν το Φιλοζωικό Σωματείο «Η Κοίτη» έψαχνε να βρει ένα σπίτι ώστε να φιλοξενηθεί ένα από τα πολλά μικρά αδέσποτα σκυλιά που είχε διασώσει από τον δρόμο πριν από περίπου δύο μήνες, η πόρτα τους άνοιξε διάπλατα. Για τον 17χρονο Αποστόλη, τη 12χρονη Αυγή και τη μητέρα τους, ελάχιστη σημασία είχε αν το ζωάκι χρειαζόταν λίγη ή πολλή φροντίδα, αν έπρεπε να μείνει μαζί τους μια μέρα ή μια εβδομάδα, αν ήταν ήρεμο ή φοβισμένο. Η αγκαλιά τους ήταν ανοιχτή σε κάθε περίπτωση. Κι απάντησαν αμέσως καταφατικά στο ερώτημα «θα μπορούσατε;».

«Μεγαλώσαμε με αρκετά κατοικίδια στην οικογένειά μας και έτσι μάθαμε όχι μόνο να τα αγαπάμε και να τα φροντίζουμε, αλλά να τα θεωρούμε και πιστούς μας φίλους, ισότιμα μέλη της οικογένειάς μας. Όταν η Φιλοζωική μάς ζήτησε να φιλοξενήσουμε την αδέσποτη σκυλίτσα, θεωρήσαμε πως θα ήταν μια πολύ όμορφη και εναλλακτική ευκαιρία να αποδείξουμε στον εαυτό μας πως νοιαζόμαστε και δεν αδιαφορούμε για το σοβαρό αυτό θέμα των αδέσποτων που ταλανίζει την περιοχή μας, τη Νέα Μάκρη, και όχι μόνο, δυστυχώς.

Η οικογένειά μας δεν είχε πραγματοποιήσει ποτέ ξανά μια αντίστοιχη πράξη, αλλά ούτε για μια στιγμή δε σκεφτήκαμε να αρνηθούμε, αντιθέτως γεμίσαμε με συναισθήματα χαράς και ανυπομονησίας», λένε ο Αποστόλης και η Αυγή στη MP και από τον ενθουσιασμό τους παραλείπουν να αναφέρουν βασικές λεπτομέρειες. Όπως για παράδειγμα ότι μέσα στο σπίτι ζουν άλλα τρία σκυλιά, δύο τζακ ράσελ και ένα μαλτέζ, καθώς κι ένας γάτος…

Δεν είναι εύκολο εγχείρημα να ενσωματώνεις στην οικογένεια ένα ζώο που ‘χει ταλαιπωρηθεί από ανθρώπους. Πόσω μάλλον όταν έχεις κι άλλα ζώα…

Όντως, το γνωρίζαμε πως θα ήταν πολύ δύσκολη η ένταξή της στην οικογένειά μας, αφού λογικό ήταν να μας θεωρεί ξένους και να τρέμει από φόβο μήπως την εγκαταλείψουμε στον δρόμο. Σκεφτήκαμε να την ονομάσουμε Αλίκη, εμπνευσμένοι από το παραμύθι «Η Αλίκη στη Χώρα των θαυμάτων» μια και στην αρχή έμοιαζε να είναι χαμένη σε έναν δικό της φανταστικό κόσμο. Χρειάστηκε αρκετή υπομονή από τη μεριά μας για να της εξαλείψουμε την καχυποψία.

Όταν αυτή η στιγμή ήρθε, νιώσαμε πως αποζημιωθήκαμε και με το παραπάνω για την πράξη μας… Δεν είναι σίγουρα εύκολο να κερδίσεις την εμπιστοσύνη ενός ζώου που έχει υποστεί την εγκατάλειψη στο παρελθόν… Όμως, εμείς είχαμε την τύχη να μεγαλώσουμε σε μια οικογένεια που μας γαλούχησε εκ γενετής με συναισθήματα φιλοζωίας και για μας η επιμονή στην προσπάθεια ήταν μονόδρομος. Η σχέση της Αλίκης με τα άλλα ζώα δεν ήταν ιδιαίτερα αρμονική, αλλά τα βολέψαμε.

Σας δυσκόλεψε;

Όχι, γιατί όλοι μαζί αναλάβαμε τη φροντίδα και τους ημερήσιους περιπάτους της. Η φροντίδα ενός ζώου σαφώς είναι απαιτητική, αλλά εμείς δεν στεκόμαστε σε μικρολεπτομέρειες και θα το ξανακάναμε πολύ ευχαρίστως, γιατί θεωρούμε πως ταυτόχρονα αποκομίζουμε πολλά οφέλη από τη φροντίδα μιας τυραννισμένης ψυχούλας, που δεν έφταιξε σε τίποτα να υποφέρει στους δρόμους. Το θεωρήσαμε, λοιπόν, αυτονόητο να αναλάβουμε πλήρως την ευθύνη του ζώου μέχρι να βρεθεί μια υπεύθυνη υιοθεσία και ούτε για μια στιγμή δεν πέρασε από το μυαλό μας η σκέψη να εγκαταλείψουμε την προσπάθεια. Απορούμε μάλιστα -σε μια τόσο μεγάλη σε έκταση περιοχή της Αττικής με τα τόσο πολλά αδέσποτα και μάλιστα σε έναν τόσο πλούσιο ιστορικά Δήμο- πώς είναι δυνατόν μόλις 5 ή 6 εθελοντές (όπως έκπληκτοι πρόσφατα μάθαμε) να έχουν πάρει όλη την ευθύνη της φιλοζωίας στα χέρια τους.

Πού νομίζετε ότι οφείλεται ο πολλαπλασιασμός των αδέσποτων που κυκλοφορούν στους δρόμους;

Στις εγκαταλείψεις των ανεύθυνων συμπολιτών μας, στην απροθυμία τους για στειρώσεις, αλλά και στις περιορισμένες δυνατότητες του Δήμου μας. Πολύ θα θέλαμε να είμαστε ανάμεσα σε εκείνους τους Δήμους στην Ελλάδα, όπως της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης, των Αχαρνών, της Παλλήνης και πολλών άλλων, που ξεχωρίζουν για τις φιλοζωικές τους δράσεις και φροντίζουν για τις υιοθεσίες αδέσποτων, κάτι που εύκολα το διακρίνεις από τις ιστοσελίδες τους.

Πραγματικά, ως έφηβοι της περιοχής μας, διψάμε να δούμε τον Δήμο μας να δημιουργεί τις προϋποθέσεις εκείνες, ώστε να εξαλειφθούν τα αδέσποτα, να γίνουμε πρότυπο φροντίδας ζώων στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό ακόμα. Αυτό θα μας έκανε ιδιαίτερα περήφανους!