Λυτρωτικές για την περιοχή μας οι πρώτες βροχές του Οκτωβρίου. Προφανώς, δεν αναφέρομαι μόνο στην αντιμετώπιση των προβλημάτων από την παρατεταμένη ξηρασία του φετινού καλοκαιριού… Το γράφω αυτό γιατί το τελευταίο διάστημα είχαμε σχεδόν μέρα παρά μέρα μία με δύο -ακόμα και τρεις- εστίες φωτιάς ταυτόχρονα.

Δεν μας φτάνουν τα προβλήματα που μας δημιουργούν η αδιαφορία και η βλακεία των ολίγων, που χωρίς δισταγμό θα πετάξουν το τσιγάρο τους από το αυτοκίνητο ή θα προχωρήσουν σε εργασίες ηλεκτροσυγκόλλησης σε μέρες καύσωνα με επτά μποφόρ. Δεν μας φτάνει και το κακοσυντηρημένο δίκτυο της ΔΕΗ…

Ήρθαν το τελευταίο διάστημα και κάποια αρρωστημένα μυαλά να επιτείνουν το πρόβλημα! Από τις αρχές Σεπτεμβρίου η Πυροσβεστική, οι εθελοντές κι ο Δήμος έδωσαν με επιτυχία τη μάχη τους απέναντι σε επίδοξους Νέρωνες, αντιμετωπίζοντας πλήθος μικρών και μεγάλων εστιών στο Λιβίσι, στον Άγιο Εφραίμ, στο Γραμματικό, στον Προβάλινθο, κλπ.

Κάποια είναι τόσο αρρωστημένα μυαλά που προσπάθησαν να μας πιάσουν ακόμα και στον ύπνο, αφού οι περισσότερες φωτιές άναψαν μεταμεσονύκτιες ώρες… Είναι δυνατόν να υπάρχουν ανάμεσά μας τέτοιa άτομα; Γίνεται να υπάρχουν άνθρωποι που θα χαρούν με την καταστροφή του δάσους, με την καταστροφή περιουσιών συμπολιτών τους, ακόμα και με την απώλεια ζώων και ανθρώπινων ζωών; Είναι ποτέ δυνατόν; Και μάλιστα σε μια περιοχή που είναι τόσο πρόσφατες και τόσο οδυνηρές οι μνήμες από τις συνέπειες της φωτιάς του 2018. Κι όμως, δυστυχώς, υπάρχουν και ζουν ανάμεσά μας…

Μπράβο στις εθελοντικές ομάδες περιφρούρησης που δημιούργησαν συμπολίτες μας. Μπράβο στους ανθρώπους αυτούς που επιλέγουν να ξενυχτούν, να χαλαλίζουν τον ελεύθερο χρόνο τους και να περιπολούν για να προστατεύουν όλους εμάς και για να εμπεδώνουν ένα αίσθημα ασφάλειας σε όλους τους κατοίκους. Ένα αίσθημα ασφάλειας που μας είναι τόσο πολύτιμο για να έχουμε μια στοιχειώδη ποιότητα ζωής.

Αναφέρθηκα σε όλα τα παραπάνω, γιατί πιστεύω ότι ο μεγαλύτερος φόβος των κατοίκων της περιοχής μας είναι ο κίνδυνος της φωτιάς. Είναι υποχρέωση, λοιπόν, όλων των εμπλεκόμενων φορέων να σχεδιάσουν σωστά και να υλοποιήσουν υποδειγματικά μία σειρά ενεργειών, ώστε να καταστεί επιτέλους η περιοχή μας πυρασφαλής.

Για μένα πλέον αυτό είναι το πιο σημαντικό έργο. Να νικήσουμε έτσι αυτό το μούδιασμα που μας πιάνει όλους μόλις ακούσουμε την πρώτη σειρήνα. Τώρα είναι η κατάλληλη περίοδος. Το φθινόπωρο σχεδιάζουμε τα μέτρα αντιπυρικής προστασίας και την άνοιξη τα αντιπλημμυρικά. Όσο πιο έγκαιρα και πιο σωστά, τόσο πιο αποτελεσματικά.