«Τα θέματα στα σχολεία είναι πάρα πολλά. Για να τα συζητήσουμε και να τα καταγράψουμε όλα αναλυτικά θα χρειαστούμε σελίδες επί σελίδων… Ωστόσο, τα δύο που θεωρούμε ως σημαντικότερα έχουν να κάνουν με τις ελλείψεις εκπαιδευτικών και με την ασφάλεια των μαθητών στα σχολεία, ιδιαίτερα φέτος που ζούμε πρωτόγνωρες καταστάσεις λόγω της covid 19».

Με αυτά τα λόγια συστήθηκε στη συντακτική ομάδα της MP ο Πρόεδρος της Ένωσης Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων του Δήμου Μαραθώνα, Γιώργος Ψαρομμάτης, και έτσι ξεκίνησε και η ενδιαφέρουσα συζήτηση που είχαμε μαζί του σχετικά με τα προβλήματα υποδομών στα σχολεία, τις ελλείψεις σε εκπαιδευτικό προσωπικό και τις χαμένες διδακτικές ώρες, τον κορωνοϊό και το… «λεφτά υπάρχουν»!

Όπως θα αντιληφθείτε, περιγράφει όλα αυτά για τα οποία πολλοί φωνάζουν εδώ και καιρό, αλλά η κυβέρνηση κωφεύει ή κάνει ότι δεν ακούει. Δεν νοείται να μην υπάρχουν κονδύλια για την Παιδεία όταν φεύγουν 20 εκατ. στα ΜΜΕ και άλλα 6 σε μάσκες, πολλές εκ των οποίων παρήγαγε εργοστάσιο το οποίο ασχολείται με αμορτισέρ, πράγμα που δείχνει τουλάχιστον προχειρότητα και έλλειψη ουσιαστικής έρευνας.

Ο κ. Ψαρομμάτης στέλνει προειδοποιητικά μηνύματα τώρα, που η κατάσταση παραμένει ελεγχόμενη, ώστε να μην φτάσουμε σε καταστάσεις που τα λουκέτα στα σχολεία θα διαδέχονται το ένα το άλλο.

Τα βέλη του, όμως, δεν στρέφονται μόνο στην κεντρική εξουσία, αλλά και στη Δημοτική Αρχή. Γιατί παρότι αναγνωρίζει πως μέσα σε έναν χρόνο έγιναν πράγματα για να αλλάξει η εικόνα κάποιων σχολείων, σημειώνει με νόημα ότι «υπάρχουν πολλά ακόμα που θα έπρεπε να έχουν ήδη γίνει και όχι να περιμένουμε ακόμη να γίνουν».


Ας ξεκινήσουμε με το πρώτο σκέλος. Ποιες είναι οι ελλείψεις;

Από εκεί που περίμενες, ει δυνατόν, λόγω της πανδημίας οι τάξεις να είναι πιο αραιωμένες, οι μαθητές ανά αίθουσα λιγότεροι και ούτω καθ’ εξής, φέτος βλέπεις σχολικές τάξεις με 27 μαθητές συν τον εκπαιδευτικό, που καλούνται να συγχρωτιστούν σε μία αίθουσα λίγων τετραγωνικών.

Και αυτό το πρόβλημα έρχεται να ενταθεί λόγω των κενών σε διδακτικές ώρες, που έχουν προκύψει από την έλλειψη διδακτικού προσωπικού. Με τον σημερινό «συμπιεσμένο» αριθμό τμημάτων ανά τάξη, παρουσιάζονται φοβερά κενά σε δασκάλους και καθηγητές. Σκεφτείτε ότι αν αντί για 27αρια τμήματα είχαμε τμήματα των 20-22 παιδιών (που και πάλι είναι πολλά εν μέσω covid 19), πόσο θα εκτοξεύονταν τα κενά, καθώς θα αυξανόταν ο αριθμός των τμημάτων ανά τάξη…

Εν πάση περιπτώσει, ας σταθούμε στο τώρα. Φανταστείτε ότι στην αρχή της σχολικής χρονιάς έλειπε βασικός δάσκαλος σε τέσσερα Δημοτικά Σχολεία του δήμου… Περίπου κάθε δέκα με δεκαπέντε ημέρες, το Υπουργείο Παιδείας καλύπτει κάποια από τα κενά με προσλήψεις αναπληρωτών, ωστόσο το πρόβλημα δεν έχει λυθεί.

Ελλείψεις σε βασικά μαθήματα, αλλά και σε πολλές ειδικότητες δεν έχουν καλυφθεί ακόμη. Μαθηματικά, Φιλολογικά, Φυσική/Χημεία, αλλά και Καλλιτεχνικά, Γυμναστική, Θεατρολογία και πολλά άλλα ειδικά μαθήματα δεν πραγματοποιούνται, επειδή λείπει το απαραίτητο εκπαιδευτικό προσωπικό.

Η Ένωση Γονέων συγκέντρωσε τις ελλείψεις από όλες τις σχολικές μονάδες και η εικόνα που έχουμε είναι ότι δέκα ημέρες μετά την έναρξη της σχολικής χρονιάς είχαμε συνολικά 513 κενές εκπαιδευτικές ώρες ανά εβδομάδα στα Δημοτικά, Γυμνάσια και Λύκεια του δήμου Μαραθώνα. Θεωρητικά, μετά από κάθε φάση αναπληρωτών, τα κενά πρέπει να λιγοστεύουν.

Στον δήμο Μαραθώνα, λοιπόν, μετά από την τρίτη φάση αναπληρωτών, αντί να λιγοστεύουν, τα κενά μεγαλώνουν και αντί για 513 ώρες την πρώτη εβδομάδα, έχουμε σήμερα 572 ώρες κενών, με αυτό το φαινόμενο να παρατηρείται Πανελλαδικά. Προσπαθούμε, με επαφές που έχουμε ξεκινήσει με όλους τους βουλευτές της Ανατολικής Αττικής, να γνωστοποιήσουμε το πρόβλημα των κενών στα σχολεία του δήμου Μαραθώνα και να πιέσουμε προς την κατεύθυνση της αναπλήρωσής τους όσο πιο σύντομα γίνεται. Έχουν ήδη γίνει αναφορές και ερωτήσεις στη Βουλή προς την κα Υπουργό σχετικά, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχουμε δει κάποια εξέλιξη.

Αδιανόητο είναι το γεγονός ότι στην αντίστοιχη συλλογή στοιχείων που έκανε η Ένωση Γονέων πέρυσι τέτοια περίοδο, χωρίς covid 19, είχαμε 310 διδακτικά κενά, δηλαδή σχεδόν τα μισά.

Θα έπρεπε το Υπουργείο να είναι πιο προετοιμασμένο -και λόγω covid 19- δυστυχώς, όμως, δεν είναι. Και δεν υπάρχουν δικαιολογίες γι’ αυτό. Όταν δόθηκαν 20 εκατ. ευρώ για την καμπάνια του «Μένουμε Σπίτι», όταν δόθηκαν περισσότερα από 6 εκατ. ευρώ για τις… ας τις πούμε μάσκες, τότε δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι δεν υπάρχουν τα απαραίτητα κονδύλια για να γίνουν έγκαιρα οι προσλήψεις και τα σχολεία της χώρας να είναι πανέτοιμα για να υποδεχθούν τους μαθητές. Πάντως, για να λέμε και τα καλά, τα παιδιά έχουν επιδείξει φοβερή ωριμότητα και υπευθυνότητα και φορούν διαρκώς μάσκα, όπου απαιτείται.

Ας συνεχίσουμε και με το δεύτερο σκέλος που αφορά στην ασφάλεια των μαθητών…

Θα ξεκινήσω με τη θερμομέτρηση. Δεν νοείται να εισέρχονται μαθητές ή εκπαιδευτικοί στα σχολεία μας που να μην έχουν θερμομετρηθεί. Πρέπει να «πιάσεις» το εμπύρετο κρούσμα πριν εισέλθει στο σχολείο, πριν συναναστραφεί με τους συμμαθητές του, πριν μπει στην τάξη, πριν παίξει στα διαλείμματα, διαφορετικά είναι δώρον άδωρον. Θα πρέπει κάθε 50-60 μαθητές να υπάρχει και ένα θερμόμετρο τύπου «σκάνερ» ή πύλες θερμομέτρησης, ώστε όλοι να ελέγχονται.

Και το λέω αυτό γιατί δεν έχει δοθεί καμία οδηγία μέχρι στιγμής, αλλά επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του κάθε σχολείου να θερμομετρήσει ή όχι τα μέλη κάθε σχολικής μονάδας. Η μόνη οδηγία που έχει δοθεί είναι το πρωτόκολλο για πιθανό κρούσμα, αλλά όταν θα εντοπιστεί αυτό, ενδεχομένως να είναι ήδη αργά…

Το «προτείνουμε να γίνονται θερμομετρήσεις» που έχει πει η Περιφέρεια και το Υπουργείο, δεν είναι σωστό. Πρέπει να υπάρξουν συγκεκριμένες διαδικασίες, με καθήκοντα ορισμένα και ανατεθειμένα σε συγκεκριμένα πρόσωπα, ώστε όλοι να γνωρίζουν ποιοι, πότε, πώς και τι πρέπει να κάνουν, χωρίς δύο μέτρα και δύο σταθμά. Δεν μπορούμε να αφήνουμε στη διακριτική ευχέρεια ή στη διάθεση του «καλού εκπαιδευτικού», ή του «κακού εκπαιδευτικού», να κάνει ό,τι νομίζει. Το Υπουργείο και η Περιφέρεια πρέπει να περιγράψουν επακριβώς τη διαδικασία και να δώσουν το στίγμα τους!

Δε θα κάνω αναφορά στις μη χρηστικές μάσκες που δόθηκαν στα παιδιά. Θα πω, όμως, ότι δεν μπορείς για την αντιμετώπιση της πανδημίας να στηριχθείς μόνο σε αυτό το μέτρο, χωρίς όλο το καλοκαίρι να μη γίνεται λόγος για δημιουργία νέων αιθουσών διδασκαλίας για αποσυμφόρηση ή για παραπάνω εκπαιδευτικούς. Δε νοείται, όπως προανέφερα, να στοιβάζονται 27 μαθητές σε μία αίθουσα, να συνυπάρχουν 50 μαθητές μέσα σε ένα σχολικό λεωφορείο και ούτω καθ’ εξής, να προαυλίζονται 300 μαθητές σε μικρούς χώρους όπως στο 2ο Λύκειο Νέας Μάκρης λόγου χάριν, όπου αναλογεί 1,5 τμ αύλειου χώρου ανά μαθητή. Δεν υπάρχει κοινή λογική στις αποφάσεις αυτές…

Προβλήματα στις υποδομές, που έχουν να κάνουν με την ασφάλεια των παιδιών, υπάρχουν;

Μια και μιλήσαμε για το 2ο Λύκειο Νέας Μάκρης, θα πρέπει να κάνουμε αναφορά στην μπλε σήμανση που μπήκε στους δρόμους. Πρόκειται για μια πρόχειρη αντιμετώπιση. Πολύ μικρές πινακίδες, σε λάθος χρωματισμό, που περνούν απαρατήρητες… Έχουμε ζητήσει επανειλημμένα από τη Δημοτική Αρχή (από τον Σεπτέμβριο 2019) να μπει η κατάλληλη σήμανση, με μεγάλες κίτρινες ταμπέλες, ακόμα και με παλλόμενο φως, γιατί ναι μεν μπορεί η ταμπέλα να μην αποτρέπει ατύχημα, αλλά σίγουρα μειώνει τις πιθανότητες. Ένας στους δέκα οδηγούς να πατήσει φρένο βλέποντας τις πινακίδες, μειώνονται οι πιθανότητες…

Στα υπόλοιπα σχολεία;

Υπάρχουν σοβαρά προβλήματα και το λέω χωρίς να θέλω να τρομάξουμε τους γονείς. Σχεδόν κανένα σχολείο δεν έχει μελέτη ηλεκτρολογικής εγκατάστασης. Έχουμε παρατηρήσει περιπτώσεις με καλώδια που κρέμονται, πίνακες που υπολειτουργούν, πρίζες ξεχαρβαλωμένες. Το Γυμνάσιο του Μαραθώνα, για παράδειγμα, είναι ένα σχολείο 50 χρονών που δεν έχει συντηρηθεί ηλεκτρολογικά ποτέ. Για μένα αυτό είναι τρομερό ζήτημα ασφάλειας, ειδικά εάν αναλογιστούμε ότι πέρυσι είχαμε εκδήλωση μικρής φωτιάς σε σχολείο στη Νέα Μάκρη που προκλήθηκε από βραχυκύκλωμα.

Το αίτημα για μελέτες πυρασφάλειας και ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων στα σχολεία το ζητάμε διαρκώς, ακόμα και πριν το τραγικό γεγονός του 2018. Έπρεπε να γίνει το κακό για να κινητοποιηθούν οι αρμόδιοι για τα θέματα πυρασφάλειας. Ας μην περιμένουμε να γίνει ένα νέο κακό για να κοιτάξουμε και τις ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις.

Επιπλέον, ήρθε έγγραφο πέρυσι (Σεπτέμβριο 2019) από την Περιφέρεια που δίνει την οδηγία στους Δήμους να ελέγξουν τους χώρους άθλησης στα σχολεία. Ακόμη δεν έχει γίνει τίποτα… Δε γίνεται να έχεις αυτοσχέδιες μπασκέτες στα σχολεία και να μην τις έχει ελέγξει κανείς.

Τα προβλήματα πυρασφάλειας, ηλεκτρολογικής εγκατάστασης και αθλητικών χώρων είναι κοινά, με μικρές εξαιρέσεις, σε όλα τα σχολεία του δήμου.

Λεφτά υπάρχουν;

Θα έπρεπε! Γιατί υπάρχει ο λεγόμενος ΦΗΧ, ένας φόρος που επιβαρύνει τους δημότες από το 2011, της τάξεως του 3% επί των δημοτικών τελών, που στην συνέχεια μεταπήδησε ως ισόποση επιβάρυνση στον ΦΗΧ, που θα έπρεπε να αποδίδεται στις σχολικές μονάδες του Δήμου μας.

Υπερψηφίστηκε με την υπ. αριθμ. 424/2011 απόφαση Δημοτικού Συμβουλίου και με εξαίρεση τα πρώτα δύο χρόνια εφαρμογής του, τα χρήματα αυτά ουδέποτε αποδόθηκαν στα Σχολεία για τον λόγο που τα δίνουν οι Δημότες… Από το 2011 μέχρι και το 2013, λοιπόν, ο Δήμος μέσω της ΔΕΠ (Δημοτικής Επιτροπής Παιδείας), μοίραζε ποσά που της πιστώνονταν, προς την Πρωτοβάθμια & Δευτεροβάθμια Σχολική Επιτροπή, από δύο πηγές. Από ΚΑΠ (Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους), δηλαδή από λεφτά της Περιφέρειας και των Υπουργείων, και από ίδιους πόρους από την προαναφερόμενη αύξηση των δημοτικών τελών.

Πλέον, τα μόνα κονδύλια που «πέφτουν» στα σχολεία είναι από ΚΑΠ και προφανώς δεν επαρκούν… Για να δώσω μια τάξη μεγέθους, το 2014 ο Δήμος Μαραθώνα εισέπραξε από δημοτικά τέλη περισσότερα από 5.220.000€, πράγμα που σημαίνει ότι θα έπρεπε να δρομολογήσει ένα κονδύλι από τα δικά του ταμεία της τάξεως των 150.000€ για «την κάλυψη αναγκών των 28 σχολείων του Δήμου μας», όπως ορίζει και η απόφαση που υπερψηφίστηκε. Τα χρήματα αυτά από το 2014 έως το 2020, που έχουν αποδοθεί από τους δημότες προς τον Δήμο για συγκεκριμένο σκοπό, ποτέ δεν έφτασαν στα σχολεία.

Εάν ο Δήμος δε δύναται να αποδώσει τα λεφτά που έχουν επιβληθεί στους δημότες του για τη συντήρηση των σχολείων, οφείλει να καταργήσει την επιβάρυνση αυτή των δημοτικών τελών (σήμερα του ΦΗΧ) και να ανακουφίσει οικονομικά τους δημότες… Η δικαιολογία που μας λένε συνέχεια είναι ότι με αυτά τα χρήματα πληρώνουν το ρεύμα, το πετρέλαιο, τα τηλέφωνα και τέτοια, αλλά να τους θυμίσω ότι όλα αυτά τα πλήρωνε ο Δήμος και πριν την αύξηση των δημοτικών τελών, οπότε καταλαβαίνουν όλοι ότι είναι μια δικαιολογία που δεν ευσταθεί.

Δεν νοείται σήμερα π.χ. ένα νηπιαγωγείο να χρηματοδοτείται με 80€ ή 100€ το δίμηνο και με τόσα λίγα λεφτά να καλείται να καλύψει τις καθημερινές του ανάγκες και να αναγκάζεται για να λειτουργήσει να ζητάει τη βοήθεια των γονιών σε γραφική ύλη, πράγμα απαράδεκτο…

Τουλάχιστον, φέτος ήρθαν αρκετά λεφτά από κεντρικούς πόρους και έγιναν εργασίες…
Φέτος, πράγματι είδαμε αρκετές εργασίες συντήρησης, οι οποίες είχαν δρομολογηθεί τα προηγούμενα χρόνια. Έγιναν πράγματα! Δεν είναι πρόθεσή μου να απαξιώσω τα όσα έγιναν με όσα ανέφερα παραπάνω, γιατί θα ήταν άδικο. Σίγουρα, όμως, μπορούν να γίνουν πολλά περισσότερα!

Με τον Δήμο υπάρχει καλή συνεργασία; «Ακούγονται» οι γονείς;

Θα τολμήσω να πω ότι η επικοινωνία είναι καλύτερη σε σχέση με το προηγούμενο διάστημα. Υπάρχει διάλογος. Ωστόσο, αρκετές φορές μένουμε σε ευχολόγια, γιατί ναι μεν εισπράττουμε θετικές απαντήσεις, αλλά αυτά που συμφωνούμε δεν υλοποιούνται. Σπάνια μας λένε όχι… Όμως, το παράδοξο είναι ότι η πλειονότητα των προβλημάτων που συζητούσαμε πέρυσι τον Σεπτέμβριο του 2019, «έπεσε» στο τραπέζι και στην κουβέντα που κάναμε τον φετινό Σεπτέμβριο. Θέλουμε ουσιαστικότερη συνεργασία και καλύτερο προγραμματισμό. Θέλουμε η επικοινωνία να μετατρέπεται σε συνεργασία και να μη μένει απλώς «επικοινωνία». Κάθε φορά, από συνάντηση σε συνάντηση, κάποια σημαντικά προβλήματα πρέπει να παίρνουν τον δρόμο τους.

Και για να γίνουν όλα αυτά σίγουρα απαιτείται και καλύτερη στελέχωση της Τεχνικής Υπηρεσίας. Είναι βασική προϋπόθεση για να προχωρήσουν κάποια πράγματα. Χωρίς μελέτες δεν έρχονται λεφτά στα ταμεία του Δήμου, ούτε από ΕΣΠΑ ούτε από πουθενά, και χωρίς μηχανικούς δεν εκπονούνται μελέτες…

Θα θέλαμε, λοιπόν, με τη λήξη της φετινής χρονιάς έναν καλύτερο προγραμματισμό. Αυτό είναι και το μεγάλο παράπονο για φέτος. Μέσα σε ούτε μία εβδομάδα πριν τον Αγιασμό, «έτρεχαν» οι Υπηρεσίες του Δήμου να καλλωπίσουν και να «μαζέψουν» όλα τα σχολεία του δήμου, πράγμα αδύνατον, αν θέλουμε να γίνει σωστά. Τελευταία στιγμή… Αυτή είναι μια πρόχειρη αντιμετώπιση των προβλημάτων που υπάρχουν. Τα προβλήματα τα ήξεραν, έχουν καταγραφεί πολλές φορές.

Θα κλείσω με μια ευχή: Ελπίζω το αμέσως επόμενο διάστημα, να αποδειχθεί εμπράκτως ότι για τη Δημοτική Αρχή είναι προτεραιότητα τα σχολεία και να υπάρξει άμεσα ο απαραίτητος προγραμματισμός και η συνεργασία με την Ένωση Γονέων για να αντιμετωπιστούν τα σοβαρά προβλήματα που υπάρχουν στα σχολεία του δήμου μας, για το καλό των παιδιών μας.