Του Γιάννη Οικονομίδη
“Αυτό που συνέβη στο Μάτι δεν ήταν ατύχημα. Ήταν έγκλημα. Ένα ολοκαύτωμα σε καιρό ειρήνης. Ζητάμε την δίωξη και την τιμωρία όλων των υπαιτίων”, είχε δηλώσει τότε η Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Μια προσεκτική ανάγνωση της μοναδικής μήνυσης από πολιτικό πρόσωπο, 2 εβδομάδες μόλις μετά το έγκλημα, δείχνει, καθώς και η ίδια είναι νομικός, ποιες θα έπρεπε να είναι οι κατηγορίες εξαρχής, εκφράζοντας απόλυτα και τον νομικό κόσμο της χώρας, και την κοινή λογική.
Με την μηνυτήρια αναφορά της λοιπόν ζητείται “η διερεύνηση, δίωξη και τιμωρία των πράξεων και παραλείψεων κρατικών, κυβερνητικών, αυτοδιοικητικών και υπηρεσιακών προσώπων που συνιστούν τα ποινικά αδικήματα της ανθρωποκτονίας κατά συρροή με ενδεχόμενο δόλο, άλλως με βαριά και ενσυνείδητη αμέλεια, της κακουργηματικής έκθεσης κατά συρροή, της παράβασης καθήκοντος αλλά και της απόπειρας συγκάλυψης και υπόθαλψης των υπευθύνων της τραγωδίας.”
Έχουμε δυο βασικές περιπτώσεις κατηγορίας λοιπόν την ανθρωποκτονία και την θανατηφόρο έκθεση. Στην πρώτη περίπτωση μπορούν να γίνουν πολλές “πατέντες”, στη δεύτερη όχι.
Το ζητούμενο είναι να πέσει η υπόθεση στα μαλακά, δηλαδή να μείνει σε πλημμεληματικές διώξεις. Με αυτό τον τρόπο τα βαριά μυστικά και ο σαφής δόλος που κρύβουν τα κινητά των εμπλεκόμενων θα παραμείνουν στο απυρόβλητο. Πόσο πρέπει να παραμείνει πλημμεληματική η δίωξη; όσο χρειαστεί για να σβήσουν τα αρχεία από τις εταιρίες κινητής. Μετά πιάσε το αυγό και κούρευτο.
Το Μέγα θέμα είναι πώς θα χρησιμοποιηθεί ο δόλος και πιο συγκεκριμένα η μεγάλη πατέντα του Ελληνικού νομικού συστήματος: το τρομερό θαυματουργό ζευγαράκι του ενδεχόμενου δόλου και της ενσυνείδητης αμέλειας που στην περίπτωση της ανθρωποκτονίας είναι ο διαχρονικός “μπαλαντέρ” που κάνει το πλημμέλημα κακούργημα και τούμπαλιν δηλαδή το κακούργημα πλημμέλημα… Για να γίνει αυτό όμως πρέπει να ξεχάσουμε την “θανατηφόρο έκθεση” και να επιμείνουμε στην ανθρωποκτονία.
Η σκανδαλώδης ιστορία ξεκινά στραβά από την πρώτη στιγμή δηλαδή την επομένη του Εγκλήματος. Το Μάρτιο του 2019, οι εισαγγελείς (ο πρώην προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Ηλίας Ζαγοραίος που ήταν επικεφαλής των ερευνών από την πρώτη στιγμή, ο Νίκος Φιστόπουλος και ο Κώστας Σπυρόπουλος) ολοκληρώνουν το 1ο εισαγγελικό πόρισμα. Σύμφωνα με αυτό προτείνουν την ποινική δίωξη 20 κρατικών και αυτοδιοικητικών παραγόντων σε βαθμό πλημμελήματος… “θανατηφόρος έκθεση” πουθενά…
Με το που αναλαμβάνει το ανακριτικό του έργο ο Αθανάσιος Μαρνέρης αρχίζουν τα νταούλια και το πρόβλημα… Βλέπετε ζητά επίμονα να επανέλθει στο παιχνίδι η κατηγορία της “θανατηφόρου έκθεσης” και αρχίζει η πιο απίστευτη αντιπαράθεση -στα όρια της γελοιότητας- στα νομικά χρονικά της Ελλάδας, κάτι που θα γινόταν προς τιμήν του ο προσωπικός του νικηφόρος Γολγοθάς.
Συνολικά 5 φορές ήρθαν σε σύγκρουση οι Δημόσιοι Δικαστικοί Λειτουργοί που βρίσκονται στην ίδια θεωρητικά νομική πλευρά, όμως εξυπηρετούσαν, όπως εκ των πραγμάτων φάνηκε, άλλα συμφέροντα και σκοπό.
Η μία επέμενε στην ανθρωποκτονία και στο πλημμέλημα, ή άλλη στην έκθεση και το κακούργημα
Ο Αθανάσιος Μαρνέρης δικαιώθηκε και μαζί του εν μέρει Εμείς, ο Ήρωας πραγματογνώμονας “Βράχος” Δημήτριος Λιότσιος, το περί δικαιοσύνης δημόσιο αίσθημα αλλά και ο νομικός κόσμος της
Χώρας, μετά από 3 μακριά και δύσκολα χρόνια της πάλης του με το Θηρίο… τους συναδέλφους του…
Τελικά το δικαστικό Συμβούλιο έκρινε ομόφωνα ότι ο Μαρνέρης τελικά είχε δίκιο εξαρχής… του έδωσε κάτι να χαρεί, δηλαδή 5 τεμάχια “έκθεσης”, κράτησε ως είχαν τα 13 τεμάχια “ανθρωποκτονίας” και έβγαλε και 10 τεμάχια “λάδι”…
Δεν μπορείς να τα έχεις όλα σε αυτή τη ζωή φίλε μου του είπαν και σας λέω κι εγώ…
Ξανά μανά λοιπόν, ο Αθανάσιος Μαρνέρης θα έχει δουλειά μπροστά του και θα συνεχίσει την επίμονη πορεία του, όχι στην κακοτράχαλη ανηφόρα πια, που επί τρία χρόνια εξάντλησε αντοχές και αντιπαραθέσεις, αλλά θα συνεχίσει το έργο του στον επίπεδο δρόμο του νομικού πολιτισμού.
Η δημοσοφία λέει: “απ’ το ολότελα καλή και η Παναγιώταινα…”
λέει και “κάλιο πέντε -τυχαίο;- και στο χέρι παρά δέκα και καρτέρι…” , όμως εγώ θα επιστρατεύσω τον τεχνοκρατικό ρεαλισμό μου και θα χρησιμοποιήσω μια άλλη αγαπημένη μου έκφραση:
“Αυτά όλα τα ακούω τζάμπα και βερεσέ” γιατί ο αρχικός δόλιος σκοπός επετεύχθη. Τα κινητά δεν θα προδώσουν ποτέ τα ένοχα μυστικά τους και η ζωή συνεχίζεται…
Συνεχίζεται;
Σκεφτείτε και αναρωτηθείτε: τι ακριβώς συνεχίζεται; η ζωή; η κατάσταση; οι τζάμπα θάνατοι; οι τραγωδίες; τα ξόρκια; η ανεύθυνη ευθύνη και οι ανεύθυνοι υπεύθυνοι; οι παιδικές δικαιολογίες; η ανεξάρτητη δικαιοσύνη; το σάπιο παρακράτος; τα μεγάλα λόγια και η φανφάρα των πολιτικών; η υποκρισία των “ελεύθερων” ΜΜΕ; η προπαγάνδα; ο ύπνος της κοινής γνώμης; η υπόθεση “Μάτι”; αυτό το κείμενο;
ΟΛΑ.
Το επόμενο Μάτι είναι στη γωνία και κανείς δεν θέλει να δει και να μάθει τίποτα.
