Συνέντευξη στον Κώστα Ζοργιό

Δεν υπάρχει άνθρωπος που να έχει καθίσει πάνω από μια σκακιέρα, να έχει αγγίξει τον πύργο, το άλογο και τη βασίλισσα και να μην παραδέχθηκε, έστω και μέσα του, ότι πρόκειται για ένα μαγικό παιχνίδι που απαιτεί πολλή πειθαρχία, πολλή υπομονή και ακόμα περισσότερη σκέψη.

Γι’ αυτό ίσως και οι περισσότεροι/ες, παίζοντας στα παιδικά μας χρόνια, φτάνουμε μέχρι τη γνώση του Ναπολεόντειου ανοίγματος κι όταν κάποιος στοιχειωδώς πιο προχωρημένος παίκτης μάς την μπλοκάρει, σταματά και η ενασχόλησή μας με το σκάκι. Ποιοι συνεχίζουν; Αυτοί που δεν είναι «τεμπέληδες», που φλερτάρουν με το… παίδεμα και τους εξιτάρει η σκέψη, η στρατηγική και ο ανταγωνισμός του μυαλού. Ο Νίκος, για παράδειγμα…

Στα 8 του χρόνια έπαιξε για πρώτη φορά το παιχνίδι με τα λευκά και τα μαύρα. Δύο μήνες αργότερα καθόταν με τις ώρες στο ίντερνετ, έχανε τη μία παρτίδα πίσω από την άλλη αλλά… a few moments later είχε πεισμώσει τόσο, που γραφόταν στον ΑΣ Παπάγου και ξεκινούσε τη μακρά διαδρομή μέχρι τις διεθνείς διακρίσεις.

Ο Νίκος Πούπαλος είναι ένα παιδί 14 ετών που ζει στη Λούτσα, πηγαίνει σχολείο στο Πικέρμι και πρόσφατα επέστρεψε από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Παίδων στη Ρουμανία, έχοντας κατακτήσει την 4η θέση αγωνιζόμενος με την ομάδα του Πειραϊκού.

«Όλα έγιναν μέσα σε ένα καλοκαίρι. Έπαιξα αρχικά στο ίντερνετ, είδα ότι μου άρεσε, προκάλεσα και τον πατέρα μου για κάποιες οικογενειακές μάχες και πολύ γρήγορα βρέθηκα να διαβάζω το “Πρώτο μου ΜΑΤ” του Κασπάροφ και να γράφομαι στον Παπάγο. Αυτό που με μάγεψε στο σκάκι ήταν ότι είναι ατομικό άθλημα, εξαρτώνται όλα από σένα, θέλει στρατηγική, τακτική και μεθοδικότητα».

Ο Νίκος συνέχισε από εκεί που σταματάμε όλοι, ακριβώς γιατί όταν οι αντίπαλοι τον κέρδιζαν, αυτός έπαιζε ακόμα περισσότερο στο ίντερνετ, διάβαζε κι άλλα βιβλία και πίεζε τον πατέρα του να κάνει χιλιόμετρα για να παίξει τους πρώτους του αγώνες. Στην αρχή δεν μπορούσε να καθίσει στην καρέκλα από το άγχος, όπως παραδέχεται μιλώντας στη MP, αλλά σταδιακά «κατάλαβα ότι είχα καλή σύνδεση με το άθλημα και με την υπομονή που έκανα και την εμπειρία που αποκτούσα βελτιωνόμουν συνεχώς».

Μετά από χιλιάδες ώρες μελέτης, εξάσκηση σε μοτίβα, τεχνικές και στρατηγικές και κατάκτηση της αντίληψης ότι «το βασικό στο σκάκι είναι να πιέζεις τον αντίπαλο, για να κάνει το λάθος, να το εκμεταλλευτείς και να τον κερδίσεις», ο Νίκος έχει φτάσει σήμερα να είναι από τους κορυφαίους παίκτες στην ηλικία του.

Να ονειρεύεται και να κυνηγά τη διεθνή καριέρα «γιατί αν δεν φέρεις παγκόσμια επιτυχία, δεν μπορείς να ζήσεις από το σκάκι. Άρα, δεν μπορείς να είσαι ένας μέτριος ή ένας απλά καλός παίκτης, πρέπει να γίνεις κορυφαίος και αυτό θέλω να κάνω».

Εκτός από τον βασιλιά «που αν τον χάσουμε, χάσαμε», ξεχωρίζει ως κομμάτι του παιχνιδιού «τους αξιωματικούς γιατί κάνουν διαγώνια κίνηση και είναι ιδανικοί για επιθετικό παιχνίδι». Κι αν κρίνουμε από το πού τοποθετεί τον εαυτό του στη σκακιέρα, έχει όλο το μέλλον μπροστά του, όχι μόνο στο διάγραμμα των 64 τετραγώνων, αλλά και στη ζωή. «Δεν μου αρέσει σίγουρα να είμαι πιόνι. Δεν ανέχομαι να με κυβερνούν οι άλλοι. Θα έλεγα, λοιπόν, ότι ταυτίζομαι με τη βασίλισσα που οι κινήσεις της στηρίζονται στη μεθοδικότητα».

«Τα μπάνια μας ήταν το σκάκι του Νίκου»

Στην ερώτηση «πού θεωρείς ότι σε βοήθησε το σκάκι;», ο Νίκος απαντά αυθόρμητα «να μάθω να δουλεύω για τους στόχους του. Να γίνω εργατικός με ό,τι κι αν καταπιάνομαι και να θάψω τον τεμπέλη Νίκο».

Ο πατέρας του, Αλέξανδρος Πούπαλος, έρχεται και συμπληρώνει με την πιο ώριμη ματιά του…

«Απέκτησε πολύ γρήγορα πειθαρχία. Ήταν πολύ πιο ανώριμος πριν το σκάκι συγκριτικά με το πώς είναι σήμερα και έμαθε να δουλεύει μεθοδικά».

Για να φτάσει βέβαια ένα παιδί στα 14 του να κυνηγά διεθνείς διακρίσεις, δεν αρκεί μόνο το ταλέντο.

«Ο Νικόλας ήταν από μικρός υπερβολικά ανταγωνιστικός. Βγαίναμε από το σπίτι για να μπούμε στο αμάξι κι έστηνε αγώνα να με περάσει για να ανοίξει πρώτος την πόρτα. Υπάρχουν άπειρα ταλέντα, αλλά τους λείπει ένα βασικό στοιχείο. Η φιλοδοξία. Εμείς ως γονείς προσπαθούμε να τροφοδοτήσουμε και να “ταΐσουμε” τη φιλοδοξία του και το αίσθημα του ανταγωνισμού με γόνιμο τρόπο. Δεν είναι εύκολο.

Πολλές φορές κάνουμε λάθη, πολλές φορές τον επιφορτίζουμε με το δικό μας άγχος, ενώ θα έπρεπε να είμαστε απλώς οι άνθρωποι που τον πηγαινοφέρνουν στους αγώνες. Αλλά κάπου εκεί μπαίνουν και οι ανθρώπινες παράμετροι. Δεν είναι λίγες οι θυσίες, ειδικά αν σκεφτείς ότι είμαστε μια οικογένεια που έχει άλλα δύο παιδιά, τον Ίωνα και τον Βασίλη, 12 και 6 ετών και οι διακοπές όλων μας τα τελευταία τέσσερα χρόνια ήταν στα μέρη που φιλοξενούσαν αγώνες. Κάναμε τα μπάνια μας με βάση το σκάκι του Νίκου…».

Τα λάθη, το «αυτομαστίγωμα» και τα μαθήματα ζωής

Στην αρχή της κουβέντας, ο Νικόλας μάς μίλησε για παιχνίδι λαθών. Και τα λάθη του τον στοιχειώνουν. «Προφανώς και τα σκέφτομαι για καιρό. Όχι μόνο μία κακή κίνηση, αλλά σειρά κινήσεων. Πρόσφατα, στο Πανελλήνιο που μου έδωσε την πρόκριση για να παίξω στο Παγκόσμιο, αγωνίστηκα κόντρα σε έναν πολύ καλό σκακιστή στην ηλικία μου. Με ισοπαλία ή νίκη έπαιρνα το πρωτάθλημα. Σε μικρό, αλλά κρίσιμο κομμάτι του αγώνα δεν ήμουν εγώ στη σκακιέρα. Έκανα δύο τρεις πολύ κακές κινήσεις κι έχασα μόνος μου το πρωτάθλημα. Αυτές είναι εικόνες που μένουν και ταλαιπωρούν το μυαλό μου».

Εύλογη η ερώτηση προς τον πατέρα… «Πόσο ζορίζεσαι όταν τον βλέπεις να τον τρώνε τα λάθη του;»

«Αυτό που με ζορίζει είναι να τον βλέπω να μη διεκδικεί και να μην κερδίζει αυτό που μπορεί και αξίζει όχι για σκακιστικούς λόγους, αλλά εξαιτίας στοιχείων του χαρακτήρα του. Το όποιο αυτομαστίγωμα του Νίκου στα λάθη του δε με ζορίζει καθόλου. Δεν θα είχαμε στηρίξει ποτέ με τόσο πάθος το εγχείρημα “σκάκι” αν μέσα από αυτή τη διαδικασία δεν είχε να πάρει μαθήματα για όλη του τη ζωή»…

Διακρίσεις

▶ 1η θέση στα ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΑΤΟΜΙΚΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ ΠΑΙΔΩΝ – ΚΟΡΑΣΙΔΩΝ 2020 στην ηλικιακή κατηγορία κάτω των 12ετών

▶ 3η θέση στα ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΑΤΟΜΙΚΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ ΠΑΙΔΩΝ – ΚΟΡΑΣΙΔΩΝ 2021 στην ηλικιακή κατηγορία κάτω των 14ετών

▶ 2η θέση στα ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΑΤΟΜΙΚΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ ΠΑΙΔΩΝ – ΚΟΡΑΣΙΔΩΝ 2022 στην ηλικιακή κατηγορία κάτω των 14ετών

▶ 1η θέση στο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΑΤΟΜΙΚΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΜΑΘΗΤΩΝ-ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ (2020) ΣΤ’ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

▶ 1η θέση στο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΑΤΟΜΙΚΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΜΑΘΗΤΩΝ-ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ (2022) Β’ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

▶ Μέλος της ομάδας του Πειραϊκού Ομίλου Σκακιστών που κατέλαβε την 4η θέση στο 49ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΟΜΑΔΙΚΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ Α’ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ 2022

Προηγούμενο άρθροΠατέρας και γιος πέρασαν δυο μέρες στο κρατητήριο για να μην μπει η μητέρα στο ψυχιατρείο
Επόμενο άρθροΓέννα στο σπίτι: Αστικός μύθος ή πραγματικότητα για λίγους;