Αναμφίβολα το τελευταίο διάστημα κάποιοι μας περνούν για ιθαγενείς. Και αναμφίβολα, ανάμεσά μας υπάρχουν ιθαγενείς. Μόνο που είναι ελάχιστοι… Είναι οι άνθρωποι που ξετρελαίνονται με χάντρες και καθρεφτάκια. Τί να κάνουμε; Πάντα υπήρχαν και δυστυχώς εξακολουθούν να υπάρχουν. Αυτό όμως δε δίνει σε κανέναν το δικαίωμα να μας συμπεριλαμβάνει όλους αυθαίρετα σε αυτή την κατηγορία και να πιστεύει ότι μπορεί με καθρεφτάκια και χαντρούλες να μας ξεγελάσει…
Είναι γεγονός ότι οι καιροί είναι περίεργοι. Είναι γεγονός ότι η οικονομική κρίση κορυφώνεται και η ελληνική οικογένεια -ιδιαίτερα οι νέοι- βρίσκονται μπροστά σε μεγάλα αδιέξοδα. Μέσα σ’ αυτή τη σύγχυση, μέσα σ’ αυτό το πρωτόγνωρο κλίμα, μέσα σ’ αυτή την καταχνιά, την αμφισβήτηση αξιών και αρχών, κάποιοι προσπαθούν να μεγιστοποιήσουν το προσωπικό τους κέρδος. Κέρδος πολιτικό και ίσως όχι μόνο, λέγοντας με ευκολία στον καθένα αυτό που θέλει να ακούσει, προσφέροντας στα λόγια στον καθένα αυτό που θα ήθελε να έχει… Και αυτή η παρακμή από το χθες, αυτό που αντιπροσώπευε ένα μέρος του συστήματος που μας οδήγησαν στη σημερινή δραματική κατάσταση, αρχίζει να γίνεται αποδεκτή, όχι μόνο από τους ελάχιστους ιθαγενείς, αλλά και από κάποια μικρή μερίδα ανθρώπων που φαίνεται ότι δεν έχει μάθει τίποτα από τα λάθη του παρελθόντος… Για ποιο λόγο; Γιατί έτσι τους βολεύει! Εύκολα λόγια, πλούσια λόγια. Ετερόφωτοι για να πάρουν λίγο φως από μια λάμψη που δεν προσέφερε ποτέ τίποτα ουσιαστικό σε κανέναν…
Είναι πάντως περίεργο αυτά που κάποτε χλευάζαμε και κατηγορούσαμε, αυτά που θεωρούσαμε ότι ήταν μέρος των αντιλήψεων και των συμπεριφορών που μας οδήγησαν σ’ αυτή την τραγική κατάσταση, τώρα κάποιοι να τα υιοθετούν, να τα επικροτούν και χωρίς ντροπή να τα προβάλλουν… Γιατί άραγε; Γιατί προφανώς πρόκειται για μία αδιέξοδη προσπάθεια να σώσουν τον εαυτό τους… Δείγματα των καιρών;
Τα γνωστά παπαγαλάκια, που κάθε φορά σε τέτοιους προεκλογικούς καιρούς εμφανίζονται λαλίστατα με τους γνωστούς αφορισμούς «τίποτα δεν γίνεται», πάσχουν πλέον από οξεία αφωνία… Με την έγκριση του Βιολογικού έχασαν τη λαλιά τους!!! Αντί να χαίρονται με τις μεγάλες επιτυχίες του Δήμου μας, στεναχωριούνται με τις επιτυχίες του Λουίζου.
Θα την ξαναβρούν όμως τη λαλιά τους… Μην ανησυχείτε! Νοσηλεύονται ήδη στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας με τους επικοινωνιολόγους από πάνω τους και αναμένεται ότι σύντομα θα αναρρώσουν…
Υποψιάζομαι ότι μη μπορώντας πια να αμφισβητήσουν αυτά που έχουν γίνει θα αρχίσουν να μιλάνε για «προεκλογικά έργα». Λες και είναι προεκλογικό να απαλλάξεις τον Δήμο από 45.000.000€ ή προεκλογικά τα έργα που έχουν ήδη τελειώσει ή αυτά που κατασκευάζονται ή μήπως είναι προεκλογικά τα βραβεία και οι διακρίσεις ενός Δήμου που ξεχώρισε απ’ όλους τους άλλους. Μέχρι πότε θα υποτιμούν τη νοημοσύνη του κόσμου;
Και ο πιο αδιάφορος πολίτης γνωρίζει ότι για να υλοποιηθεί ένα έργο χρειάζεται προμελέτες, μελέτες, δημοπρατήσεις, διαγωνισμούς, αποφάσεις Δημοτικών Συμβουλίων, εξασφάλιση χρηματοδότησης, γραφειοκρατία, χαρτούρα με υπηρεσίες αρχαιολογίας, δασολογίας κτλ κτλ, δηλαδή τουλάχιστον μία προετοιμασία δύο-τριών χρόνων. Αν κάποιοι το έχουν ξεχάσει, τους θυμίζω ότι ο Καλλικρατικός Δήμος Μαραθώνος «ιδρύθηκε» το 2011… Ένα έργο όμως δεν είναι μόνο θέμα χρόνου. Πρωτίστως χρειάζεται ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ, ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ και ΣΚΛΗΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ!
Σε όλους τους αναγνώστες και σε όλους τους συμπολίτες, η Marathon Press και οι συνεργάτες της, σας εύχονται ολόψυχα Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση!! Μακάρι με την Ανάσταση του Χριστού, να αναστηθούν και τα όνειρα και οι ελπίδες όλου του κόσμου!!
