Ποια άτομα κινδυνεύουν περισσότερο από διαταραχές περιόδου

Πόνος στην κοιλιά, κράμπες, κυκλοθυμία, ευσυγκινησία… είναι μερικά μόνο από τα συμπτώματα που συνοδεύουν την περίοδο. Εντονότερη ή ηπιότερη, όποια κι αν είναι η ένταση των συμπτωμάτων δυσκολεύουν πολύ την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής των ατόμων που τα βιώνουν.

Οι διαταραχές περιόδου εμφανίζονται σε πολλές γυναίκες, τρανς άνδρες και non binary άτομα και είναι απόρροια ορμονικών διαταραχών ή άλλων ιατρικών λόγων. Στις διαταραχές συμπεριλαμβάνονται η δυσμηνόρροια, η αμηνόρροια, η μηνορραγία και η μητρορραγία.

Στη δυσμηνόρροια τα συμπτώματα της περιόδου είναι πάρα πολύ έντονα, στην αμηνόρροια ο κύκλος μπορεί να είναι πάνω από 40 ημέρες ή και να απουσιάζει για 6 ολόκληρους μήνες, στη μηνορραγία παρατηρείται μεγάλη ποσότητα αίματος κατά την περίοδο και στη μητρορραγία παρουσιάζονται διαστήματα αιμορραγίας εκτός κανονικού κύκλου.

Σε ποια άτομα εμφανίζονται συχνότερα όμως;

Άτομα που λαμβάνουν μακροχρόνια αντισυλληπτική αγωγή, Άτομα που καταναλώνουν υπερβολικές ποσότητες αλκοόλ ή έχουν χάσει απότομα πολλά κιλά τείνουν να κινδυνεύουν περισσότερο από διαταραχές περιόδου.

Άλλα αίτια που έχουν ενοχοποιηθεί είναι οι παθήσεις του θυρεοειδούς, το άγχος, οι πολυκυστικές ωοθήκες, τα ινομυώματα, οι λοιμώξεις από χλαμύδια, η εμμηνόπαυση, η εγκυμοσύνη, οι κύστες ωοθηκών ή και ο καρκίνος της μήτρας.

Μια διαταραχή στην περίοδο μπορεί να είναι προπομπός κάποιας υποκείμενης παθολογίας και οφείλουμε να εξετάζουμε όλα τα ενδεχόμενα. Δεν είναι μόνο ότι επηρεάζουν τη λειτουργικότητα και εν τέλει την ποιότητα ζωής ενός ατόμου, επιφορτίζοντάς το με επιπλέον άγχος, αλλά τελικά μπορεί να επηρεάσει και τη συνολική υγεία ή να κρύβει κάποιο πρόβλημα υγείας που αν εντοπιστεί εγκαίρως μπορεί να ιαθεί πλήρως και χωρίς να παρουσιαστούν επιπλοκές ή παρενέργειες.

Πώς μπορεί να εξετάσει κανείς να συμπτώματα δυσμηνόρροιας

Για να ελεγχθούν τα αίτια αλλά και τα συμπτώματα δυσμηνόρροιας θα πρέπει το άτομο να απευθυνθεί σε γυναικολόγο και σε ενδοκρινολόγο. Οι γυναικολογικές εξετάσεις, ο απεικονιστικός έλεγχος και ο ορμονολογικός έλεγχος θα εντοπίσουν το ακριβές αίτιο και θα οδηγήσουν στην εύρεση της κατάλληλης θεραπείας.

Η θεραπεία εξαρτάται εξ ολοκλήρου από το αίτιο πρόκλησης των διαταραχών. Αν οφείλεται σε ορμονικά αίτια ο γιατρός θα χορηγήσει ορμονοθεραπεία. Αν οφείλεται σε ινομυώματα ή κύστες, ίσως χρειαστεί η χειρουργική αφαίρεσή τους. Αν οφείλονται σε λοιμώξεις συνιστάται η θεραπεία των λοιμώξεων αυτών με τα αντίστοιχα αντιβιοτικά ή όποιο άλλο φαρμακευτικό σκεύασμα ενδείκνυται κάθε φορά.

Η θεραπεία είναι πάντα στοχευμένη και εξατομικευμένη και πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ολόκληρο το προφίλ υγείας του ασθενούς, αλλά και οι ανάγκες του. Επίσης, σημαντικό ρόλο παίζει και η ηλικία και η επιθυμία ή όχι του ατόμου να τεκνοποιήσει.