Δάκρυσαν και τα έδρανα με τις φωτογραφίες των θυμάτων που ανάρτησαν, την περασμένη εβδομάδα, στη δικαστική αίθουσα οι συγγενείς των θυμάτων στο Μάτι.
Οι 104 ψυχές που χάθηκαν τόσο άδικα, απέκτησαν πάλι πρόσωπο, ιστορίες, οικογένειες και φίλους που ελπίζουν να έρθει κάποια δικαίωση, να μην ξεχαστεί ο χαμός τους και να μην επαναληφθεί πουθενά αλλού η τραγωδία. Ο δε σπαραγμός που βγάζουν οι καταθέσεις των περισσότερων από 200 μαρτύρων δεν είναι εύκολος να περιγραφεί με μερικές λέξεις.
Την ίδια ώρα, οι εξελίξεις στην πολύπαθη περιοχή δεν στρέφονται μόνο γύρω από τη δίκη, αφού η οδύσσεια των πυρόπληκτων για να αποκαταστήσουν τις περιουσίες τους συνεχίζεται.
Ταλαιπωρημένοι ακόμα και εγκαυματίες, βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε ασκήσεις επί χάρτου με ρυθμιστικά, ειδικά πολεοδομικά σχέδια και νομικές ερμηνείες σχετικά με το εάν και πώς μπορούν να αποκαταστήσουν τις περιουσίες τους και ποια προκρίνεται να είναι η μορφή της περιοχής την επόμενη μέρα.
Μέσα δηλαδή στον δικαστικό αγώνα για τη δικαίωση των θυμάτων, άλλος ένας αγώνας για να σωθούν περιουσίες και κόποι ετών κόντρα σ’ ένα ισοπεδωτικό «εσείς και το Μάτι που έτσι ήταν χτισμένο, φταίτε που καήκατε(!)».
Οι σχετικές διαμαρτυρίες έχουν φτάσει ως το υπουργείο Περιβάλλοντος και μέσω επιστολών στον πρωθυπουργό, αλλά η δημοσιότητα που έχουν λάβει είναι ελάχιστη, καθώς δε «βολεύουν» διάφορα πολιτικά αφηγήματα που έχουν στηθεί πάνω στην τραγωδία και την αποκατάσταση της κεκαυμένης ζώνης.
Μένει, λοιπόν, να δούμε το κατά πόσον η Δικαιοσύνη θα κάνει το έργο της και οι περιουσίες (γιατί οι άνθρωποι δεν ξαναφτιάχνονται δυστυχώς) θα αποκατασταθούν, ώστε να υπάρξει μία ελάχιστη κάθαρση από την τραγωδία.
Μιχαήλ Άγγελος Κωνσταντόπουλος
