της ΖΩΗΣ ΠΑΠΑΡΙΖΟΥ, Οικογενειακή Ιατρός

Και βέβαια η απάντηση είναι μία: Εννοείται πως ναι… Γιατί…; Γιατί, είναι απλό! Αρχίσαμε πάλι να χάνουμε ανθρώπους, δικούς μας ανθρώπους, τα παιδιά μας, από τις ίδιες ασθένειες που τους χάναμε τότε που δεν ξέραμε, την εποχή του πολέμου ή σε συνθήκες ανέχειας και φτώχειας. Γιατί; Τότε δεν ξέραμε πολλά. Τώρα, που «υποτίθεται» πως γνωρίζουμε, γιατί κάνουμε τα ίδια -ίσως και χειρότερα- λάθη;

Στη γειτονική μας χώρα, τη Ρουμανία, καταγράφηκαν, πρόσφατα, 36 θάνατοι παιδιών από Ιλαρά! Υπάρχουν ακόμα γυναίκες που πεθαίνουν από καρκίνο του τραχήλου της μήτρας! Γιατί; Μήπως δεν ξέρουμε να κάνουμε το τριπλό εμβόλιο για Ιλαρά-Ερυθρά-Παρωτίτιδα στα παιδιά μας ή μήπως δεν υπάρχει πια; …Κι όμως, τίποτα από τα δυο!

Κάποτε, ένας άνθρωπος μίλησε για τα εμβόλια και τα ενοχοποίησε για αυτισμό, χωρίς αποδείξεις. Όμως, επειδή η πληροφορία κινείται πλέον με ιλιγγιώδη ταχύτητα και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και Κοινωνικής Δικτύωσης δεν ελέγχουν πάντα τις πηγές τους, προέκυψε μια ομάδα ανθρώπων τρομοκρατημένων από αυτό που ακούστηκε, χωρίς να ελέγξουν την αλήθεια. Εξάλλου είναι πολύ πιο εύκολο να δεχτούμε κάποια πληροφορία έτσι απλά, παρά να ψάξουμε για την ορθότητά της!

Μην ξεχνάμε, είμαστε άνθρωποι! Γι’ αυτό ακριβώς, είμαστε και ευάλωτοι σε τόσα μικρόβια και τόσους ιούς που υπάρχουν στο περιβάλλον μας. Ετησίως, ένα εκατομμύριο συνάνθρωποί μας ή τα παιδιά τους αρρωσταίνουν και κινδυνεύουν από τις επιπλοκές της Ιλαράς, της Ερυθράς, της Ανεμευλογιάς, της Διφθερίτιδας, του Κοκκύτη, της Ηπατίτιδος και άλλων τόσων ασθενειών, οι οποίες είχαν εξαφανιστεί μέχρι τώρα. Η συλλογική ανοσία του πληθυσμού μας έχει πέσει σημαντικά, ώστε να επιτρέπει την εμφάνιση επιδημιών από αυτές τις ασθένειες.

Όταν εμβολιάζω το παιδί μου ή τον εαυτό μου, δεν προστατεύω μόνο την οικογένειά μου, αλλά και τους γύρω μου: τους συμμαθητές μου, τους φίλους μου, τους συνανθρώπους μου. Όταν όμως ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού είναι ανεμβολίαστο, κινδυνεύουν πρώτα απ’ όλους οι ευπαθείς ομάδες, όπως τα βρέφη και οι μεγάλης ηλικίας συνάνθρωποί μας. Δηλαδή τα παιδιά μας και οι γονείς μας!

Ανοίγω την πόρτα και επιτρέπω με τεράστια ευκολία σε μικρόβια, όπως ο πνευμονιόκοκκος, να σκοτώσουν με μια απλή πνευμονία έναν άνθρωπο. Τόσο απλά. Όπως συνέβαινε κατά τη διάρκεια του πολέμου…

Κανείς μέχρι τώρα, σε ολόκληρο τον πλανήτη, δεν έχει αποδείξει κάποια συσχέτιση των εμβολίων με καταστάσεις όπως ο αυτισμός… Και μην ξεχνάμε, η Ιατρική και η Υγεία βασίζονται πλέον μόνο σε αποδείξεις και στην παρατήρηση – εμπειρία.

ΝΑΙ, λοιπόν, στα ΕΜΒΟΛΙΑ… Γιατί; Γιατί ΑΓΑΠΑΜΕ τη ΖΩΗ και την ΥΓΕΙΑ!

Γιατί αγαπάμε τη ΧΑΡΑ και το ΧΑΜΟΓΕΛΟ των παιδιών μας, των γονέων μας, των δικών μας ανθρώπων!

Προηγούμενο άρθροΤα παιδιά φεύγουν. Το σπίτι αδειάζει. Και τώρα τί;
Επόμενο άρθροΝα αλλάξουμε τη διατροφή μας. Να γίνουμε λιγότερο «ξινοί»!