Στο Μάτι τα τελευταία χρόνια παρατηρείται έντονη διάβρωση της ακτογραμμής από τους ισχυρούς κυματισμούς στην περιοχή.
Για την αντιμετώπιση του φαινομένου, μετά από σχετική διαγωνιστική διαδικασία, το 2017 ανατέθηκε από τη Δ/νση Λιμενικών Υποδομών του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, μελέτη σε ομάδα ειδικών επιστημόνων, η οποία προβλεπόταν να ολοκληρωθεί σε δύο χρόνια, δηλαδή τον Αύγουστο του 2019.
Ενώ η μελέτη ήταν σε εξέλιξη, η καταστροφική πυρκαγιά τον Ιούλιο του 2018 έκαψε τα δέντρα και τους θάμνους που συγκρατούσαν την ακατάσχετη απορροή των όμβριων προς τη θάλασσα και οι αρμόδιες Υπηρεσίες ζήτησαν από τους μελετητές, στο πλαίσιο συμπληρωματικής σύμβασης, την επικαιροποίηση και αναπροσαρμογή της μελέτης στα νέα δεδομένα.
Η μελέτη ολοκληρώθηκε το καλοκαίρι του 2020 και η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεών της αναρτήθηκε προς δημόσια διαβούλευση από τη Δ/νση Περιβαλλοντικής Αδειοδότησης του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας στη σχετική ηλεκτρονική πλατφόρμα.
Στις προτάσεις της μελέτης περιλαμβάνονταν εργασίες κυρίως θαλασσίων έργων, με εγκατάσταση 11 κυματοθραυστών από φυσικούς ογκόλιθους παράλληλα προς την ακτή και σε απόσταση περίπου 100 μ. από αυτή, μήκους 50 μ. ο καθένας, οι οποίοι προστατεύουν την ακτή από τη διάβρωση και ευνοούν τη φυσική προσάμμωση, καθώς και περιορισμένα έργα θωράκισης του μετώπου των ακτών.
Ενώ η δημόσια διαβούλευση ολοκληρώθηκε τον Σεπτέμβριο του 2020, μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει καμία ενέργεια από τις αρμόδιες υπηρεσίες για την οριστικοποίηση της μελέτης και την προώθηση των έργων.
Πριν από περίπου ενάμιση μήνα, η Ομάδα Πολιτών Παράκτιου Μετώπου Μάτι, κοινοποίησε επιστολή διαμαρτυρίας στα συναρμόδια Υπουργεία και σε φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, καταγγέλλοντας την αδράνεια των εμπλεκομένων υπηρεσιών και επισημαίνοντας την επικινδυνότητα του φαινομένου της διάβρωσης, εξαιτίας της οποίας ήδη έχουν καταρρεύσει τμήματα του υφιστάμενου υπερυψωμένου χωματόδρομου, ενώ άλλα σημεία είναι ετοιμόρροπα και υπάρχει μεγάλος κίνδυνος για την ασφάλεια των περαστικών, αλλά και των λουομένων.
Προς μεγάλη της έκπληξη, η Ομάδα Πολιτών Παράκτιου Μετώπου Μάτι, παρέλαβε έγγραφο του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, με το οποίο ενημερώνουν ότι για την αντιμετώπιση του προβλήματος του παράκτιου μετώπου προωθείται νέα λύση, βάσει της οποίας ακυρώνεται η εγκατάσταση των κυματοθραυστών στη θάλασσα και πλέον προβλέπονται τεχνητές κατασκευές πλάτους 15 μ. περίπου, μόνο στην παραλία.
Συγκεκριμένα, προβλέπεται ότι εντός του αιγιαλού και προς την ακτή, σε ύψος 1,5 μ. από το επίπεδο της θάλασσας, να υλοποιηθεί αντικυματική θωράκιση πλάτους 5 μ. από φυσικούς ογκόλιθους 500 έως 1500 κιλών ο καθένας, να δημιουργηθεί πεζόδρομος από οπλισμένο σκυρόδεμα πλάτους 4 μ. και στη συνέχεια αυτού χωμάτινη λωρίδα πλάτους 2,5 μ. και τέλος να αντιστηριχτεί το πρανές με επίχωμα.
Η παραπάνω πρόταση, ακυρώνει την υφιστάμενη παραλία, δυσχεραίνει την πρόσβαση στη θάλασσα, η οποία θα είναι εφικτή μόνο μέσω κλιμάκων και για να εφαρμοστεί θα πρέπει να καταστραφούν οι βράχοι που περικλείουν τους κολπίσκους της δαντελωτής ακτής, προκαλώντας τεράστια οικολογική καταστροφή.
Άλλωστε, η πρόταση αυτή, όπως προκύπτει από τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων της αρχικής λύσης, είχε αξιολογηθεί στο πλαίσιο εξέτασης των εναλλακτικών λύσεων και είχε απορριφθεί, λόγω των σημαντικότατων περιβαλλοντικών επιπτώσεων που επιφέρει και του υπερδιπλάσιου κόστους των προτεινομένων έργων.
Η νέα αυτή λύση, λόγω του ότι διαφοροποιείται σημαντικά από την αρχική, θα πρέπει να αναρτηθεί εκ νέου προς δημόσια διαβούλευση, με αποτέλεσμα η μελέτη σήμερα να βρίσκεται σε στάδιο προ αυτού που ήταν το 2020.
Παράλληλα, για το συγκεκριμένο θέμα, εκπρόσωποι του Δήμου ενημέρωσαν ότι στο πλαίσιο εκπόνησης του Ρυμοτομικού σχεδίου Εφαρμογής έχει ανατεθεί από το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας άλλη ακτομηχανική μελέτη για το Μάτι, σε άλλο μελετητικό σχήμα, χωρίς να γνωρίζουμε σε ποιο στάδιο βρίσκεται και τι περιλαμβάνει.
Λόγω της απραξίας αλλά και του μη συντονισμού των αρμοδίων υπηρεσιών, αντί να προχωρούν οι διαδικασίες, οπισθοχωρούν και οι νέες λύσεις που προτείνονται είναι πιο σύνθετες, πιο πολύπλοκες και πιο παρεμβατικές στο περιβάλλον, ενώ το πρόβλημα της διάβρωσης διογκώνεται, οι κατολισθήσεις αυξάνονται, όπως αυξάνεται και ο κίνδυνος για την ασφάλεια των διερχομένων από τον παραλιακό χωματόδρομο, των λουόμενων στην ακτή, αλλά και των ανυποψίαστων επισκεπτών της περιοχής, ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες.
