Υπάρχουν περιπτώσεις εγκλημάτων που δεν εξιχνιάζονται ποτέ, αφήνοντας τις οικογένειες των θυμάτων με μια μεγάλη απορία και τα ίδια τα θύματα χωρίς δικαίωση. Υπάρχουν άλλες περιπτώσεις που τα στοιχεία είναι ακράδαντα και οι αρχές δένουν γρήγορα την υπόθεση και στέλνουν τους δράστες στη Δικαιοσύνη.
Κι υπάρχουν κι αυτές που χρειάζεται μια λεπτομέρεια για να βρεθεί η άκρη του νήματος. Πού οι υπεύθυνοι για την απώλεια μιας ζωής βρίσκονται από σπόντα. Ενίοτε, χάρη σε ένα ζώο που είτε άθελά του, είτε επειδή είχε πολύ θάρρος μέσα του και αντίληψη ότι κάτι δεν πάει καλά, δίνει τελικά τη λύση. Αυτό κατάφεραν στο πρόσφατο παρελθόν δύο παπαγάλοι, μια λευκή γάτα κι ένας οικόσιτος σκύλος…
“Don’t fucking shoot”
Ήταν μια υπόθεση που ξεκίνησε το 2015 με τη δολοφονία του 45χρονου Μάρτιν Ντιούραμ, στην κατοικία του στο Μίσιγκαν των ΗΠΑ και κορυφώθηκε δύο χρόνια αργότερα, τον Αύγουστο του 2017, όταν η σύζυγoς του θύματος καταδικάστηκε σε ισόβια. Αιτία για να φτάσουν οι Αρχές στα ίχνη της 47χρονης Γκλένα και να τη στείλουν οι ένορκοι φυλακή, ήταν η μαρτυρία ενός παπαγάλου…
Το βράδυ της 12ης Μαΐου 2015, γείτονες των Ντιούραμ άκουσαν μαζεμένους πυροβολισμούς και κάλεσαν την Αστυνομία.
Όταν οι αστυνομικοί μπήκαν στο σπίτι, βρήκαν τον Μάρτιν νεκρό από πέντε σφαίρες και τη Γκλένα σοβαρά τραυματισμένη από σφαίρα στο κεφάλι, αλλά ζωντανή. Η σύζυγος του θύματος υποστήριξε ότι ο άνδρας της αυτοκτόνησε κι όταν τον είδε νεκρό, αποφάσισε να κάνει το ίδιο και η ιστορία της αρχικά φάνηκε πιστευτή. Έλα, όμως, που δεν υπολόγιζε στον Μπαντ.
Ο Μπαντ, ήταν ένας πανέξυπνος γκρι αφρικανικός παπαγάλος. Όταν η πρώην σύντροφος του θύματος τον πήρε σπίτι της για να τον φροντίζει, τον άκουσε συχνά πυκνά να φωνάζει μιμούμενος τη φωνή του Ντιούραμ “Don’t fucking shoot” («Μην πυροβολήσεις»). Όπως είναι φυσικό, ενημέρωσε την αστυνομία και πλέον η Γκλένα έγινε ύποπτη για ανθρωποκτονία από πρόθεση.
Μάλιστα, η υπόθεση έγινε πρώτο θέμα στις ΗΠΑ, μια και υπήρξε μεγάλη συζήτηση για το αν τελικά η «μαρτυρία» του Μπαντ θα γινόταν δεκτή από το δικαστήριο. Παρότι δεν έγινε, βοήθησε το Ανθρωποκτονιών να συλλέξει στοιχεία για να δέσει την υπόθεση και τελικά να στείλει εφ όρου ζωής στη φυλακή μια γυναίκα που σκότωσε τον σύζυγό της και επιχείρησε να κοροϊδέψει τις Αρχές…
Τρίχες στις πιτζάμες
1η Φεβρουαρίου του 2002, μια Αμερικανίδα από το Σαν Ντιέγο της Καλιφόρνια βγαίνει με τις φίλες της και αφήνει στο σπίτι τον σύζυγό της, τους δύο της γιους και την επτάχρονη Μπρέντα. Επιστρέφοντας, βρίσκει άπαντες να κοιμούνται αλλά αντιλαμβάνεται ότι η πόρτα του γκαράζ είναι ανοικτή. Πηγαίνοντας στο δωμάτιο της μικρής, βλέπει ότι είναι άδειο και αμέσως καλεί την αστυνομία. Οι έρευνες ξεκινούν γρήγορα, αλλά δεν υπάρχουν ούτε στοιχεία ούτε πιθανοί ύποπτοι.
Εκατοντάδες εθελοντές συμμετέχουν στην προσπάθεια να βρεθεί η μικρή, αλλά δεν έχουν αποτέλεσμα για 25 ολόκληρες μέρες, μέχρι που τελικά το κοριτσάκι βρίσκεται νεκρό από δύο περιπατητές.
Καθ’ όλη την περίοδο των ερευνών, ένας από τους γείτονες λειτουργεί πολύ ύποπτα, καθώς φεύγει και επιστρέφει συνεχώς στο σπίτι του. Οι Αρχές εξασφαλίζουν ένταλμα και μπαίνουν στο σπίτι του όπου βρίσκουν πάνω στις πιτζάμες του τρίχες από το σκυλάκι της Μπρέντα. Αυτό είναι το πρώτο στοιχείο που δίνει το έναυσμα για να βρεθούν κι άλλα στη συνέχεια. Ο Ντέιβιντ Ουέστερμαν, ένας ευκατάστατος 49χρονος πατέρας δύο παιδιών, οδηγείται σε δίκη και τελικά καταδικάζεται σε θάνατο.
Το DNA της γάτας και η υπόθεση που έγραψε ιστορία
1994, Νέα Υόρκη. Η 32χρονη Καναδή Σίρλεϊ Ντουγκέ, μητέρα πέντε παιδιών, εξαφανίζεται ξαφνικά από το σπίτι της και δε δίνει το παραμικρό σημείο ζωής. Οικογένεια και αστυνομία υποπτεύονται αμέσως τον δεύτερο και εν διαστάσει σύζυγό της Ντάγκλας Μπίμις, ο οποίος έχει κάνει φυλακή και έχει καταγγελίες για κακοποίηση από προηγούμενες συντρόφους. Ωστόσο δεν υπάρχει κανένα χειροπιαστό στοιχείο εναντίον του.
Πέντε μέρες μετά την εξαφάνιση, το στραγγαλισμένο πτώμα της άτυχης μητέρας εντοπίζεται παρατημένο σε δάσος. Δίπλα βρίσκεται και μία τσάντα που περιέχει ένα μπουφάν με κηλίδες από αίμα και μερικές λευκές τρίχες.
Ένας από τους αστυνομικούς θυμάται ότι ο Μπίμις είχε σπίτι του μια λευκή γάτα. Οι τρίχες στέλνονται για εξέταση και το DNA δείχνει ότι προέρχονται από τη Snowball (Χιονόμπαλα). Ο δράστης καταδικάζεται σε φυλάκιση 18 ετών και η υπόθεση γράφει ιστορία, καθώς είναι η πρώτη στα παγκόσμια χρονικά κατά την οποία γίνεται χρήση μη ανθρώπινου DNA σε δίκη.
O Κοκατού και το DNA
Παραμονή Χριστουγέννων του 2001 και o ο Ντάνιελ Τόρες εισβάλει στο σπίτι του εργοδότη του, Κέβιν Μπάτλερ, ενός ιδιοκτήτη αμερικανικής εταιρείας που πουλούσε πισίνες. Οι δυο τους έχουν προηγούμενα και ο τσακωμός ξεφεύγει γρήγορα από τον έλεγχο. Ο Τόρες μαχαιρώνει πολλές φορές τον Μπάτλερ στο στήθος, τον δένει και τον ξυλοκοπεί μέχρι θανάτου.
Ο παπαγάλος Κοκατού ονόματι Μπερντ, όχι μόνο δε μένει αμέτοχος, αλλά βλέποντας ότι ο ιδιοκτήτης του βασανίζεται ορμά στον δράστη και τον χτυπά στο κεφάλι. Η αυτοθυσία του πιάνει τόπο. Το πουλί σκοτώνεται, αλλά οι Αρχές παίρνουν δείγμα DNA από τα νύχια και το ράμφος του, αλλά και ένα ματωμένο δακτυλικό αποτύπωμα που αφήνει ο Τόρες, αγγίζοντας έναν διακόπτη, αφού πρώτα έχει σκουπίσει αίματα από το κεφάλι του.
Ο δράστης τελικά ταυτοποιείται, συλλαμβάνεται και καταδικάζεται σε ισόβια για δολοφονία.
