Στην πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον στο Σιάτλ, ο καθηγητής βιολογίας της άγριας ζωής John Marzluff ξεκίνησε το 2006 ένα από τα πιο πρωτοποριακά πειράματα στη γνωστική συμπεριφορά των ζώων. Φορώντας μια χαρακτηριστική μάσκα προσώπου (έναν πρωτόγονο άνθρωπο των σπηλαίων), παγίδευσε και δακτυλίωσε επτά άγρια κοράκια, απελευθερώνοντάς τα αμέσως μετά χωρίς να τα τραυματίσει: Η εμπειρία ήταν προφανώς δυσάρεστη για τα πουλιά, τα οποία συνέδεσαν άμεσα το συγκεκριμένο πρόσωπο με μια επικίνδυνη απειλή.
Το συλλογικό λιντσάρισμα
Για να ελέγξει αν τα πουλιά θυμούνταν τα χαρακτηριστικά, ο Marzluff και οι φοιτητές του περπατούσαν τακτικά στην πανεπιστημιούπολη φορώντας είτε την επικίνδυνη μάσκα είτε μια ουδέτερη μάσκα με το πρόσωπο του Dick Cheney.
Όταν εμφανιζόταν η μάσκα του νεάντερταλ, τα κοράκια αντιδρούσαν με πρωτοφανή οργή: Έκαναν χαμηλές πτήσεις επιτιθέμενα στο κεφάλι του ερευνητή, έκρωζαν απειλητικά και καλούσαν ενισχύσεις από τα γύρω δέντρα. Αντίθετα, αγνοούσαν εντελώς τη μάσκα του Cheney, αποδεικνύοντας ότι δεν φοβούνταν γενικά τις μάσκες, αλλά αναγνώριζαν με ακρίβεια τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά του προσώπου.
Μίσος που περνάει από γενιά σε γενιά
Το πιο ανατριχιαστικό εύρημα προέκυψε χρόνια αργότερα. Ο αριθμός των κορακιών που επιτίθεντο στον άνθρωπο με τη μάσκα αυξανόταν συνεχώς: Πουλιά που δεν είχαν παγιδευτεί ποτέ, αλλά και νεοσσοί που γεννήθηκαν πολύ μετά το αρχικό πείραμα, επιτίθεντο με την ίδια μανία.
Τα κοράκια είχαν αναπτύξει κοινωνική μάθηση: Επικοινώνησαν στα μέλη του σμήνους και στα μικρά τους ότι το συγκεκριμένο πρόσωπο ήταν εχθρός. Το πείραμα απέδειξε ότι τα κορακοειδή διαθέτουν εξαιρετική μακροπρόθεσμη μνήμη, αντίληψη ατομικής ταυτότητας και την ικανότητα να μεταβιβάζουν πολιτισμική πληροφορία στο πέρασμα των γενεών.
