Γράφει η Σοφία – Αγγελική Χαμηλοθώρη*
Τρίτη 23 Ιουλίου 2024.
Μια συνηθισμένη καλοκαιρινή ημέρα, με ζέστη και αέρα. Δυτικοί άνεμοι πνέουν σήμερα. Υψηλός κίνδυνος πρόκλησης πυρκαγιάς, κατηγορία 4! Συνηθισμένα τα βουνά στα χιόνια θα πει κάποιος…
Στις 18:30, διεξάγεται το γνώριμο πια για την περιοχή μας, 3×3 τουρνουά μπάσκετ! Αγόρια και κορίτσια, άντρες και γυναίκες δίνουν αγωνιστικό ραντεβού στα γηπεδάκια της Αμπελούπολης.
Από νωρίς τα ηχεία παίζουν μουσική! Δειλά δειλά γύρω στις 17:00 οι πρώτοι αθλητές μαζεύονται στα γηπεδάκια. Μια παρέα εφήβων δένει τα ποδηλάτά της για να είναι ασφαλή, όσο θα παρακολουθούν τους αγώνες. Μαμάδες και μπαμπάδες έρχονται να χειροκροτήσουν τα καμάρια τους. Παππούδες και γιαγιάδες, κρατούν τα μικρά εγγόνια από χέρι, να μην τους «φύγουν». Φίλοι και σύντροφοι στις κερκίδες, φωνάζουν συνθήματα και ανυπομονούν για το πρώτο σφύριγμα.
Ένας παράξενος θόρυβος ακούγεται στον αέρα. Α, το drone! αναφωνεί κάποιος.
Γύρω στις 17:30, ο «παίκτης» στέλνει μήνυμα στην ομάδα του, ότι θα φτάσει εγκαίρως για την έναρξη. Ακούει, επίσης στο ραδιόφωνο πως ένα drone εντόπισε εστία φωτιάς κάπου κοντά, να έχουν το νου τους!
Όλοι ανοίγουν τα κινητά τους να βρουν την είδηση! Έτσι είναι, εντοπίστηκε εστία φωτιάς πάνω από τον Βουτζά, αλλά άμεσα κινητοποιήθηκε ένα ελικόπτερο για την πρώτη και άμεση προσβολή της. Καθησυχασμένοι όλοι, περιμένουν να περάσουν τα λεπτά.
Χαζογελούν, μάλιστα οι περισσότεροι, λέγοντας «δεν φοβόμαστε! Ο Δήμος έχει εκπονήσει και σχέδιο οργανωμένης προληπτικής απομάκρυνσης από το 2020!»
Παρά την έγκαιρη επέμβαση, η φωτιά αρχίζει να ξεφεύγει. Επίγειες και εναέριες δυνάμεις σπεύδουν για την κατάσβεσή της. Ο επικεφαλής της πυροσβεστικής συνεχώς ενημερώνει όλες τις αρμόδιες Αρχές για την πορεία και την κατεύθυνση της. «Όπως κατευθύνεται η φωτιά θα κάψει οικισμούς και κόσμο. Εισηγούμαι οργανωμένη προληπτική απομάκρυνση, διαφορετικά ,ενημέρωση με κάθε τρόπο και μέσο, όλων των αρμοδίων αλλά και των κατοίκων,για την πορεία, την εξέλιξη της φωτιάς και τον κίνδυνο που διατρέχουν»
Στα γηπεδάκια, αίφνης, ένας σχεδόν εκκωφαντικός θόρυβος από δεκάδες τηλέφωνα ταράζει την ατμόσφαιρα. Το 112 .«Επείγουσα ειδοποίηση. Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας. Αν βρίσκεστε στον Νέο Βουτζά, στο Μάτι ή στο Ζούμπερι εκκενώστε προς Νέα Μάκρη ή Αθήνα ή κατευθυνθείτε στην κοντινότερη παραλία. Ακολουθήστε τις οδηγίες των Αρχών»
Τον αρχικό πανικό διαδέχεται η ψύχραιμη στάση των περισσότερων. Ακολουθούν τις οδηγίες . Κόσμος αρχίζει να περπατά από τα ψηλότερα σημεία του Ματιού και των γύρω οικισμών για να φτάσει στη θάλασσα, δεν είναι δα και μεγάλη η απόσταση. Ο νεότεροι βοηθούν τους μεγαλύτερους να μετακινηθούν γρηγορότερα. Αρχίζουν να ηχούν και οι καμπάνες. Υπάρχει χρόνος.
Πολύ γρήγορα, πυροσβεστικά οχήματα εισέρχονται στους δρόμους του Ματιού, με πυροσβέστες έτοιμους να δώσουν και τη ζωή τους για να προστατεύσουν τον κόσμο.
Το σήμα των κινητών έχει χαθεί. Άραγε ο «παίκτης» πού να βρίσκεται;
Πολύς κόσμος έχει συγκεντρωθεί στις παραλίες της ευρύτερης περιοχής, στην Αργυρά Ακτή, στο Κόκκινο Λιμανάκι και αναμένει νέες οδηγίες. Ο καπνός πυκνός, αλλά δεν βλέπουν φλόγες και αυτό είναι παρήγορο. Αρχίζουν να εμφανίζονται Αξιωματικοι της πυροσβεστικής, ασθενοφόρα και κλιμάκια της ΕΜΑΚ για την παροχή πρώτων βοηθειών. Ενημερώνουν πως η φωτιά αναχαιτίστηκε στη Μαραθώνος, την έχουν οριοθετήσει.
Την αγωνία αντικαθιστά η σιωπή της ανακούφισης. Ένα κινητό χτυπά και διακόπτει την ησυχία. Ο αριθμός του «παίκτη» εμφανίζεται στην οθόνη. «Έλα ρε, όλα καλά εκεί; τώρα έπιασα σήμα. Μας έκαναν όλους αναστροφή προς Αθήνα, στη διασταύρωση Ραφήνας, για να μη μπλέξουμε με τη φωτιά».
ΔΕΥΤΕΡΑ 23 ΙΟΥΛΙΟΥ 2018: ΜΑΤΙ, ΝΕΟΣ ΒΟΥΤΖΑΣ,ΚΟΚΚΙΝΟ ΛΙΜΑΝΑΚΙ, ΑΜΠΕΛΟΥΠΟΛΗ, ΠΡΟΒΑΛΙΝΘΟΣ
Τα drone δεν κρίθηκαν χρήσιμα εργαλεία, κατάλληλα για τον εντοπισμό πυρκαγιών.
Το 112 δεν βρισκόταν σε ισχύ, παρά τη σχετική υποχρέωση της χώρας μας.
Οι επικεφαλής της πυροσβεστικής δεν έκριναν σκόπιμο να διατάξουν οργανωμένη προληπτική απομάκρυνση ή ενημέρωση με κάθε τρόπο των πάντων για την πορεία και την εξέλιξη της φωτιάς.
Κανένας φορέας, Αρχή ή Υπηρεσία δεν έκρινε σκόπιμο να ενημερώσει ή να λάβει οποιαδήποτε πρωτοβουλία, ενώ ήξερε με βεβαιότητα, τι επρόκειτο να συμβεί.
Οι Δήμοι και η Περιφέρεια, δεν ήταν έτοιμοι να αντιμετωπίσουν την κατάσταση, ούτε προληπτικά ούτε κατασταλτικά.
Τα πυροσβεστικά οχήματα «δεν χωρούσαν» στους δρόμους του Ματιού, που σημειωτέον παραμένουν 6 χρόνια ίδιοι.
Οι καμπάνες δεν χτύπησαν.
Η αστυνομία δεν έδωσε εντολές για αναστροφή.
Η «βοήθεια» έφτασε αφού όλα είχαν τελειώσει.
Τουλάχιστον 104 νεκροί
Τουλάχιστον 57 εγκαυματίες.
Άξιζαν άραγε τόσες ανθρωποθυσίες για την εφαρμογή των αυτονόητων;
Η Σοφία – Αγγελική Χαμηλοθώρη είναι συγγενής θύματος και Πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής του Συλλόγου Συγγενών θανόντων και Εγκαυματιών της 23ης Ιουλίου 2018 στην Ανατολική Αττική
