του Γιώργου Κώτσηρα

Ο Γιώργος Κώτσηρας είναι δικηγόρος, Διδάκτωρ Νομικής Σχολής Παν/μίου Αθηνών. Έχει διατελέσει Πρόεδρος της Ένωσης Νέων Δικηγόρων Αθηνών, υπ. Ευρωβουλευτής και υπ. Βουλευτής της Περιφέρειας Αττικής. Είναι Αν. Γραμματέας Επιστημονικών Φορέων Ν.Δ.


Διανύουμε κοντά μια δεκαετία που η χώρα μας ταλανίζεται από μια πολυεπίπεδη κρίση, η οποία έχει πλήξει και διαβρώσει πολλά πεδία της κοινωνικής και οικονομικής ζωής. Πέραν από τις προφανείς οικονομικές συνέπειες, έχει οδηγήσει στην ανάδειξη κοινωνικών ενστίκτων δυσπιστίας, απογοήτευσης και παθητικότητας. Μέσα σε όλο, όμως, αυτό το δυσάρεστο περιβάλλον υπάρχει μια αχτίδα κοινωνικής ελπίδας: ένα μεγάλο μέρος συμπατριωτών και ειδικά νεότερων επέλεξαν να μείνουν στη χώρα και να παλέψουν κόντρα σε όλα για να αντεπεξέλθουν στο ζοφερό τοπίο που έχει δημιουργηθεί.

Άνθρωποι που συνέχισαν να παλεύουν να είναι συνεπείς με τις υποχρεώσεις τους, που προσπάθησαν να επενδύσουν, που κράτησαν ζωντανή με τα «χίλια ζόρια» μια μικρή επιχείρηση, ένα μαγαζί, μια μονάδα παροχής υπηρεσιών. Νέοι άνθρωποι που συμβιβάστηκαν με μισθούς πλήρως αναντίστοιχους με τα προσόντα τους, ελπίζοντας ότι η κατάσταση θα ισορροπήσει. Άνθρωποι που τους χτύπησε η ανεργία σε κρίσιμη ηλικιακή καμπή και πάλεψαν να ορθοποδήσουν. Άνθρωποι που, με άλλα λόγια, στήριξαν τη χώρα τους εμπράκτως μέσα στην κρίση.

Το μεγάλο στοίχημα, κατά την άποψή μου, για την επόμενη μέρα είναι η έμπρακτη στήριξη (συμβολική και ουσιαστική) και από την Πολιτεία των ανθρώπων που από το πείσμα και την επιμονή τους κράτησαν όρθια τη χώρα στα όρια των αντοχών τους. Είναι λυπηρό να βλέπεις τόσο ποιοτικό ανθρώπινο δυναμικό να παραμένει εγκλωβισμένο, αντί να είναι η «ατμομηχανή» της ελληνικής οικονομίας.

Μόνο η μείωση της άμεσης φορολογίας και η ύπαρξη σαφών φοροδοτικών και ασφαλιστικών κινήτρων για νέους επαγγελματίες μπορούν να συγκρατήσουν τα κύματα φυγής στο εξωτερικό και να προσελκύσουν κι όσους ήδη έχουν φύγει προσφέροντας σε άλλες χώρες τις υπηρεσίες τους. Το ανθρώπινο δυναμικό της χώρας μας είναι το μεγαλύτερο κεφάλαιο για τη φυγή προς τα εμπρός. Σε μια «γηρασμένη» χώρα, όμως, απαιτείται πολιτική τόλμη προκειμένου να σηματοδοτηθεί αυτή η πολιτική αλλαγή. Δυστυχώς, όμως, τα τελευταία 3 χρόνια δεν έχει μειωθεί ούτε ένας φορολογικός συντελεστής… Αντιθέτως, υφίσταται φορολογική και ασφαλιστική αφαίμαξη όσων προσπαθούν να παράξουν.

Περιγράψαμε, εν συντομία, τη μεγάλη, εθνική εικόνα. Η ίδια παράμετρος ισχύει και σε κάθε επιμέρους κοινωνία. Η Ανατολική Αττική επλήγη πολλαπλώς. Παρόλα αυτά, βλέπουμε ότι πολλοί συμπολίτες μας προσπάθησαν και να σταθούν όρθιοι μέσα στην κρίση και να δημιουργήσουν υπό αντίξοες συνθήκες. Έστω και μικρές προσπάθειες είτε στην πρωτογενή είτε στη δευτερογενή παραγωγή πραγματοποιούνται. Οι τοπικές κοινωνίες, επίσης, οφείλουν να σταθούν στο πλευρό των συμπολιτών τους και να στηρίξουν τις προσπάθειες αυτές, ενθαρρύνοντας και άλλους να κάνουν ένα πρώτο βήμα. Η στήριξη της τοπικής οικονομίας είναι ένα βασικό εργαλείο αντιστήριξης, με την προφανή προϋπόθεση να διασφαλίζονται με επάρκεια τα ποιοτικά standard.

Σε λίγες μέρες μπαίνει το καλοκαίρι και στην ευρύτερη περιοχή μας θα αυξηθεί κατακόρυφα η επισκεψιμότητα. Είναι μια καλή ευκαιρία να δείξουμε όλοι ότι είμαστε παρόντες κι αντέξαμε την πολύχρονη κρίση με στήριξη της τοπικής οικονομίας, αλλά και καλές παρεχόμενες υπηρεσίες από όσους κληθούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες. Η Πολιτεία οφείλει, επιτέλους, να δώσει κίνητρα σε όσους προσπαθούν να παράξουν, αντί να τους παίρνει το 80% του εισοδήματος, ώστε να δοθεί η ευκαιρία για δημιουργία νέων θέσεων εργασίας που θα δώσουν ανάσα στα νέα παιδιά.

Ζούμε σε έναν ευλογημένο τόπο, ο οποίος με συλλογική προσπάθεια, συγκροτημένο σχέδιο και καλή πίστη από τους πολίτες μπορεί να σηματοδοτήσει μια νέα αρχή. Όσοι κράτησαν την χώρα όρθια, όντας ενεργοί και συνεπείς, πρέπει, επιτέλους, να ανταμειφθούν.

Καλό καλοκαίρι!