Γράφει η Μαρία Καλογιαννάκη, Χειρουργός οδοντίατρος

Γνωρίζετε τι είναι η οδοντική στεφάνη; Γνωστή και ως θήκη, κορώνα ή ως κούπα για τους παλιότερους; Είναι ένα ολικό κάλυμμα-καπάκι του δοντιού-ρίζας που έχει απομείνει με σχήμα και χρώμα πανομοιότυπο με το εν λόγω δόντι.

Σήμερα, το υλικό που φτιάχνουμε τις στεφάνες είναι η ζιρκονία, ένα απόλυτα βιοσυμβατό, πολύ αισθητικό και υψηλής αντοχής κεραμικό υλικό, που έχει αντικαταστήσει το μέταλλο με το οποίο φτιάχνονταν παλιότερα.

Οι στεφάνες ζιρκονίου κατασκευάζονται ως επί το πλείστον με τη βοήθεια νέων τεχνολογιών CAD/CAM. Βελτιώνουμε τα μονοχρωματικά λευκά δόντια, συντήκοντας πάνω από τη ζιρκονία λεπτά στρώματα πορσελάνης διαφόρων φυσικών οδοντικών αποχρώσεων και διαφανειών. Ανατομικά, η στεφάνη αποτελεί συνέχεια της ρίζας του δοντιού, χωρίς σκαλοπάτια και κενά όπου μπορούν να φωλιάσουν μικρόβια.

Πολύ κρίσιμο είναι το στάδιο της συγκόλλησης στο δόντι. Αν τοποθετούμε στεφάνη ολικής κάλυψης μόνο σε ένα δόντι, π.χ. για να το προστατεύσουμε μετά από την ενδοδοντική του θεραπεία-απονεύρωση, πρόκειται για μια απλή διαδικασία, η οποία απαιτεί περίπου μια ώρα. Αντίθετα, αν πολλά ή και όλα τα δόντια χρειάζονται κάλυψη με στεφάνες, ώστε να αποκατασταθεί μια φθαρμένη οδοντοφυΐα, το σχέδιο θεραπείας είναι πιο περίπλοκο, απαιτεί ιδιαίτερες γνώσεις, εμπειρία και χρόνο με ενδιάμεσα στάδια θεραπείας με προσωρινές στεφάνες.

Ακίνητη Προσθετική

Οι στεφάνες αποτελούν αντικείμενο μελέτης της Ακίνητης Προσθετικής, κλάδου της Οδοντιατρικής. Σε αντιδιαστολή, η Κινητή Προσθετική ασχολείται με τις κινητές οδοντικές προσθέσεις, γνωστές ως μηχάνημα, μασέλα και επένθετη οδοντοστοιχία και θα μιλήσουμε για αυτές σε άλλο άρθρο.

Η Ακίνητη Προσθετική εκτός των στεφανών μελετά τις οδοντικές γέφυρες, τις όψεις των δοντιών και τις επένθετες αποκαταστάσεις. Η οδοντική γέφυρα είναι ένας τύπος στεφάνης που χρησιμοποιείται για να καλύψει ένα ή περισσότερα κενά μεταξύ δύο δοντιών. Στεφάνες ή γέφυρες κατασκευάζονται και αμιγώς επί εμφυτευμάτων, καθώς τα οδοντικά εμφυτεύματα δεν είναι παρά τεχνητές ρίζες δοντιών.

Όψεις

Οι όψεις (βενίρ, λάμινεϊτ) είναι λεπτά επιστρώματα ρητίνης ή πορσελάνης, που συγκολλούνται στην εξωτερική επιφάνεια των μπροστινών κυρίως δοντιών, με σκοπό να βελτιώσουν την αισθητική ή να προστατεύσουν την κατεστραμμένη επιφάνεια του δοντιού.

Οι όψεις, όπως και οι στεφάνες, έχουν τη δυνατότητα να διορθώνουν: τη θέση των δοντιών, το συνωστισμό και τα διαστήματα μεταξύ των δοντιών, τις ανωμαλίες στην επιφάνεια των δοντιών, τις δυσχρωμίες τους ή ακόμα και τη γραμμή των ούλων.

Τα επένθετα είναι σφραγίσματα φτιαγμένα στο εργαστήριο από πορσελάνη ή ρητίνη, τα οποία συγκολλούνται στο δόντι.

Διάρκεια ζωής

Η διάρκεια ζωής μιας οδοντικής πρόσθεσης είναι ευθέως ανάλογη της άριστης μελέτης, παρασκευής και συγκόλλησής της στο στόμα και της καθημερινής καθαριότητας του στόματος.

Το σωστό βούρτσισμα και η χρήση του οδοντικού νήματος είναι απαραίτητη, για τις δε γέφυρες χρησιμοποιούμε ένα ειδικό νήμα με σκληρή άκρη που μπορεί να περάσει κάτω από το/τα γεφυρώματα, του οποίου τη χρήση σάς μαθαίνουμε βήμα-βήμα.

Εξατομικευμένοι παράγοντες επηρεάζουν την επιβίωση μιας πρόσθεσης, όπως είναι ο βρυγμός (βρυγμό λέμε το σφίξιμο και τρίξιμο των δοντιών ακούσια και εξακολουθητικά), ο οποίος προκαλεί κατάγματα τόσο στα φυσικά όσο και στα τεχνητά δόντια.

Σε γενικές γραμμές, οι οδοντικές προσθέσεις ζουν μέσα στο στόμα, από 10 ως 30 χρόνια. Οι ασφαλιστικές εταιρείες, που καλύπτουν τέτοιες θεραπείες, επιτρέπουν την αντικατάστασή τους περίπου κάθε 8-10 χρόνια.

Σήμερα, με τα μέσα που έχουμε στη διάθεσή μας, εξατομικευμένα και προσιτά, όλοι μας μπορούμε να φτιάξουμε τα φθαρμένα δόντια μας, ώστε να μασάμε το φαγητό μας χωρίς προβλήματα και να γελάμε πλατιά, επικοινωνώντας με το χαμόγελό μας χαρά, γενναιοδωρία, αποδοχή και εμπιστοσύνη.