Γράφει η Μαρία Ρούσση*

Ίσως η πιο κλασική ερώτηση που έχουμε απευθύνει σε ένα παιδί και μας έχουν απευθύνει ως παιδιά. Πόσες φορές έχετε γελάσει με αυτές τις απαντήσεις. Η δωδεκάχρονη Μελίνα μού είχε απαντήσει «Πρωθυπουργός» και θεωρώ πως ίσως και να ήταν η καλύτερη επιλογή για την χώρα…

Έχουν παρελάσει μπροστά μου τόσα σχέδια που θα μπορούσα να γράψω βιβλίο επαγγελματικών ονείρων. Αστροναύτες, δάσκαλοι, χορευτές, ηθοποιοί, ψυχολόγοι, κτηνίατροι, ζωγράφοι, οδηγοί αεροπλάνων και πλοίων, μαθητευόμενοι μάγοι, τραγουδιστές. Ένα σύμπαν ζυμωμένο με ατόφια φαντασία και καθαρή επιθυμία.

Τα παιδιά και οι νέοι είναι σαν να περπατούν με τη βοήθεια των φτερών τους. Ο κόσμος των ενηλίκων έχει αποστολή να εμποδίσει τις απότομες απογειώσεις και πτώσεις. Με κλασικές και αλάνθαστες μεθόδους ψαλιδίζει τα φτερά τους. Ατάκες όπως οι παρακάτω έχουν ειπωθεί από τους σοφούς… μεγάλους.

«Οι χοντρούλες δεν γίνονται χορεύτριες. Κτηνίατροι γίνονται οι καλοί μαθητές, εσύ όλο χαζεύεις όταν μιλάω. Με την αφηρημάδα σου θα το στουκάρεις το αεροπλάνο. Οι ηθοποιοί ψωμολυσσάνε, δεν έχω όρεξη να σε ταΐζω όλη μου τη ζωή. Ο πατέρας σου έφτιαξε την επιχείρηση για σένα. Οι γυναίκες καλό είναι να σκέφτονται ότι θα γίνουν μητέρες πριν διαλέξουν επάγγελμα. Μην το σκεφτείς ότι θα πας επαρχία να σπουδάσεις. Τζάμπα ξοδεύω τόσα λεφτά για σένα, αφού δεν διαβάζεις. Τα κομπιούτερ είναι το μέλλον. Είδες πώς τα κατάφερε η φίλη σου, ενώ εσύ…»

Ο κατάλογος των τοξικών εκφράσεων δεν έχει τέλος. Κάθε τέτοια κουβέντα ξεπουπουλιάζει το παιδί μας. Από αετός μετατρέπεται σε κοτόπουλο εκτροφής. Σίγουρα δεν θέλουμε να τις ξεστομίσουμε, αλλά κουβαλάμε και εμείς τόσες ματαιωμένες προσδοκίες. Έχουμε τόση ανάγκη να λάβουμε και να προσφέρουμε φροντίδα, αλλά αναγκαζόμαστε να περιοριστούμε στον ρόλο του λογιστή, του καθαριστή και του ελεγκτή, στην επαφή μας με τα παιδιά.

Οι οριακές αλλαγές, όπως ένας δυσλειτουργικός γάμος, μια πιεστική εργασία, οι οικονομικές δυσκολίες, δεν μας επιτρέπουν να καλύψουμε τις αδυναμίες του παιδιού μας και να ενισχύσουμε τα ταλέντα του. Σιγά σιγά, η γνησιότητα του χαρακτήρα του χάνεται. Προσπαθεί να δικαιώσει τις προσδοκίες μας και να μπει στα καλούπια μας. Απομακρύνεται από την αληθινή του φύση. Έτσι, η ανθρωπότητα γερνά.

Σας προτρέπω, λοιπόν, να εστιάσετε στην παγκόσμια απάντηση πάνω στην περισσότερο προβλέψιμη ερώτησή σας προς ένα παιδί: «Τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;». Κοιτάξτε το στα μάτια και κρατήστε την απάντησή του σαν φυλαχτό. Θέλω να  μου επιτρέψεις να γίνω  Ελεύθερος, Συμπονετικός, Αισιόδοξος, Δοτικός, Ερωτικός, Δραστήριος ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

*Η Μαρία Ρούση είναι Φυσικός, Εκπαιδεύτρια Ενηλίκων και Σύμβουλος Επαγγελματικού Προσανατολισμού

Προηγούμενο άρθροΝεκρή οδηγός στον περιφερειακό Υμηττού – ΙΧ που κινείτο ανάποδα συγκρούστηκε με ταξί
Επόμενο άρθροΚαταγγελία – σοκ 36χρονης ότι βιάστηκε από τρία άτομα στη Νέα Μάκρη