Γράφει ο Παναγιώτης Γκιάλπης
Ο ένας κατάφερε το σχεδόν ακατόρθωτο, κάνοντας πράξη αυτό που λέμε «από τα αλώνια στα σαλόνια». Ξεκίνησε από τον τοπικό Εθνικό με συμπαίκτη τον αδελφό του, έφτασε να προπονείται με τον Μανωλά και τον Οκόνσκι υπό τις οδηγίες του Μπάγεβιτς και έπαιξε σε όλες τις κατηγορίες του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Ο άλλος άρχισε και ολοκλήρωσε την καριέρα του στη Μάχη Μαραθώνα και, όπου πήγε στο μεσοδιάστημα, άφησε το στίγμα του, οδηγώντας ομάδες σε διαδοχικές ανόδους.
Ο Μιχάλης Μαγγίνας και ο Δημήτρης Μίχας είναι δύο σημαντικές ποδοσφαιρικές προσωπικότητες της Νέας Μάκρης και του Μαραθώνα και για χάρη τους ρίχνουμε μερικές κλεφτές «Ματιές στο Παρελθόν».
ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΑΓΓΙΝΑΣ
Είδε το πρώτο φως τον Απρίλιο του 1969 παρέα με τη δίδυμη αδελφή του Δέσποινα κι οι δυο τους ήταν το τρίτο και τέταρτο παιδί της οικογένειας μετά τον Θανάση και τον Δημήτρη. Η μοίρα του ήταν μάλλον προδιαγεγραμμένη, από τη στιγμή που ο αδελφός του Δημήτρης ξημεροβραδιαζόταν στα γήπεδα, έχοντας όνειρο να γίνει τερματοφύλακας.
Οι δυο τους βρέθηκαν ποδοσφαιρικά στον Εθνικό Νέας Μάκρης, στα πρώτα βήματα του Μιχάλη που έβγαλε το παρθενικό του δελτίο το 1983, σε ηλικία 14 ετών. Για τον γρήγορο δεξιό εξτρέμ με το πολύ ποδοσφαιρικό μυαλό, βέβαια, η Νέα Μάκρη ήταν πολύ μικρή για να τον χωρέσει.
Το 1988 κι αφού ο Εθνικός έχει ανέβει από τη Γ΄ στην Α΄ ΕΠΣΑ, ο Μαγγίνας κάνει το μεγάλο βήμα. Ο παλαίμαχος μπακ της ΑΕΚ και τότε προπονητής του Στέφανος Θεοδωρίδης τον πηγαίνει για δοκιμή στη Φιλαδέλφεια. Πριν καν ολοκληρωθεί το δίτερμα, ο τότε προπονητής της Ένωσης, Τόζα Βεσελίνοβιτς, τον παίρνει… σηκωτό και τον πηγαίνει στα γραφεία να υπογράψει. Του βγάζει μάλιστα και το παρατσούκλι που θα τον ακολουθήσει, μια και δεν μπορεί να τον πει «Μαγγίνα» και τον λέει… «Μάγειρα».
Ξαφνικά βρίσκεται δίπλα σε παίκτες όπως οι Μανωλάς, Καραγκιοζόπουλος, Οκόνσκι, Πίττας, Δίντσικος, Νίλσεν, Παπαϊωάννου, Σαββίδης, προπονείται μαζί τους, αλλά παίζει με τον Εθνικό μια και οι υπογραφές πέφτουν Γενάρη και εκείνη την εποχή δεν ίσχυε η χειμερινή μεταγραφική περίοδος.
Στο ξεκίνημα της νέας σεζόν πηγαίνει προετοιμασία με τον Μπάγεβιτς και στην πρώτη του χρονιά παίζει ένα ματς πρωταθλήματος με τον Εθνικό στη Φιλαδέλφεια κι ένα Κυπέλλου με τον Λεβαδειακό, στη Λιβαδειά. Ο Μπάγεβιτς κρίνει ότι πρέπει να πάρει παιχνίδια και πηγαίνει δανεικός στην Καλλιθέα, την οποία σώζει με 12 γκολ σε έξι μήνες.
Παρότι η ΑΕΚ δεν τον άφησε ποτέ ελεύθερο και πάντα επέλεγε τον δανεισμό, ποντάροντας κάποια στιγμή στην επιστροφή του, η μοίρα τα έφερε έτσι που δεν επέστρεψε ποτέ. Πέτυχε, όμως, κάτι το μοναδικό, καθώς έχει αγωνιστεί σε όλες τις κατηγορίες, από την Α΄ Εθνική (ΑΕΚ) μέχρι τη Γ΄ ΕΠΣΑ (Εθνικός Νέας Μάκρης).
Εκτός από της Καλλιθέας (Β’ Εθνική), φόρεσε επίσης – και κατά σειρά – τη φανέλα του Αιγάλεω (Γ΄ Εθνική), της Τριγλίας (Δ΄ Εθνική), της Μάχης Μαραθώνα (Α΄ ΕΠΣΑ) και του Θησέα (Β΄ ΕΠΣΑ), όπου και ολοκλήρωσε την καριέρα του το 1997, για να αφοσιωθεί στην άλλη μεγάλη του αγάπη, το ψάρεμα.
Είναι παντρεμένος με την Ελισάβετ και έχουν μαζί τρία παιδιά, τον Μιχαήλ Άγγελο, τον Αντώνη κι ένα τρίτο, νεογέννητο αγοράκι.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΙΧΑΣ
Γεννημένος το 1976 στον Μαραθώνα, ερωτεύτηκε το ασπρόμαυρο της μπάλας από πολύ μικρή ηλικία, παίζοντας στις αλάνες του χωριού και μάλλον καλά έκανε, μια και όπως αποδείχθηκε, το ταλέντο του περίσσευε. Από 12 έως 14 ετών ήταν μέλος στο Αθλητικό Κέντρο Καβαρνού και το 1990 έκανε το πρώτο του δελτίο στη Μάχη Μαραθώνα.
Σταδιακά ανέβηκε στην πρώτη ομάδα και μέχρι το 1997, όταν και έφυγε, είχε γίνει το βασικό δεκάρι της ομάδας.
Η φήμη του είχε κυκλοφορήσει και… εκτός συνόρων με αποτέλεσμα άνθρωποι της Δόξας Βύρωνα να έρχονται συχνά πυκνά να τον παρακολουθούν και τελικά να τον ζητούν επίσημα με μεταγραφή. Το άλμα από την Α΄ ΕΠΣΑ στην πάντα δύσκολη Β΄ Εθνική τεράστιο, αλλά για τον Μίχα, με το μαγικό άγγιγμα και τα γερά πνευμόνια, αυτό δεν ήταν πρόβλημα. Γίνεται βασικός μέχρι και το 2000 που φεύγει για τη Δ΄ Εθνική και την Κέρκυρα. Εκεί πανηγυρίζει δύο ανόδους, ξαναφτάνει στη Β΄ Εθνική και το 2003 φεύγει για τον Άγιο Δημήτριο.
Το 2004 πηγαίνει στο Κορωπί και το παίρνει από το χέρι για άλλες δύο ανόδους, από το Α΄ τοπικό στη Γ΄ Εθνική με προπονητή τον τεράστιο Τότη Φυλακούρη.
Ακολουθούν Ερμιόνη (2006, Α΄ Αργολίδας), Εθνικός Νέας Μάκρης (2007, Α΄ ΕΠΣΑ) και Ωρωπός όπου… μαντέψτε, πανηγυρίζει ακόμα μία άνοδο στην καριέρα του, από τα τοπικά στη Δ΄ Εθνική.
Το 2009 επιστρέφει στην ομάδα όπου, όπως λέει «κέρδισα σεβασμό, εισέπραξα αγάπη κι έκανα πολλούς φίλους». Αγωνίζεται άλλα 9 χρόνια στη Μάχη Μαραθώνα και σταματά το ποδόσφαιρο στα 42 του, έχοντας καταγράψει μεγάλη καριέρα με σημαντικές στιγμές τις συμμετοχές με τη Μικτή Αθηνών και την Εθνική Παίδων.
Γίνεται προπονητής στις Ακαδημίες και μετά στην πρώτη ομάδα και από το 2021 κάθεται στον πάγκο του Γέρακα, συνδυάζοντας την προπονητική με την κύρια εργασία του, σε κατάστημα με γεωπονικά.
Είναι νυμφευμένος με τη Θάλεια και έχουν μια κορούλα.
