Ήταν ένα συνηθισμένο μεσημέρι Δευτέρας, στις 20 0κτωβρίου του 1986. Οι 94 επιβαίνοντες στο αεροσκάφος τύπου Tupolev Tu-134A, 87 επιβάτες και επτά μέλη πληρώματος, πραγματοποιούσαν μια επίσης συνηθισμένη εσωτερική πτήση στη Ρωσία από το Σβερντλόφσκ προς το Γκρόζνι, με μια ενδιάμεση στάση στο αεροδρόμιο της Σαμάρας.
Ο κυβερνήτης, Αλεξάντερ Κλιούγεφ και ο συγκυβερνήτης, Γκενάντι Ζιρνόφ δεν είχαν αντιμετωπίσει κανένα πρόβλημα και όλα κυλούσαν απολύτως φυσιολογικά. Μέχρι την ώρα της προσγείωσης στη Σαμάρα…
Λίγα λεπτά αργότερα, τα διεθνή μέσα ενημέρωσης έκαναν τις πρώτες αναφορές για μια μεγάλη τραγωδία με δεκάδες νεκρούς. Το αεροπλάνο είχε προσκρούσει στον διάδρομο προσγείωσης με πολύ μεγάλη ταχύτητα, με αποτέλεσμα να βγει εκτός και να τυλιχθεί στις φλόγες. Κάποιοι στάθηκαν τυχεροί και πρόλαβαν να το εγκαταλείψουν, άλλοι τραυματίστηκαν αλλά επέζησαν, ωστόσο 70 άνρωποι έχασαν τη ζωή τους. Κι όπως αποδείχθηκε από τις έρευνες, τις έχασαν για το τίποτα…
Η εκπαίδευση, η «τυφλή» προσγείωση και το μοιραίο λάθος
Σύμφωνα με το allthatsinteresting.com, η εκπαίδευση των πιλότων ήταν ανέκαθεν πολύ απαιτητική, καθώς έπρεπε πάντα να είναι προετοιμασμένοι για το απρόβλεπτο και το πώς θα διαχειριστούν πολύ δύσκολες καταστάσεις, με βάση βέβαια τις γνώσεις που κατείχαν κάθε εποχή. Το 1986, μέρος της εκπαίδευσης ήθελε τους πιλότους να μπορούν να προσγειώνουν αεροσκάφη στα τυφλά, χωρίς δηλαδή να έχουν οπτική επαφή με τον διάδρομο προσγείωσης, βασιζόμενοι αποκλειστικά στα όργανα του αεροσκάφους.
Δύο λεπτά πριν τη φαινομενικά εύκολη – μια και δεν επικρατούσαν περίεργες καιρικές συνθήκες – προσγείωση στη Σαμάρα, ο Αλεξάντερ Κλιούγεφ έδωσε εντολή στον μηχανικό πτήσης, να κλείσει τις κουρτίνες από το μπροστινό μέρος του πιλοτηρίου, στερώντας του κάθε επαφή με τον διάδρομο.
Είχε αποφασίσει να κάνει τυφλή προσγείωση βασιζόμενος αποκλειστικά στα όργανα του αεροπλάνου. Εκτίμησε λάθος τόσο το ύψος όσο και τον ρυθμό καθόδου με αποτέλεσμα το αεροσκάφος να ακουμπήσει στον διάδρομο με 280 χλμ/ώρα, να αναποδογυρίσει και να πιάσει φωτιά.
Ο Κλιούγεφ, που οδήγησε στον θάνατο 70 ανθρώπους, ήταν ένας από τους 24 επιζήσαντες. Ο συγκυβερνήτης Ζιρνόφ, αντίθετα, επέζησε από τη συντριβή αλλά στην προσπάθειά του να βοηθήσει επιβάτες να διαφύγουν από τα φλεγόμενα συντρίμμια, εισέπνευσε μεγάλη ποσότητα καπνού και πέθανε από ανακοπή καθ’ οδόν προς το νοσοκομείο.
Το στοίχημα
Οι ειδικοί που ανέλαβαν την έρευνα για τα αίτια του δυστυχήματος αποφάνθηκαν πολύ γρήγορα ότι δεν υπήρχε απολύτως κανένας επιχειρησιακός λόγος που να δικαιολογεί την απόφαση του Κλιούγεφ να προσγειωθεί χωρίς οπτική επαφή και να στηριχθεί μόνο στα όργανα. Όπως αποδείχθηκε, όλα έγιναν για ένα στοίχημα, συμπέρασμα που εξήχθη από τις ηχογραφημένες συνομιλίες στο πιλοτήριο.
Ο Κλιούγεφ οδηγήθηκε στη Δικαιοσύνη για παραβίαση των κανόνων ασφάλειας των αερομεταφορών και των πτήσεων και το Ανώτατο Δικαστήριο της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας τον καταδίκασε σε 15 χρόνια κάθειρξης. Τελικά εξέτισε μόλις τα έξι, παρότι είχε οδηγήσει στον θάνατο 70 ψυχές χωρίς κανέναν απολύτως λόγο.
Πηγή: ethnos.gr
