Ο Σύλλογος Συγγενών Θανόντων και Εγκαυματιών της 23ης Ιουλίου 2018 στο Μάτι εξέφρασε τη στήριξή του στους πολίτες που επλήγησαν από τις πρόσφατες πυρκαγιές, ενώ απέστειλε συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων, μεταξύ των οποίων πυροσβέστες και μέλη πληρώματος ελικοπτέρου που έχασαν τη ζωή τους στη μάχη με τη φωτιά στην Ψάθα.
Με ανακοίνωσή του, ο Σύλλογος αναφέρεται στις καταστροφές που προκάλεσαν οι πυρκαγιές σε Κρήτη, Πάρο, Βοιωτία, Αττική και άλλες περιοχές. Παράλληλα, θέτει ζήτημα πρόληψης, ετοιμότητας και αποτελεσματικής προστασίας της ανθρώπινης ζωής και του φυσικού περιβάλλοντος.
Η ανακοίνωση του Συλλόγου συγγενών θανόντων στο Μάτι
«Με βαθιά θλίψη παρακολουθούμε τις πυρκαγιές των τελευταίων ημερών, φωτιές που άφησαν πίσω τους ανθρώπινες απώλειες, ανυπολόγιστη περιβαλλοντική καταστροφή, που επηρέασε και χιλιάδες συμπολίτες μας που έρχονται αντιμέτωποι με την καταστροφή των περιουσιών και του τόπου τους.
Ως Σύλλογος Συγγενών Θανόντων και Εγκαυματιών της 23ης Ιουλίου 2018 στην Ανατολική Αττική, γνωρίζουμε, δυστυχώς, πολύ καλά τι σημαίνει να βλέπεις τη φωτιά να μετατρέπει μέσα σε λίγες ώρες μια ολόκληρη ζωή σε στάχτη.
Γνωρίζουμε, επίσης, πως όταν οι φλόγες σβήσουν και τα φώτα της δημοσιότητας απομακρυνθούν, αρχίζει ο πιο δύσκολος αγώνας: της ψυχικής αντοχής, της επιβίωσης και της προσπάθειας να ξαναχτιστεί μέσα στις στάχτες η καθημερινότητα από την αρχή.
Εκφράζουμε την αμέριστη συμπαράστασή μας στους κατοίκους όλων των πληγεισών περιοχών, που καλούνται να σταθούν όρθιοι απέναντι στις συνέπειες της καταστροφής. Τους ευχόμαστε δύναμη, κουράγιο και αντοχή στον δύσκολο δρόμο που έχουν μπροστά τους.
Παράλληλα, εκφράζουμε τα πιο ειλικρινή μας συλλυπητήρια στις οικογένειες που θρηνούν τους αγαπημένους τους. Καμία λέξη δεν μπορεί να απαλύνει μια τέτοια απώλεια. Στεκόμαστε δίπλα τους με σεβασμό, κατανόηση και αλληλεγγύη.
Οι εικόνες που παρακολουθούμε όλες αυτές τις ημέρες, με εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα δάσους και γης να παραδίδονται στις φλόγες στις πληττόμενες περιοχές της Κρήτης, της Πάρου, της Βοιωτίας, της Αττικής και αλλού, αναπαράγουν τα ίδια, δυστυχώς, πάντοτε, εύλογα ερωτήματα και τον ίδιο έντονο προβληματισμό.
Γιατί για ακόμη μία φορά, η καταστροφή εξελίσσεται μπροστά στα μάτια όλων μας, υπενθυμίζοντας ότι η πρόληψη, η ετοιμότητα, η επιχειρησιακή νοοτροπία για την κατάσβεση πυρκαγιών και την αποτελεσματική προστασία της ανθρώπινης ζωής και του φυσικού περιβάλλοντος δεν μπορούν να εξαντλούνται σε διαπιστώσεις μετά την καταστροφή.
Η μνήμη όσων χάθηκαν μάς επιβάλλει να μην εφησυχάζουμε. Οφείλει να γίνεται μάθημα και αφορμή για ουσιαστικές αλλαγές, ώστε να μη συνεχίζουμε να μετράμε τις ίδιες πληγές, τις ίδιες καταστροφές και, το πιο οδυνηρό, τις ίδιες ανθρώπινες απώλειες.
Στεκόμαστε πλάι στον πόνο της απώλειας.
Στους ανθρώπους που δοκιμάζονται θέλουμε να πούμε πως δεν είναι μόνοι. Γνωρίζουμε πόσο μακρύς και δύσκολος είναι ο δρόμος που ανοίγεται μετά τη φωτιά. Ευχόμαστε οι τόποι σας να ξαναπρασινίσουν και οι κοινότητές σας να σταθούν ξανά δυνατές.
Με σεβασμό στη μνήμη των ανθρώπων που χάθηκαν και με πίστη ότι καμία κοινωνία δεν πρέπει να συνηθίζει στην εικόνα της καταστροφής δηλώνουμε την αμέριστη συμπαράστασή μας σε όλους τους πληγέντες.»
