Του Κώστα Ζοργιού
Η ιστορία του παραδοσιακού γαλακτοκομείου που ξεκίνησε το 1974 από το Κάτω Σούλι και σήμερα «ταξιδεύει» με τα προϊόντα του σε όλη την Ελλάδα
Ογδόντα ενός ετών σήμερα, ο κ. Γιώργος δεν παρεκκλίνει ποτέ από την καθημερινή συνήθειά του εδώ και μισό αιώνα. Κάθε πρωί βρίσκεται στον Μαραθώνα, να ελέγξει την παραγωγή και την πρώτη ύλη, να μιλήσει με κτηνοτρόφους και να δώσει λύση σε όποιο μικρό και μεγάλο πρόβλημα παρουσιαστεί, με την εμπειρία και τη γνώση που έχει αποκτήσει.
Κι όταν κάθεται στο σπίτι για να διηγηθεί σε ένα από τα έξι εγγόνια του μια ιστορία, δεν χρειάζεται να επιστρατεύσει τη φαντασία του. Η ιστορία αυτή είναι πραγματική και πολύ προσωπική…
Μιλά για τον αγώνα δύο φτωχών ανθρώπων που δεν είχαν καμία σχέση με το Κάτω Σούλι και πολύ περισσότερο καμία σχέση με το γάλα, συναντήθηκαν εδώ, έχτισαν οικογένεια και έφτιαξαν με πολύ κόπο και δουλειά τη «Δάφνη», μια οικογενειακή επιχείρηση που 51 χρόνια μετά την ίδρυσή της, επεκτείνεται και δημιουργεί νέα κεκτημένα. Το «πέμπτο» τους παιδί, όπως την ονόμασαν…
Από τα Ιωάννινα και το Ηράκλειο στο Κάτω Σούλι
Ο Γιώργος Μπακούλας ήρθε στο Κάτω Σούλι το 1961 από το Νεοχώρι Πωγωνίου, ένα ημιορεινό χωριό στα Ιωάννινα που στην απογραφή του 2011 είχε μόλις 7 κατοίκους. Προερχόταν από φτωχή οικογένεια και η παρουσία συγγενών του στον Μαραθώνα, έδινε την ελπίδα ότι υπήρχαν περισσότερες πιθανότητες να διεκδικήσει μια καλύτερη ζωή, έστω κι αν τότε ήταν μόλις 15 ετών.
Το Κάτω Σούλι ήταν μια αγροτική περιοχή, πολλοί κάτοικοι της οποίας ζούσαν από την κτηνοτροφία. Βρήκε γρήγορα δουλειά, ασχολήθηκε με τις αγελάδες και αφού λέρωσε για τα καλά τα χέρια του, στα 20 του χρόνια «κέρδισε» με το σπαθί του μια θέση εργασίας στη ΔΕΛΤΑ. Εκεί γνωρίστηκε με τον Παναγιώτη Σβέρκο, έναν συνάδελφο με τον οποίο πολύ γρήγορα έκαναν σχέδια για το μέλλον. Ονειρεύονταν μια δική τους δουλειά.
Στην εποχή που κανένα όνειρο δεν ήταν απαγορευτικό, ακόμα και να φτιάξεις επιχείρηση έχοντας οικονομίες μόλις μίας δεκαετίας, οι δυο τους τα έπαιξαν… όλα για όλα, πήραν τη μεγάλη απόφαση και άνοιξαν το δικό τους γαλακτοκομείο. Κολώνα του οποίου ήταν μια γυναίκα… Η Άννα, που στο μεταξύ είχε παντρευτεί τον Γιώργο Μπακούλα, βρέθηκε κι αυτή από τύχη στο Κάτω Σούλι, ίδια περίοδο (αρχές δεκαετίας του ‘60) κι ακολουθώντας αντίστοιχη διαδρομή. Να μάθει από συγγενείς της την τέχνη της μοδίστρας, αφήνοντας πίσω ‒σε μικρή ηλικία‒ τη φτωχή οικογένειά της και το Ηράκλειο Κρήτης.
Η «γέννηση» της Δάφνης, το γιαούρτι και το παγωτό
Ο Γιώργος αποφάσισε την έδρα με βάση τις γνωριμίες και τις καλές του σχέσεις με ντόπιους κτηνοτρόφους κι ο συνέταιρός του εμπνεύστηκε το όνομα από τον τόπο καταγωγής του, ένα μικρό χωριό της Φθιώτιδας. Κάπως έτσι η «Δάφνη» πρωτοπάτησε στα πόδια της την άνοιξη του 1974 στο Κάτω Σούλι με μια απλή ιδέα για την οποία βεβαία δόθηκαν… αγώνες. Να φτιάχνει πρόβειο γιαούρτι έχοντας πρόσβαση σε πολύ καλή πρώτη ύλη και να το διανέμει σε καταστήματα, κυρίως φούρνους, φτάνοντας όσο πιο μακριά μπορούσε.
Έχοντας αποκτήσει ένα καλό πρώτο πελατολόγιο σε αρκετές περιοχές της Αθήνας, το 1980, στη χρυσή εποχή της κρουαζιέρας, έκαναν το επόμενο μεγάλο και καθοριστικό βήμα. Ξεκίνησαν την παραγωγή παγωτού τροφοδοτώντας αποκλειστικά κρουαζιερόπλοια, ενώ την αμέσως επόμενη χρονιά, η επιχείρηση μετακόμισε στον Μαραθώνα, εκεί που εδρεύει μέχρι σήμερα.
Το 1985, ο συνεταίρος αποχωρεί και η «Δάφνη» περνά σε νέα εποχή. Ο Γιώργος κι η Άννα μεγαλώνουν μέσα στο μαγαζί τα τέσσερα παιδιά τους και με μόλις μία υπάλληλο καλούνται να φέρουν εις πέρας την παραγωγή, τη διανομή και την αυξημένη ζήτηση. Είναι τέτοια η αγάπη και το μεράκι τους που όχι μόνο τα καταφέρνουν, αλλά το 1989 ανοίγουν το κατάστημα στη Λεωφ. Διονύσου (δίπλα από εκεί που βρίσκεται σήμερα), επεκτείνουν τις συνεργασίες τους στην Αθήνα και κάνουν τη «Δάφνη» ακόμα πιο δημοφιλή στην τοπική κοινωνία.
Η νέα εποχή και η εξέλιξη
Οι τρεις τους πορεύονται μαζί μέχρι το 2010, προσθέτοντας με τα χρόνια και το ρυζόγαλο στη λίστα παραγωγής και τότε είναι που η «Δάφνη» περνά στην ευθύνη του Δημήτρη Μπακούλα, ο οποίος στο δεύτερο έτος σπουδών του ως Βιοτεχνολόγος στα Ιωάννινα, αποφασίζει ότι το μέλλον του είναι μέσα στην οικογενειακή επιχείρηση.
Στρέφει όλες του τις σπουδές πάνω στα γαλακτοκομικά, έρχεται στο Γεωπονικό Αθηνών και κάνει πρακτικές σε εργοστάσια και τυροκομεία πριν αναλάβει τον ρόλο του επικεφαλής. Νέος μεν, αλλά πολύ έμπειρος σε εικόνες, παραστάσεις και παραγωγική διαδικασία, αναγνωρίζει ότι η «Δάφνη» έχει πολλά περιθώρια εξέλιξης. Και δεν διστάζει να πάρει το ρίσκο.
Το πρώτο άνοιγμά του αφορά στην προσθήκη κρέμας (βανίλια και σοκολάτα), στην πώληση οικογενειακού παγωτού σε σημεία λιανικής και λίγο αργότερα και σε ατομικά κυπελλάκια (2014), ενώ με τα χρόνια επεκτείνει τις δραστηριότητες, επενδύοντας σε ανθρώπινο δυναμικό και νέα τεχνολογία.
Πρότυπο οικογενειακής επιχείρησης
Σήμερα, η «Δάφνη» είναι μια πανελλαδικά αναγνωρισμένη για την ποιότητά της εταιρεία γαλακτοκομικών που απασχολεί 10 εργαζόμενους και αξιοποιεί 100 τόνους γάλα τον χρόνο, από τις συνεργασίες της με περίπου 20 ντόπιους κτηνοτρόφους. Τις εγκαταστάσεις της επισκέπτονται επαγγελματικά λύκεια από διάφορες χώρες του εξωτερικού, έλληνες και ξένοι φοιτητές καθώς και μαθητές σχολείων.
Η παραγωγή εξακολουθεί και γίνεται στον Μαραθώνα, από όπου πλέον τροφοδοτούνται περισσότερες από 200 επιχειρήσεις με γιαούρτι, ρυζόγαλο, κρέμες και γαλακτογλυκά.
Οι 18 πια γεύσεις παγωτού ταξιδεύουν πολύ μακριά από την Αττική και φτάνουν από τα Ιωάννινα και την Κρήτη (για να τιμηθούν οι ιδιαίτερες πατρίδες των δημιουργών της «Δάφνης»…) μέχρι τη Ρόδο και την Αλεξανδρούπολη, ενώ εκατοντάδες ζαχαροπλαστεία στη χώρα «φιλοξενούν» τούρτες-παγωτό και «γόνδολες».
Βασιλιάς στις πωλήσεις, ωστόσο, παραμένει το προϊόν με το οποίο η «Δάφνη» πρωτοβγήκε στην αγορά και καθιερώθηκε. Το ξεχωριστό της γιαούρτι φτιαγμένο από 100% ελληνικό πρόβειο γάλα. Αυτό που της άνοιξε δρόμους και την έβαλε ψηλά στη συνείδηση των εμπόρων, μα πάνω από όλα της τοπικής κοινωνίας…
