της Μάτα Χάρι
Με λένε Μάτα Χάρι και κατασκοπεύω ανθρώπινες σχέσεις.. χρόνια τώρα (όχι πολλά είμαι μόλις 33). Χωρίς ταμπού, μετά πάθους και άνευ φόβου θα μοιραστώ όλες μου τις εμπειρίες μαζί σας.
Πριν από ένα χρόνο, η φίλη μου η Νινέτα μετακόμισε στο Παγκράτι. Βρήκε το ωραίο, το σωστό, το εναλλακτικά ανακαινισμένο διαμέρισμα και φώλιασε μέσα, μαζί με τους γάτους της, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Ωραία γατιά με έντονη ακροβατική δραστηριότητα και πλούσιο τρίχωμα.
Πριν από ένα χρόνο η Νινέτα βρήκε στην παραπάνω γειτονιά και έναν καινούργιο φίλο. Για την ακρίβεια βρήκε τον φίλο της μιας υποχρέωσης και μιας απόλαυσης. Τον φίλο e-bed, όπως αποκαλώ.
Ο φίλος της φυσικά και είναι αλλεργικός στις γάτες, επομένως το “e-bed” καταφθάνει πάντοτε στο δικό του bed. Επίσης, η παραγγελία του καταχωρείται μια φορά την εβδομάδα, μετά τις 12 το βράδυ. Η Νινέτα το πολύ σε 35 λεπτά μετά το μήνυμα είναι εκεί, μαζί με την αγαπημένη του μπουγάτσα.
Ξέχασα να αναφέρω πως απέναντι από το σπίτι της Νινέτας εδράζεται από το 1954 το «Σερραϊκόν», το καλύτερο φύλλο της πόλης, με μπόλικη άχνη και κανέλα. Αμαρτία, σου λέει, άμα βρεθείς στη γειτονιά να μη φας… ε και αφού το αγόρι μας, καθότι αλλεργικός-τεμπέλης δεν παίρνει τα πόδια του, η καλή μας το σερβίρει και αυτό.
Εδώ και ένα χρόνο, το μπουγατσάδικο έχει το ίδιο ωράριο λειτουργίας με τη Νινέτα. «Διαθέσιμο» 24 ώρες το 24ώρο και με ετοιμοπαράδοτη παραγγελία το αργότερο σε 35 λεπτά. Την προηγούμενη Κυριακή, προς μεγάλη του έκπληξη, το κορίτσι μας διάβασε αργά αργά την ταμπέλα, που έλεγε «Κάθε Κυριακή Κλειστά – Κοντά σας από Δευτέρα».
Στάθηκε αρκετή ώρα μπροστά από την ανακοίνωση. Αγνόησε και το μήνυμα που της ήρθε 40 λεπτά μετά την καταχώρηση: «Πού είσαι; Αργείς;»
Προβληματίστηκε… Μαγαζί από το 1954 με τόση πελατεία και δε φοβήθηκε μην προδώσει τον πελάτη. Δε φοβήθηκε μην τον χάσει. Δεν αμφέβαλε ούτε για μια στιγμή ότι πράγματι έχει το καλύτερο φύλλο της πόλης. Δεν δίστασε να τους αφήσει ξεκρέμαστους… χωρίς άχνη και κανέλα…
Η Νινέτα πήγε στον φίλο της με μια σοκαλοτόπιτα από ένα ζαχαροπλαστείο που βρήκε τυχαία ανοικτό. Την έφαγε μια χαρά και, γλείφοντας τα γεμάτα σοκολάτα δάχτυλά του, δήλωσε πως την είχε βαρεθεί τόση μπουγάτσα.
Κλαίει κι οδύρεται η Νινέτα μια βδομάδα τώρα. Αυτό-παρομοιάζεται με μπουγάτσα, που θα ξεχαστεί για μια καινούρια σοκολατόπιτα και δεν πιστεύει ότι έχει και το καλύτερο φύλλο της πόλης. Τρέμει να ορίσει τα ρεπό της. Φοβάται να μάθει πόσα ακόμη είναι τα διαθέσιμα καταχωρημένα «καταστήματα» στην εφαρμογή του «e- bed» του καλού της.
Κλαίει κι οδύρεται η Νινέτα, αλλά της εξήγησα ότι σίγουρα θα έχει τα περισσότερα αστεράκια στην αξιολόγηση. Πράγματι, όχι γιατί έχει το καλύτερο φύλλο της πόλης, αλλά σίγουρα γιατί είναι η πιο γρήγορη παράδοση και πάντα, με την παραγγελία, προσφέρει και γλυκό ως δώρο.
Γέλασε λίγο και μου είπε πως με αγαπά και ότι θα μου φέρνει μπουγάτσα!
