
Αγαπημένοι διάσημοι της Ιστορίας, που όπως αποδείχτηκε από την προσωπική ζωή τους, αλλά και από αποφάσεις τους ήταν… ελεεινοί ως άνθρωποι!
Υπάρχει ένα παλιό ρητό που λέει ότι η Ιστορία θυμάται μόνο τους νικητές. Μεταφορικά θα μπορούσαμε λοιπόν να υποθέσουμε ότι πολλοί από τους νικητές, που έχουν μείνει στην Ιστορία, ήταν και καλοί άνθρωποι.
Ωστόσο, όταν κάνεις μια βαθιά βουτιά στην προσωπική τους ζωή, αποδεικνύεται ότι πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους που έχουν φορέσει το ντύμα του καλού και χαμογελούν, κοιτάζοντάς μας από τις χαραμάδες του παρελθόντος, στην πραγματικότητα ήταν και κακοί και πονηροί και ραδιούργοι και προχωρώντας βρίσκεις και πολλά άλλα επίθετα που θα ταίριαζαν στην αληθινή προσωπικότητά τους.
Ίσως θα έπρεπε κάποια στιγμή να αναθεωρήσουμε τα βιβλία μας και να γκρεμίσουμε τα στερεότυπα που μας έχουν θεμελιώσει στο νου από παιδιά… Κι ας τους πάρουμε έναν έναν:
1. Άλφρεντ Χίτσκοκ: ένας σιχαμένος σεξιστής
Ο Άλφρεντ Χίτσκοκ έχει χαρακτηριστεί ως ένας από τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες όλων των εποχών. Ήταν ο δημιουργός πολλών κλασικών φιλμ του Χόλιγουντ, συμπεριλαμβανομένων των Ψυχώ, Τα Πουλιά, η Μάρνι. Ωστόσο, αν και ήταν ένας χαρισματικός σκηνοθέτης, ο Χίτσκοκ αντιμετώπιζε τις γυναίκες ηθοποιούς του σαν μιάσματα!
Ο Άλφρεντ Χίτσκοκ τρομοκρατούσε τη μούσα του, Τίπι Χέντρεν! Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας Τα Πουλια, ο Χίτσκοκ υποσχέθηκε στην ηθοποιό ότι δεν θα χρησιμοποιούσαν ζωντανά πουλιά στη σκηνή της σοφίτας. Ωστόσο, την ημέρα που επρόκειτο να κινηματογραφήσουν τη σκηνή, η Χέντρεν ενημερώθηκε ότι θα χρησιμοποιούσαν αληθινά πουλιά. Έπρεπε να αντέξει τα εξαγριωμένα πτηνά να την ραμφίζουν ατελείωτα επί πέντε μέρες. Έφυγε τόσο τραυματισμένη από αυτή τη σκηνή που αναγκάστηκε να πάρει μια εβδομάδα άδεια από τα γυρίσματα για να αναρρώσει και σχεδόν να σταματήσει την υποκριτική για πάντα.
Ο Χίτσκοκ δεν άφησε την Χέντρεν μόνο σωματικά αλλά και ψυχολογικά ράκος. Στα απομνημονεύματά της το 2016, η Χέντρεν θυμήθηκε τον Χίτσκοκ να παρακολουθεί το σπίτι της και να προσπαθεί πολλές φορές να τη φιλήσει παρά τη θέλησή της. Αποκάλυψε επίσης ότι στα γυρίσματα της ταινίας Μάρνι , ο Χίτσκοκ έφτιαξε μια πόρτα που συνέδεε το γραφείο του με το καμαρίνι της. Το 2016, η εγγονή της Χέντρεν και κόρη της Μέλανι Γκρίφιθ, Ντακότα Τζόνσον, κατηγόρησε τον Άλφρεντ Χίτσκοκ για το πρόωρο τέλος της καριέρας της Χέντρεν. «Ο Χίτσκοκ κατέστρεψε την καριέρα της γιατί δεν ήθελε να κοιμηθεί μαζί του και την τρομοκρατούσε. Δεν λογοδότησε ποτέ
2. Μητέρα Τερέζα: αν ήταν έτσι οι άγιοι…
Μπορεί να έχει αγιοποιηθεί από την Καθολική Εκκλησία, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η Μητέρα Τερέζα ήταν και άγιος άνθρωπος. Τα πραγματικά κίνητρα της Μητέρας Τερέζα – έχει αποδειχτεί πια – δεν ήταν απαραίτητα στο να βοηθάει τους φτωχούς και τους αρρώστους, αλλά απλά ήθελε να ανεβάσει τον αριθμό των Ρωμαιοκαθολικών.
Η Μητέρα Τερέζα δούλευε πάνω σε αναξιοπαθούντες, πάμπτωχους και εξαθλιωμένους ασθενείς, στην Καλκούτα στην Ινδία. Αν και ισχυριζόταν ότι θεράπευε ανθρώπους, πολλές από τις μεθόδους της έστελναν τους ασθενείς της στο θάνατο. Οι βελόνες από τις σύριγγες επαναχρησιμοποιούνταν, χορηγούσε ληγμένα φάρμακα σε ασθενείς και εθελοντές ανίδεοι με τη νοσηλευτική ήταν υπεύθυνοι για τη φροντίδα κάποιων από τους πιο άρρωστους ανθρώπους στην Ινδία.
Επειδή, η Μητέρα Τερέζα, εργαζόταν σε περιοχές που πλήττονταν από τη φτώχεια, πολλοί άνθρωποι υποστήριξαν ότι η έλλειψη κεφαλαίων έφεραν αυτές τις συνθήκες στους ξενώνες – κολαστήρια της. Ωστόσο, η ίδια η Μητέρα Τερέζα μπόρεσε να αποκτήσει χρηματοδότηση 30 εκατομμυρίων δολαρίων από δωρητές σε όλο τον κόσμο. Αυτά τα χρήματα δεν χρησιμοποιήθηκαν ποτέ για τη βελτίωση των συνθηκών των ξενώνων της. Στην πραγματικότητα, πολλοί δεν γνωρίζουν καν πού πήγαν τα χρήματα. Επειδή η Μητέρα Τερέζα ήταν Ρωμαιοκαθολική, πίστευε ότι ο ανθρώπινος πόνος έφερνε τους ανθρώπους πιο κοντά στον Ιησού Χριστό. Και το σημαντικότερο: όταν η Μητέρα Τερέζα άρχισε να έχει προβλήματα υγείας, επισκέφτηκε κορυφαία αμερικανικά νοσοκομεία για θεραπεία. Όχι θα έμενε με την πλέμπα…
3. Γουόλτ Ντίσνεϊ: πιο κακός κι απ’ τους «κακούς» του
Ο Γουόλτ Ντίσνεϊ μπορεί να δημιούργησε τον Μίκυ Μάους και να ήταν υπεύθυνος για τη δημιουργία της Ντίσνεϊλαντ και του Disney World, των «πιο ευτυχισμένων τόπων στη Γη», αλλά ήταν εξίσου πονηρός με μερικούς από τους «κακούς» του. Όπως και άλλοι άνθρωποι σε αυτή τη λίστα, ο Γουόλτ Ντίσνεϊ ήταν ρατσιστής. Και πολλά θέματα φυλετικών διακρίσεων και στρεβλών στερεοτύπων παρουσιάζονταν και σε ταινίες του (το πιο αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι η ταινία του Song of the South).
Εκτός από τον ρατσισμό και τον αντισημιτισμό του, πολλοί χρεώνουν στον Γουόλτ Ντίσνεϊ ότι ήταν και σεξιστής. Σύμφωνα με τον Γουάρντ Κίμπαλ, έναν από τους συνεργάτες του Γουόλτ, η «Disney» δεν εμπιστευόταν τις γυναίκες. Το 1938, ο Γουόλτ Ντίσνεϊ έστειλε μια επιστολή απόρριψης στη Μέρι Φορντ, η οποία είχε υποβάλει αίτηση για μια θέση στο τμήμα σκίτσου και ζωγραφικής της εταιρέιας. Σε αυτό το γράμμα της απαντούσε ότι «οι γυναίκες δεν κάνουν καμία δημιουργική δουλειά… καθώς αυτή η δουλειά εκτελείται εξ ολοκλήρου από νεαρούς άνδρες». Τώρα, για να είμαστε δίκαιοι, δεν ήταν συνηθισμένο για οποιαδήποτε γυναίκα να εργάζεται το 1938.
4. Έλβις Πρίσλεϊ: προτιμούσε άγουρη σάρκα
Ο Έλβις Πρίσλεϊ ήταν ένας καρδιοκατακτητής για τις έφηβες σε όλο τον κόσμο. Πιο ανησυχητικό, ωστόσο, ήταν το γεγονός ότι ο Έλβις Πρίσλεϊ ήταν γνωστό, ότι κυκλοφορούσε και κοιμόταν με ανήλικα κορίτσια. Ο Έλβις Πρίσλεϊ άρχισε να έχει δεσμό με τη μελλοντική του σύζυγο Πρισίλα Πρίσλεϊ όταν εκείνη ήταν μόλις 14 ετών και εκείνος 24. Οι δυο τους μετακόμισαν και έζησαν μαζί όταν η Πρισίλα έκλεισε τα 16.
Η Πρισίλα ισχυρίστηκε ότι αυτή και ο Έλβις δεν έκαναν ποτέ σεξ μέχρι να παντρευτούν. Ωστόσο, αφού η Πρισίλα απέκτησε την κόρη τους, Λίζα Μαρί, ο Έλβις έχασε κάθε σεξουαλικό ενδιαφέρον για την σύζυγό του.
Σύμφωνα με τον Joel Williamson, συγγραφέα της βιογραφίας του Έλβις: «Έφερνε μαζί του ανήλικα κορίτσια στις περιοδείες και ήταν επίσης γνωστό ότι είχε σεξουαλική δραστηριότητα με πολύ νεαρά κορίτσια». Αυτό συνήθως παραβλέπεται όταν οι άνθρωποι θυμούνται την κληρονομιά του Βασιλιά Έλβις.
5. Τζον Λένον: ειρήνη μόνο στα συνθήματα
Όταν σκεφτόμαστε τον Τζον Λένον, φέρνουμε στο νου έναν άνθρωπο που σύνθημά του ήταν η ειρήνη. Το τραγούδι του Imagine είναι ουσιαστικά ένας ύμνος κατά της βίας. Ωστόσο, όπως αποδεικνύεται, ο Τζον Λένον δεν ήταν τόσο ξεκάθαρος όσο έδειχνε με τη μουσική του. Για παράδειγμα, απατούσε συστηματικά την πρώτη του σύζυγο, Σίνθια Πάουελ.
Η Σίνθια έφερε στον κόσμο τον πρώτο γιο του Λένον, Τζούλιαν. Ωστόσο, ο Τζον Λένον δεν ήταν μόνο ένας πατέρας που απουσίαζε πάντα, αλλά και όταν βρισκόταν στο σπίτι με τον Τζούλιαν ήταν συχνά επιθετικός λεκτικά και πολλές φορές ασκούσε και σωματική βία. Ένα γράμμα που γράφτηκε από τη Σίνθια το 1968 αναφέρει ότι πολλές φορές ο Τζον Λένον χτυπούσε τον Τζούλιαν όταν εκνευριζόταν.
Η πιο διάσημη σχέση του Λένον ήταν με αυτή τη Γιόκο Όνο. Στις αρχές του 1968, ο Λένον αποκάλυψε στη Σίνθια ότι είχε σχέση και χώρισαν. Η Όνο και ο Λένον παντρεύτηκαν το 1969. Κατά τη διάρκεια της σχέσης τους, ο Λένον ήταν εξαιρετικά κτητικός με την Όνο, αναγκάζοντάς την να τον συνοδεύει παντού – ακόμα και στο μπάνιο. Το κοινό κατηγόρησε τη Γιόκο Όνο για τη διάλυση των Beatles, ενώ στην πραγματικότητα ήταν σχεδόν σίγουρο ότι ο Τζον Λένον ανάγκαζε τη σύζυγό του να τριγυρνάει γύρω τους όλη την ώρα.
6. Στιβ Τζομπς: πάντα του έφταιγαν οι άλλοι
Σύμφωνα με το CBS News και τη βιογραφία του Άλεξ Γκίμπνι για τον Στιβ Τζομπς: The Man in the Machine, ο Τζομπς ήταν βασικά ένας σχιζοφρενής. Έκανε μια κόρη, αλλά αρνήθηκε ότι ήταν δική του και έτσι δεν την έβλεπε για χρόνια. Υπέγραψε συμβόλαιο για παραγωγή προϊόντων της Apple με κινεζικά εργοστάσια, των οποίων οι συνθήκες εργασίας ήταν τόσο κακές που οδήγησαν τους εργάτες σε εξάντληση· αρκετοί μάλιστα αυτοκτόνησαν μη αντέχοντας τον ιλιγγιώδη ρυθμό της παραγωγής iPad και iPhone, μεταξύ άλλων συσκευών.
Υπήρχε επίσης ένα πρόβλημα με τις μετοχές της Apple, καθώς ο Τζομπς φέρεται να τις χειραγωγούσε παράνομα με στόχο να ανεβάσει την τιμή τους. Όταν ρωτήθηκε σχετικά από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, αρχικά το αρνήθηκε και μετά έστρεψε την ευθύνη στον Οικονομικό Διευθυντή του. Έτσι αντιδρούσε ο Τζομπς πάντα όταν κάτι κακό συνέβαινε: λέγοντας ότι το έκανε κάποιος άλλος.
7. Τσάρλι Τσάπλιν: αρπακτικό ανηλίκων…
Ο αγαπημένος Μικρός Αλητάκος, ο Τσάρλι Τσάπλιν, δεν ήταν τόσο αφελής και καλοσυνάτος στην πραγματική ζωή· ήταν ένα σκληρό αρπακτικό, ιδιαίτερα με τα μικρά κορίτσια. Δύο από τις τέσσερις συζύγους του ήταν κάτω των 18 ετών όταν τις παντρεύτηκε, ενώ μια άλλη ήταν μόλις 18 (και εκείνος στα 50 του τότε). Η μόνη άνω των 18 ήταν 22, αλλά την παντρεύτηκε όταν εκείνη ισχυρίστηκε ότι ήταν 17.
Και αν αυτό δεν είναι αρκετά σκοτεινό γεγονός, το ότι δηλαδή παντρεύτηκε ανήλικα κορίτσια, τι θα λέγατε για τον βίαιο τρόπο που τους φερόταν; Πάρτε την πρώτη του σύζυγο Μίλντρεντ Χάρις, την οποία παντρεύτηκε στα 16 της επειδή νόμιζε ότι ήταν έγκυος (δεν ήταν). Άρχισε να λαμβάνει προτάσεις για ταινίες, αλλά ο Τσάπλιν δεν την υποστήριξε ποτέ θεωρώντας ότι ήταν πολύ νέα για να έχει ταλέντο. Δεν ήταν νέα για έρωτες, αλλά πολύ νέα για οτιδήποτε άλλο.
Έπειτα η Λίτα Γκρέι, της οποίας η κακομεταχείριση στα χέρια του Τσάπλιν τεκμηριώθηκε στα έγγραφα διαζυγίου της το 1927. Ο Τσάπλιν άφησε έγκυο τη Γκρέι όταν ήταν 16 ετών και της πρότεινε γρήγορα άμβλωση. Όταν αυτό απέτυχε, την παντρεύτηκε, αλλά της φέρθηκε άθλια. Την απατούσε με άλλες νεαρές ηθοποιούς, την αποκαλούσε «ελεεινή και άπληστη» (σύμφωνα με τους LA Times), έδινε ελάχιστη σημασία στα παιδιά τους και απαιτούσε, όπως το έθεσε, «εξευτελιστικό και προσβλητικό» σεξ – πράξεις, μερικές από τις οποίες ήταν παράνομες εκείνη την εποχή στην Καλιφόρνια.
Η Γκρέι πήρε 825.000 δολάρια από τη συμφωνία διαζυγίου, αμαυρώνοντας το όνομα του Τσάπλιν εκείνη την εποχή. Φυσικά, ο χρόνος γιατρεύει όλες τις πληγές και η Ιστορία της εξαφανίζει, γι’ αυτό δεν ακούγεται πια αυτή η υπόθεση.
8. Τσώρτσιλ: τους Ινδούς στην Κόλαση!
Όλοι γνωρίζουμε τον Ουίνστον Τσώρτσιλ ως Πατέρα της Νίκης στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Όμως, όπως αποδεικνύεται, ήταν ένας ρατσιστής – υπέρμαχος της θεωρίας της ανώτερης φυλής που είχε πολύ περισσότερα κοινά με τους εχθρούς του.
Σύμφωνα με το βιβλίο του Richard Toye, «Churchill’s Empire», ο νεαρός Τσώρτσιλ συμμετείχε σε αυτό που ο ίδιος είχε ονομάσει «πολλούς μικρούς και χαρούμενους πολέμους ενάντια στους βάρβαρους λαούς» στην Αφρική και πίστευε ότι ήταν βίαιοι εναντίον των Βρετανών όχι επειδή οι Βρετανοί εισέβαλαν στη γη τους, αλλά επειδή αυτοί είχαν μια «ισχυρή τάση να σκοτώνουν».
Αργότερα, όταν εκλέχτηκε στο Κοινοβούλιο, ο Τσώρτσιλ, υποστήριξε περισσότερο πόλεμο κατά των μειονοτήτων, υποστηρίζοντας ότι «η άρεια φυλή θα θριαμβεύσει». Για τους Κούρδους, που προσπάθησαν να αποκτήσουν ανεξαρτησία από τη Βρετανία, είχε πει: «Είμαι σθεναρά υπέρ της χρήσης δηλητηριασμένου αερίου εναντίον απολίτιστων φυλών… (αυτό) θα σκορπούσε έναν έντονο τρόμο».
«Χαρούμενοι μικροί πόλεμοι», «ένας ζωηρός τρόμος» κι όλα αυτά από τον Τσώρτσιλ! Στη συνέχεια, υπήρξε η προσπάθεια του Γκάντι να ελευθερώσει την Ινδία από τη βρετανική κυριαρχία. Αυτό δεν άρεσε στον Τσώρτσιλ, που ζήτησε τη δολοφονία του Γκάντι (και μάλιστα από ελέφαντα…) λίγο αφότου έγινε γνωστός στα τέλη της δεκαετίας του 1920.
Δεν ήταν όμως μόνο ο Γκάντι. Ο Τσώρτσιλ παραδέχτηκε κάποτε ανοιχτά: «Μισώ τους Ινδούς. Είναι ένας θηριώδης λαός με μια κτηνώδη θρησκεία».
Δεν ηρέμησε καθώς μεγάλωνε. Το 1943, ανάμεσα σε δημεγερτικές ομιλίες για το ότι δεν θα παραδοθεί ποτέ, αρνήθηκε να βοηθήσει την Ινδία να επιβιώσει από έναν μεγάλο λιμό που σκότωσε τελικά περίπου 3 εκατομμύρια ανθρώπους. Ο Τσώρτσιλ κατηγόρησε τους Ινδούς, λέγοντας ότι ήταν δικό τους λάθος που «αναπαράγονται σαν κουνέλια»… Δεν είναι περίεργο που ο Πρόεδρος Ομπάμα δεν ήθελε την προτομή του Τσώρτσιλ στον Λευκό Οίκο.















































