Δύο φωτογραφίες από το μακρινό παρελθόν του Βαρνάβα, σε δύο διαφορετικές φάσεις που περνούσε η χώρα, φιλοξενεί το blog arvanitika.
Όπως χαρακτηριστικά γράφει ο κ. Γιάννης Πέππας στο κείμενο που τις συνοδεύει:
«Σ΄ αυτήν την εξαιρετικού ενδιαφέροντος φωτογραφία βλέπουμε τον πανηγυρισμό του Βαρνάβα την ημέρα που γιορτάζει η Εκκλησία του (Πέτρου και Παύλου),στις 29 Ιουνίου του 1940, τέσσερις μήνες πριν ξεσπάσει ο μεγάλος πόλεμος. Λογικά, θα πρόκειται για την δοξολογία που δεν τελείται, όπως βλέπουμε, στον ναό, αλλά στην πλατεία του χωριού! Ο χώρος είναι εκεί που θα χτιστεί αργότερα το καφενείο του Αποστόλη Θεοδωρή.
Η δεύτερη φωτογραφία είναι 19 χρόνια αργότερα (1959), όπου η τελετή τελείται στον ίδιο χώρο! Η κοινότητα τότε, γιόρταζε τις εθνικές επετείους στο προαύλιο του Δημοτικού Σχολείου και την ιερά πανήγυρή της στην πλατεία! Το ότι οι Βαρναβιώτες έκαναν τους εορτασμούς του έξω, σε ανοιχτό χώρο, έχει τεράστια κοινωνιολογική σημασία. Φανερώνει μιαν αντίληψη εξωστρέφειας, μιαν βαθιά λαϊκότητα και έντονες πεποιθήσεις συλλογικότητας.
Ένα εδραιωμένο εμείς, τόσο μακρινό απ΄ τον σημερινό κόσμο των μικροεγωισμών. Τότε, η ομαδικότητα και η αλληλεγγύη αποτελούσαν απτές πραγματικότητες κι όχι ευχολόγια, εξαγγελίες κι επιδιώξεις.
Στην δεκαετία του 1960 σιγά-σιγά αυτές οι δοξολογίες μαζεύτηκαν στον ναό. Μέχρι το 1970,όπως θυμάμαι, κάποιες σχολικές γιορτές εξακολουθούσαν να γίνονται στην πλατεία.
Οι μαθητές έλεγαν τα ποιήματά τους απ΄ την εξέδρα του καφενείου της Γιούλας! Κάπου στα 1972-73 αυτές οι δημόσιες τελετές και εκδηλώσεις, απομεινάρι του πολύχρονου κοινοτισμού των Ελλήνων, έπαψαν…
