Θέμα σε πολλές ιστοσελίδες της χώρας έγινε το περιστατικό με τους πέντε μαθητές του ΓΕΛ Μαραθώνα που αψήφησαν τον κίνδυνο και το περασμένο Σάββατο επέδειξαν γενναιότητα και μπήκαν σε σπίτι που είχε τυλιχθεί στις φλόγες, στην περιοχή της Νέας Μάκρης, για να σώσουν ζευγάρι ηλικιωμένων.
Ο ένας από τους μαθητές, είναι ο Βαγγέλης Γκιάλπης, γιος του Παναγιώτη Γκιάλπη, συνεργάτη της εφημερίδας Marathon Press και συντάκτη της στήλης «Ματιές στο Παρελθόν».
Χθες έκανε μια ανάρτηση στο Facebook σχολιάζοντας την επιλογή των πέντε παιδιών και την αλληλεγγύη που επέδειξαν. Το κείμενο που έγραψε αξίζει να το διαβάσετε:
«Σε μια εποχή που συχνά μιλάμε για κρίση αξιών, για αδιαφορία και για μια νεολαία που «δεν νοιάζεται», πέντε μαθητές από τον Μαραθώνα ήρθαν να διαψεύσουν κάθε εύκολη γενίκευση. Χωρίς φωνές, χωρίς κάμερες, χωρίς δεύτερη σκέψη, έκαναν αυτό που πολλοί θα φοβούνταν: έβαλαν τον άνθρωπο πάνω από τον εαυτό τους.
Μέσα στον καπνό και τον πανικό, τα παιδιά αυτά δεν σκέφτηκαν τον κίνδυνο ούτε την ηλικία τους. Δεν είπαν «δεν είναι δική μας δουλειά». Είπαν απλώς, με τις πράξεις τους:
είμαστε εδώ. Και αυτό το «εδώ» ήταν μια σκάλα που ανέβηκαν, δυο χέρια που σήκωσαν έναν ανήμπορο άνθρωπο, μια πόρτα που άνοιξε για να σωθεί μια ζωή.
Η πράξη τους δεν είναι απλώς ηρωική. Είναι βαθιά πολιτική με την πιο ανθρώπινη έννοια της λέξης. Γιατί σε δύσκολους καιρούς, όταν όλα μοιάζουν εύθραυστα, όταν η ανασφάλεια, ο φόβος και η απογοήτευση γίνονται καθημερινότητα, η νεολαία καλείται να επιλέξει τι κόσμο θέλει να χτίσει. Και αυτά τα παιδιά διάλεξαν έναν κόσμο αλληλεγγύης, ευθύνης και γενναιότητας.
Αυτή είναι η νεολαία που ίσως δεν ακούγεται συχνά. Δεν φωνάζει, δεν αυτοδιαφημίζεται, αλλά όταν χρειάζεται, στέκεται όρθια. Μια νεολαία που δεν περιμένει οδηγίες για να πράξει το σωστό. Που δείχνει ότι οι αξίες δεν χάθηκαν, απλώς βρίσκονται σε χέρια νέα, αποφασισμένα και ζωντανά.
Σε μια κοινωνία που συχνά αμφισβητεί τα παιδιά της, ας σταθούμε για λίγο και ας τα κοιτάξουμε ξανά. Γιατί μέσα από τέτοιες πράξεις γεννιέται η ελπίδα. Και όσο υπάρχουν νέοι που τρέχουν προς τη φωτιά για να σώσουν έναν συνάνθρωπο, υπάρχει λόγος να πιστεύουμε στο αύριο.
Γνωρίζοντας αυτή την όμορφη παρέα που απαρτίζεται από πραγματικά πολύ καλά και σεμνά παιδιά, μιας και είμαι πατέρας ενός από αυτά θέλω να τους δώσω πολλά συγχαρητήρια και να ευχηθώ να έχουν πάντα μέσα τους τό αίσθημα της φιλανθρωπίας!!!!!!».
