Γράφει ο Παναγιώτης Γκιάλπης*

Η ιδέα γι’ αυτή την αφιερωματική στήλη γεννήθηκε μέσα από την ανάγκη και την επιθυμία να μοιραστούμε μνήμες από το παρελθόν, να θυμηθούμε οι παλιότεροι και να γνωρίσουμε οι νεότεροι αθλητές που άφησαν εποχή φορώντας φανέλες συλλόγων της περιοχής μας.

Πρώτοι, σε αυτό το ραντεβού με την αθλητική Ιστορία του τόπου δύο τερματοφύλακες, με σημαντική προσφορά στο τοπικό ποδόσφαιρο, σε μια εποχή που ήταν πολύ δύσκολη για όσους ήθελαν να… μεγαλουργήσουν μέσα στα γήπεδα.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΓΓΙΝΑΣ

Γεννήθηκε το 1960 στη Νέα Μάκρη ως καρπός της σχέσης του πατέρα του Αντώνη και της μητέρας του Δώρας και φόρεσε ποδοσφαιρικό παπούτσι από την ηλικία των 12 ετών. Όχι σε κάποια τυχαία ακαδημία, αλλά σε αυτή του Παναθηναϊκού, έχοντας δίψα να μάθει από τους καλύτερους.

Κατάφερε να φτάσει μέχρι τη Β΄ ομάδα του τριφυλλιού και να καταγράψει συμμετοχές με την Εθνική Νέων. Το 1978, στα 18 του, δόθηκε από τον Παναθηναϊκό με υποσχετική στο Κορωπί που αγωνιζόταν στη Β΄ Εθνική και το 1981 φόρεσε ξανά τη φανέλα της Εθνικής, αυτή τη φορά για λογαριασμό της Ελπίδων.

Κάπου εκεί ήταν που πάτησε φρένο στην καριέρα του, καθώς οι εποχές ήταν διαφορετικές και υπήρχε ανάγκη να εργαστεί. Η ζωή μακριά από το ποδόσφαιρο, όμως, δεν είναι εύκολή για οποιονδήποτε έχει πατήσει χορτάρι κι έτσι το 1982, ο «Σουμάχερ» όπως ήταν το παρατσούκλι του, έκανε νέο ξεκίνημα. Από την αρχή… Έγινε μέλος του Εθνικού Νέας Μάκρης όταν αυτός αγωνιζόταν στα… αλώνια της Γ΄ ΕΠΣΑ.

Στον Εθνικό έμεινε μέχρι και το 1988 πανηγυρίζοντας δύο ανόδους πριν τελικά μετακομίσει στη Ραφήνα και την Τριγλία το 1988, όπου είχε προπονητή τερματοφυλάκων τον Κώστα Μπισμπιρούλα, έναν άνθρωπο που τον βοήθησε πολύ.

Δυστυχώς, δεν πρόλαβε να χαρεί για πολύ τη συμμετοχή στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής, καθώς το 1989 παρουσιάστηκε σοβαρό πρόβλημα στην καρδιά του που τον ανάγκασε έναν χρόνο μετά να σταματήσει το ποδόσφαιρο.

Διετέλεσε πάντως και βοηθός προπονητή στην ομάδα της Ραφήνας, έχοντας μάθει πολλά μυστικά του ποδοσφαίρου από προπονητές που ξεχωρίζει, όπως ήταν οι Θεοδωρίδης (Εθνικός Νέας Μάκρης), Συμιγδαλάς, Μίμης Μπενάρδος, Δημήτρης Χριστοδούλου (Τριγλία Ραφήνας).

Ο Δημήτρης Μαγγίνας αφιέρωσε μεγάλο κομμάτι της ζωής του στο ζήτημα των μεταμοσχεύσεων και της ενημέρωσης του κόσμου για την ανάγκη δωρεάς οργάνων. Εδώ και εννιά χρόνια είναι Πρόεδρος των Μεταμοσχευμένων καρδιάς-πνεύμονα «ΣυνεχίΖΩ».
Είναι νυμφευμένος με την Άννα Τριανταφυλλίδη κι έχει δύο παιδιά, τον Αντώνη και τη Δώρα, αλλά και μια εγγονή που λατρεύει και ακούει στο όνομα Λυδία.

Διατηρεί κατάστημα με ηλεκτρολογικά είδη στη Νέα Μάκρη.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΑΓΑΡΗΣ

Χωρίς υπερβολή, η ζωντανή ιστορία της Μάχης Μαραθώνα, ο άνθρωπος που έχει συνδέσει το όνομά του και όλη του τη ζωή με την ιστορική αυτή ομάδα. Γεννημένος τον Ιούνιο του 1971, μπήκε στη Μάχη στα 12 του και βγήκε στα… 51 του. Ξεκίνησε από τη μικρή ομάδα και το 1988 πήρε προαγωγή για την πρώτη, με την οποία πανηγύρισε και την άνοδο από τη Β΄ στην Α΄ ΕΠΣΑ.

 Αγωνίστηκε κάτω από τα… μαραθωνίτικα δοκάρια μέχρι και το 2007 με κορυφαία στιγμή τη συμμετοχή στον τελικό Κυπέλλου ΕΠΣΑ, έστω κι αν η Μάχη ηττήθηκε 1-0 από τον Χολαργό του Μπάμπη Τεννέ, μπροστά σε 8.000 κόσμο στο γήπεδο της Λεωφόρου. Ανέλαβε προπονητής των ακαδημιών πριν καν κρεμάσει τα γάντια του και το 2007, όταν και σταμάτησε το ποδόσφαιρο, ανέλαβε ως προπονητής της Μάχης, μένοντας στον πάγκο της 15 χρόνια, μέχρι δηλαδή και πέρσι.

Το μήνυμά του μέσω της MP είναι ότι «αγάπησα, αγαπώ και θα συνεχίσω να αγαπώ αυτή την ομάδα που υπηρέτησα για 39 χρόνια. Κι αν μου ζητηθεί θα την υπηρετήσω ξανά». Δεν ξεχνά, δε, να ευχαριστήσει τους άλλοτε προπονητές του Σκουβαρά, Σπέλλα, Νικολαΐδη και Μαυρομμάτη.

Κοινή ομολογία είναι ότι ο Γιάννης Ζαγάρης θα μπορούσε να αγωνιστεί και σε πολύ υψηλότερο επίπεδο. «Κάτι η αγάπη μου προς τη Μάχη, κάτι τα προβλήματα της εποχής, η ανάγκη να εργαστούμε αλλά και η δυσκολία στη μετακίνηση, δεν μου επέτρεψαν να κυνηγήσω μια μεταγραφή».

Σήμερα εργάζεται στην ΕΥΔΑΠ και αφιερώνει τον ελεύθερο χρόνο του στην οικογένειά του. Στη σύζυγό του Βικτώρια Τζαβέλλα και στον γιο του Γιώργο που είναι τερματοφύλακας (τι άλλο θα μπορούσε να είναι…) στον Εθνικό Λυκίας.

*Ο Παναγιώτης Γκιάλπης ασχολείται με το ποδόσφαιρο από μικρό παιδί. Γεννημένος και μεγαλωμένος στον Μαραθώνα, υπήρξε ποδοσφαιριστής και επί σειρά ετών πρόεδρος της Μάχης, ενώ σήμερα είναι μέλος Κοινοτικού Συμβουλίου Μαραθώνα.

Προηγούμενο άρθροΛύθηκε το μυστήριο – Γιατί τα αποτυπώματα κάθε ανθρώπου είναι μοναδικά
Επόμενο άρθροΚαιρός: Έρχονται Αλκυονίδες με 20άρια – Ζέστη και ήλιος από την Παρασκευή