Γράφει η ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗ, Χειρουργός Οδοντίατρος

Τα οστεοενσωματούμενα εμφυτεύματα αποτελούν παλιά οδοντιατρική λύση, ωστόσο η εξέλιξή τους είναι ραγδαία και επιτυχημένη. Οι κλινικές μελέτες που δημοσιεύτηκαν μετά το 2000 αναφέρουν υψηλότερα ποσοστά επιτυχίας και μικρότερα ποσοστά βιολογικών και μηχανικών επιπλοκών, σε σύγκριση με αυτά των μελετών πριν το 2000, δείχνοντας μια θετική καμπύλη γνώσης του οδοντιατρικού εμφυτεύματος.

Η εποχή που τοποθετούσαμε εμφυτεύματα εκεί όπου υπήρχε οστό έχει τελειώσει.
Σήμερα πρώτα αποφασίζουμε πού και πώς θέλουμε τα νέα μας δόντια και εκεί τοποθετούμε τα εμφυτεύματα. Αυτό ονομάζεται «προσθετικά καθοδηγούμενη εμφύτευση».
Παράλληλα, προχωρούν με επιτυχία και οι μέθοδοι ανάπλασης του οστού, αλλά και οι τεχνικές εμφύτευσης με τη βοήθεια ειδικών υπολογιστικών απεικονίσεων (cone beam computed tomography).

Επιπρόσθετες διαγνωστικές αξιολογήσεις είναι σημαντικές, ειδικά όταν πρόκειται για θεραπεία στην αισθητική ζώνη. Τέτοιες είναι η φωτογραφία, η βιντεοσκόπηση, τα διαγνωστικά εκμαγεία (αναλογικά ή ψηφιακά), η δημιουργία προπλασμάτων για να οπτικοποιήσουμε το μελλοντικό αποτέλεσμα, η κατασκευή προσωρινών αποκαταστάσεων και η δοκιμή τους στο στόμα. Στις περιπτώσεις υψηλών αισθητικών απαιτήσεων είναι απαραίτητη και η προετοιμασία των ούλων με ειδικές προσωρινές, μεταβατικές κατασκευές.

Τα σύγχρονα εμφυτεύματα έχουν παρόμοιες βιολογικές ιδιότητες με τις ρίζες των φυσιολογικών δοντιών. H επιτυχία τους ξεπερνά το 90%, αρκεί να τηρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις: το εμφύτευμα πρέπει να είναι από τιτάνιο ή ζιρκόνιο, να έχει σχεδιαστεί κατάλληλα, η χειρουργική του τοποθέτηση να γίνεται με ήπιους και ακριβείς χειρισμούς και να αποφεύγεται η «φόρτιση» του εμφυτεύματος τους πρώτους 3-6 μήνες, που είναι η περίοδος «σύζευξής» του με το οστό.

Παράλληλα, πρέπει να γίνεται σωστή επιλογή των ασθενών, ιδιαίτερα εάν είναι καπνιστές ή εάν υπάρχει βεβαρημένο ιατρικό ιστορικό, όπως ανοσοκαταστολή, σακχαρώδης διαβήτης, οστεοπόρωση κ.α.

Η καλή προετοιμασία και σωστή υγιεινή του περιβάλλοντος εδάφους τής εμφύτευσης, δηλαδή των ούλων, είναι απαραίτητη. Η τοποθέτηση εμφυτεύματος σε περιβάλλον μολυσμένο, δηλαδή σε μη υγιή ούλα, εμποδίζει τη διαδικασία της οστεοενσωμάτωσής του και μπορεί να οδηγήσει σε «περιεμφυτευματίτιδα», δηλαδή μόλυνση και του ίδιου του εμφυτεύματος.

Η συνεχής έρευνα στον τομέα οδήγησε και στα «δόντια σε μία μέρα» και «χωρίς τομές και χωρίς ράμματα», τα οποία όμως εφαρμόζονται σε πολύ ειδικές περιπτώσεις και υπό προϋποθέσεις.

Στις περιπτώσεις που η έλλειψη κάποιων ή όλων των δοντιών οδηγεί σε σημαντικού βαθμού αναπηρία, τα εμφυτεύματα αποτελούν δικαίωμα του ασθενούς. Για παράδειγμα, όταν δεν έχουμε δόντια στην κάτω γνάθο και έχει απορροφηθεί το οστό, η μασέλα που στηρίζεται σε δύο εμφυτεύματα (επένθετη ολική οδοντοστοιχία) είναι η πρώτη μας θεραπευτική επιλογή.

Τα εμφυτεύματα φαίνονται όμορφα και λειτουργούν σαν τα δόντια μας και επιτρέπουν τόσο δυνατό δάγκωμα όσο ένα υγιές φυσικό δόντι.