Γράφει η Ψυχολόγος Μαριάννα Ζάγκα*

Η σχολική πίεση αποτελεί μια σημαντική πτυχή της εκπαιδευτικής διαδικασίας για ολοένα και περισσότερους μαθητές συγκριτικά με το πρόσφατο παρελθόν. Παιδιά και έφηβοι έρχονται αντιμέτωποι με τον γρήγορο ρυθμό μαθημάτων, τις εξετάσεις και συχνά αισθάνονται συνεχή πίεση προκειμένου να προσαρμοστούν σε αυτό το απαιτητικό περιβάλλον.

Η αντιμετώπιση αυτής της πίεσης μπορεί να επηρεάσει την ψυχολογική κατάσταση και την αυτοεκτίμηση τους, καθώς προσπαθούν να ανταποκριθούν στις προσδοκίες τους και να «επιτύχουν» μέσα στο σχολικό πλαίσιο.

Οι γονείς από την άλλη, ως σημαντικοί συμπορευτές στην εκπαιδευτική διαδικασία των παιδιών τους, έρχονται και εκείνοι αντιμέτωποι με το βάρος των αυξημένων σχολικών απαιτήσεων. Συχνά, αναμένουν όχι μόνο την επίτευξη καλών βαθμών, αλλά την εμπλοκή των παιδιών σε εξωσχολικές δραστηριότητες και την ανάπτυξη δεξιοτήτων που ξεπερνούν τα όρια της τάξης. Αυτές οι υψηλές προσδοκίες μπορεί να δημιουργήσουν ένα κλίμα πίεσης και στους ίδιους καθώς μπαίνουν σε ένα συνεχές κυνήγι της αριστείας.

Η σχολική πίεση μπορεί να έχει ευρείες επιπτώσεις σε διάφορα επίπεδα, επηρεάζοντας τους μαθητές, τους γονείς, καθώς και το οικογενειακό περιβάλλον συνολικά. Στους μαθητές, η σχολική πίεση μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένο άγχος, καταπόνηση, αίσθηση ανασφάλειας ακόμα και σε κατάθλιψη. Η απαίτηση για υψηλές σχολικές επιδόσεις μπορεί να επηρεάσει την ψυχολογική τους κατάσταση, την αυτοεκτίμηση ακόμη και τις κοινωνικές τους σχέσεις.

Οι γονείς, από την άλλη, δημιουργούν συχνά ένα κλίμα έντασης στο οικογενειακό περιβάλλον, ακριβώς επειδή και οι ίδιοι νιώθουν αυξημένη πίεση. Ο ρόλος τους στην ψυχική ευεξία των παιδιών είναι σημαντικός, καθώς προσπαθούν να βρουν τη σωστή ισορροπία.

Χρειάζεται να αναφερθεί ότι πέρα από την σχολική μόρφωση είναι ουσιώδες για την υγιή ανάπτυξη των παιδιών να έχουν ευκαιρίες να συμμετέχουν σε δραστηριότητες και εκτός των σχολικών υποχρεώσεών τους. Η συμμετοχή σε δραστηριότητες, όπως τα αθλήματα, οι τέχνες, η μουσική ή η εθελοντική εργασία, όχι μόνο ενισχύει τις δεξιότητές τους αλλά, προάγει την αυτογνωσία, την κοινωνική δεξιότητα και την αυτοπεποίθηση.

Εκτός αυτού, και οι γονείς έχουν την δική τους ανάγκη να συμμετέχουν σε κοινές δραστηριότητες με τα παιδιά. Αυτή η αλληλεπίδραση δεν ενισχύει μόνο τον οικογενειακό δεσμό, αλλά προσφέρει και μοναδικές ευκαιρίες για τη μεταφορά αξιών, παράδοσης και ανάπτυξης κοινών στόχων. Κυρίως, προσφέρει στα παιδιά ένα αίσθημα ασφάλειας και υποστήριξης.

Η επίτευξη ισορροπίας μεταξύ σχολικών υποχρεώσεων, εξωσχολικών δραστηριοτήτων και οικογενειακής ζωής απαιτεί συνειδητή προσέγγιση και οργάνωση. Θα αναφέρω μερικούς τρόπους για την επίτευξη αυτής την ισορροπίας, πάντα με γνώμονα τις ιδιαίτερες ανάγκες και τον χαρακτήρα κάθε οικογένειας.

Αρχικά, είναι σημαντικό γονείς και παιδιά να καθορίσουν τις προτεραιότητες και τους στόχους. Σε αυτό το σημείο να διευκρινίσω ότι προτεραιότητα δεν μπορεί να είναι μόνο τα διαγωνίσματα ή οι σχολικές εργασίες. Προτεραιότητα είναι και ο χρόνος ξεκούρασης ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι δεν θα γίνουν κάποιες φορές όλες οι σχολικές εργασίες της επόμενης ημέρας.

Μετά την ιεράρχηση των προτεραιοτήτων, θα χρειαστεί να γίνει ο καθορισμός του χρόνου. Είναι σημαντικό να μπορούν τα παιδιά να διαχειριστούν τον χρόνο τους αποτελεσματικά, θέτοντας συγκεκριμένους χρονικούς περιορισμούς για κάθε δραστηριότητα. Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν ακόμα και σε αυτό προγραμματίζοντας από κοινού με το παιδί τον χρόνο που χρειάζεται για τη σχολική εργασία, τις εξωσχολικές δραστηριότητες, καθώς και την ίδια την οικογένεια.

Επιπλέον, δεν θα πρέπει να παραμερίζεται και η επικοινωνία ανάμεσα σε παιδιά και γονείς. Οι τελευταίοι χρειάζεται να συζητούν με τα παιδιά για τις υποχρεώσεις τους και να βρουν τρόπους να τα υποστηρίξουν. Η ανοικτή επικοινωνία είναι καίρια για την καλή κατανόηση των αναγκών του καθενός και την ανακούφισή τους. Τα παιδιά χρειάζονται ένα πρόγραμμα που θα προσαρμόζεται τόσο στις υποχρεώσεις όσο και στις ανάγκες τους για ξεκούραση και χαλάρωση.

Τέλος, οι κοινές δραστηριότητες με τα παιδιά, όπως η προβολή μια ταινίας, το παιχνίδι με επιτραπέζια ή ακόμα και μια εκδρομή, βοηθούν στην ενίσχυση των οικογενειακών δεσμών και παρέχουν τον χρόνο για κοινή απόλαυση.

Στην πορεία της εκπαίδευσης, η επίτευξη της ισορροπίας ανάμεσα στη σχολική πίεση, τις εξωσχολικές δραστηριότητες και την οικογενειακή ζωή αναδεικνύεται ως κρίσιμη πρόκληση. Η συνειδητή οργάνωση του χρόνου και η ενεργή επικοινωνία μεταξύ γονέων και παιδιών αποτελούν το κλειδί για τη δημιουργία ενός ισορροπημένου περιβάλλοντος.

Μέσα από κοινές δραστηριότητες, η οικογένεια γίνεται υποστηρικτικός χώρος ανάπτυξης της προσωπικότητας των παιδιών. Σε αυτό το ταξίδι της ισορροπίας, ο κάθε οικογενειακός πυρήνας ανακαλύπτει τη μοναδική του συνταγή, καθιστώντας την πορεία της εκπαίδευσης μια διαδικασία ενδυνάμωσης και συνεχούς ανάπτυξης.

Who is who

Η Μαριάννα Ζάγκα είναι ψυχολόγος, απόφοιτη του Τμήματος Ψυχολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και εκπαιδευόμενο μέλος στο Κέντρο Συστημικής Μελέτης και Θεραπείας (Κε.Σ.Με.Θ). Ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στο πρόγραμμα «Διασυνδετική Ψυχιατρική: Απαρτιωμένη φροντίδα σωματικής και ψυχικής υγείας», της Ιατρικής Σχολής Αθηνών.

Έχει εκπαιδευτεί και συνεργαστεί με δομές ψυχικής υγείας, δημόσιους φορείς και με κέντρα ειδικών θεραπειών. Εργάζεται ως ψυχολόγος στο Κέντρο Ημέρας για την Υποστήριξη της Οικογένειας του φορέα «Θάλπος-Ψυχική Υγεία».

Προηγούμενο άρθροΗ κόρη του Ρουβά τραγουδά Βίσση και το TikTok την αποθεώνει – Δείτε βίντεο
Επόμενο άρθροΟ Έλληνας νευροχειρουργός που θεωρείται φαινόμενο και τα βάζει με τον καρκίνο εγκεφάλου