της Μάτα Χάρι
Με λένε Μάτα Χάρι και κατασκοπεύω ανθρώπινες σχέσεις.. χρόνια τώρα (όχι πολλά είμαι μόλις 33). Χωρίς ταμπού, μετά πάθους και άνευ φόβου θα μοιραστώ όλες μου τις εμπειρίες μαζί σας.
Δε νομίζω να μην πάει πουθενά το μυαλό σας, διαβάζοντας αυτόν τον τίτλο.
Για να είμαστε ειλικρινείς, εάν έχεις διαβάσει αυτή τη στήλη περισσότερο από μια φορά, τότε σίγουρα το μυαλό σου πήγε κατευθείαν εκεί που έπρεπε. Ή καλύτερα εκεί που δε θα έπρεπε.
Σας φαίνομαι τρελή; Δυσνόητη; Απελπισμένη γεροντοκόρη; Δεν μπορώ να τα βάλω με τον εαυτό μου και τα φορτώνω στην εποχή των καιρών μου; Αυτές θα είναι οι ετυμηγορίες όσων θα βιαστείτε να φέρετε αντίρρηση. Όμως πριν το κάνετε, σκεφτείτε για ένα λεπτό μήπως συντηρούμε μια συναισθηματική εξαθλίωση με τις γελοίες, κατά τη γνώμη μου πάντα, διαδικτυακές μας συμπεριφορές; Κυκλάκια, κουτάκια, λαμπάκια αναδύονται ανά δευτερόλεπτο στις φορητές οθόνες, που δεν αποχωρίζεσαι ούτε στο «μέρος». Είσαι διαθέσιμος παντού, για όλους, 24 ώρες τη μέρα, 7 μέρες την εβδομάδα. Η ταχύτητα γραφής σου αυξάνεται θεαματικά καθημερινά. Τρέχεις και απαντάς. Ανεβοκατεβαίνεις σκάλες, διαβάζεις και απαντάς. Πρώτα απ’ όλα απαντάς σε αυτούς που δε βλέπεις, σε αυτούς που είναι μικρά ανοιγμένα κουτάκια, που περιμένουν όλο αγωνία να δουν ζωή στα δικά τους κουτάκια και τελίτσες να χοροπηδούν ξέφρενες και ήχοι να ακούγονται και να προμηνύουν κουβέντες. Απαντάς και καλημερίζεις παράθυρα. Έτσι ξεκινάει η μέρα όλων!
Και θα μου πεις που είναι το κακό; Κακό είναι να επικοινωνείς; Ναι! Και το βροντοφωνάζω αυτό το ναι. Είναι κακό να επικοινωνείς με αυτόν και μόνο αυτόν τον τρόπο. Είναι κάκιστο να μην μπορείς να κοιτάξεις τον γείτονά σου στα μάτια και να του φωνάξεις καλημέρα στο πραγματικό του παράθυρο. Είναι κάκιστο αντί να κοκκινίζουν τα μάγουλά σου από αμηχανία μπροστά στο αγόρι που σου αρέσει την ώρα που σε χαϊδεύει στο μάγουλο, να φουσκώνουν χοντροκομμένες κόκκινο-κίτρινες φάτσες, πιθήκια και ό,τι έχει βάλει η φαντασία του κάθε γραφίστα, για να αποδείξεις έτσι το συναίσθημά σου.
Να συνεχίσω; Είναι κάκιστο να αποφασίζεις να βγεις με έναν φίλο σου έξω για να σας «δει ο κόσμος» και εσείς να βλέπετε τους διαδικτυακούς έγκλειστους. Είναι κάκιστο να είσαι διαθέσιμος προς όλους αυτούς, όταν στον ένα που έχεις βγει να τα πείτε δεν του διαθέτεις την προσοχή σου και μάλιστα εξοργίζεσαι λέγοντας: «Κάτσε ρε φίλε! Μισό.. δε βλέπεις ότι απαντάω;»
Είναι κάκιστο να βαριέσαι να μιλήσεις, να μην έχεις διάθεση να πας βόλτα, να αντικαθιστάς τον λόγο – τα συναισθήματα – τις σκέψεις με οπτικοκινούμενα τέρατα. Είναι κάκιστο να καμουφλάρεσαι πίσω από οθόνες. Είναι κάκιστο να κατασκοπεύεις το «ενεργός εδώ και ένα λεπτό». Είναι κάκιστο το εκβιαστικό σου μήνυμα. Είναι κάκιστο να χαίρεσαι με ένα ακόμη παράθυρο ανοιχτό…
Είναι κάκιστο να παλεύεις και να αγωνιάς να είσαι εσύ το μόνο παράθυρο ανοιχτό.
Με αγάπη Μάτα Χάρι
Ενεργή πριν από δύο λεπτά.
Aδρανής εδώ και οχτώ χρόνια.
