Γράφει ο Παναγιώτης Γκιάλπης
Γεννήθηκαν με διαφορά οκτώ ετών, είχαν διαφορετική πορεία στο τοπικό ποδόσφαιρο, καθώς ο πρώτος έχει συνδεθεί με την ομάδα του Εθνικού, ενώ ο δεύτερος αγωνίστηκε σχεδόν όλη του την καριέρα στη Μάχη, παρόλα αυτά έχουν ένα ισχυρό κοινό στοιχείο.
Αποτέλεσαν το αμυντικό δίδυμο της ομάδας του Μαραθώνα που δέχθηκε μόλις 16 γκολ σε μια ολόκληρη σεζόν!
Μάμαλης και Τσακυργιάννης άκουγαν οι αντίπαλοι και… έστριβαν από την άλλη, αναγκάζοντας κι εμάς, πολλά χρόνια αργότερα, να ρίξουμε Ματιές στο Παρελθόν για να θυμηθούν οι παλιοί και να μάθουν οι νεότεροι την ιστορία τους.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΣΑΚΥΡΓΙΑΝΝΗΣ
Γεννήθηκε το 1963 στη Νέα Μάκρη, μέλος μιας οικογένειας με μακρά ιστορία στην πόλη, αφού ήταν η πρώτη που ήρθε το 1923 μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή.
Μεγάλωσε μέσα στα γήπεδα, μια και ο πατέρας του Κυριάκος αγωνιζόταν στον Εθνικό Νέας Μάκρης και μάλιστα προ μηνός, στα 91 του, βραβεύτηκε ως ο ένας από τους τέσσερις παλαιότερους εν ζωή παίκτες της ιστορικής αυτής ομάδας.
Τι πιο λογικό να κάνει κι αυτός τα πρώτα του βήματα στον Εθνικό, το 1978, στη Γ ΕΠΣΑ με προπονητή τον Δημήτρη Μπότσαρη. Κεντρικός αμυντικός με πολλή δύναμη και φοβερή αλτικότητα, πανηγύρισε δύο ανόδους, μέχρι και την Α ΕΠΣΑ και το 1986 πήρε μεταγραφή για την Τριγλία Ραφήνας που τότε αγωνιζόταν στη Δ΄ Εθνική.
Έναν χρόνο αργότερα επέστρεψε στον Εθνικό, το 1988 πήγε στη Μάχη Μαραθώνα και το 1989 γύρισε για δεύτερη φορά στην ομάδα που τον ανέδειξε για να κάνει… ποδοσφαιρική επανάσταση. Μαζί με τους Μάκη Κουλουμπή και Αλέκο Παπαστάμου, δημιούργησαν τις ακαδημίες του Εθνικού που στην πρώτη τους κιόλας χρονιά κατέκτησαν το πρωτάθλημα ΕΠΣΑ, νικώντας στον τελικό τον Παναθηναϊκό με 1-0 μέσα στην Παιανία, με τον ίδιο προπονητή.
Την επόμενη σεζόν, ο «Ντουλάπας», όπως τον έλεγαν, πήρε το ρίσκο να χρησιμοποιεί τους νεαρούς, τόσο στο παιδικό όσο και στο ανδρικό. Στο ανδρικό γνώριζαν πολύ βαριές ήττες και στο παιδικό διέπρεπαν. Μαζεύοντας, όμως, εμπειρίες, οι 17χρονοι έκαναν το θαύμα το 1991-92 και «έκλεψαν» την άνοδο στην Α ΕΠΣΑ από τον Θησέα, νικώντας την τελευταία αγωνιστική στο Φάληρο με γκολ του ίδιου του Τσακυργιάννη, που παρέμενε παίκτης προπονητής.
Το 1992 μετακόμισε για δεύτερη φορά στη Μάχη Μαραθώνα όπου και ολοκλήρωσε την καριέρα του το 1994.
Άξιο αναφοράς είναι ότι όλα τα χρόνια που αγωνιζόταν στον Εθνικό, το έκανε χωρίς να αμείβεται, ενώ και όλα τα χρήματα που πήρε από τις μεταγραφές του, πήγαν στην ομάδα.
Μέσα σε αυτή τη μακρά πορεία του στα γήπεδα, υπήρξε μια στιγμή που του έχει μείνει χαραγμένη μέχρι σήμερα. Μια στιγμή που χάρη στην ψυχραιμία του, έσωσε μια ανθρώπινη ζωή. Σε ένα ντέρμπι κυπέλλου Εθνικός – Μάχη, το 1988, όσο ο ίδιος δηλαδή αγωνιζόταν στον Εθνικό, ο Γιώργος Ζεγγίνης της Μάχης δέχθηκε μια κλωτσιά στο κεφάλι κι έπεσε στο έδαφος αναίσθητος.
Με 1.000 άτομα στο γήπεδο και πολλή ένταση ανάμεσα στους παίκτες, κανείς δεν κατάλαβε τι είχε συμβεί. Εκτός από τον Τσακυργιάννη που αντιλήφθηκε ότι είχε γυρίσει η γλώσσα του αντιπάλου του κι έπεσε πάνω του. Όλοι από τη Μάχη νόμιζαν ότι οι δυο τους τσακώνονταν κι έπεσαν με τη σειρά τους πάνω στον Τσακυργιάννη χτυπώντας τον. Ο ίδιος πρόλαβε να γυρίσει τη γλώσσα του Ζεγγίνη που μέχρι και σήμερα θυμάται ποιος του έσωσε τη ζωή…
Ο Δημήτρης Τσακυργιάννης, πατέρας δύο παιδιών, του Κυριάκου και του Αγησίλαου, είναι πλέον ιδιοκτήτης του «Αγγέλια» ενός ιδρύματος παιδιών με αυτισμό που τρέχει μέσω του προγράμματος «Ψυχαργώς» του «Γ. Γεννηματάς» και ενός καταστήματος με τουριστικά στο Marathon Beach Resort.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΜΑΛΗΣ
Γεννημένος το 1971 στον Μαραθώνα από τον Γιάννη και την Ελευθερία, ο Δημήτρης Μάμαλης μεγάλωσε μέσα στις αλάνες με μία μπάλα στα πόδια. Σαν να ήταν προδιαγεγραμμένη η μοίρα του, το φλερτ με την ασπρόμαυρη πήρε πιο επίσημη μορφή το 1987, όταν και φόρεσε τη φανέλα της Μάχης Μαραθώνα.
Όποιον κι αν ρωτήσεις να σου πει για το χαρακτηριστικό του Μάμαλη, που διέπρεψε κυρίως ως στόπερ αλλά ενίοτε και ως αμυντικό χαφ, έχοντας κι ένα φαρμακερό αριστερό πόδι, ήταν η δύναμη. Θα έπρεπε να έχεις πολύ θάρρος μέσα σου, μεγάλο ψυχικό σθένος για να του βάλεις κόντρα, παρότι ήταν καθαρός στο παιχνίδι του.
Έγινε μέλος της πρώτης ομάδας στα 18 του, το 1989 και μάλιστα κέρδισε την άνοδο στην Α’ ΕΠΣΑ.
Η σημαντικότερη στιγμή στην καριέρα του ήταν η παρουσία του στην ομάδα που αγωνίστηκε στον χαμένο -δυστυχώς- τελικό κυπέλλου με τον Χολαργό στη λεωφόρο Αλεξάνδρας, μπροστά σε 5.000 φίλους του Χολαργού και πάνω από 3.000 οπαδούς της Μάχης.
Ήταν, επίσης, από τα σημαντικότερα στελέχη της ομάδας του 1999, όταν η Μάχη με πολλά ταλέντα και οκτώ παλιούς παίκτες Α’ Εθνικής στη σύνθεσή της, έχασε την άνοδο για τη Δ’ Εθνική την τελευταία αγωνιστική από τον Αστέρα Ζωγράφου.
Παρότι αγωνίστηκε επί σειρά ετών στην ομάδα του Μαραθώνα, ο Δημήτρης Μάμαλης έκλεισε τελικά την καριέρα του στον Θησέα Νέας Μάκρης το 2001.
Πατέρας δύο παιδιών, της Ελευθερίας και του Γιάννη, σήμερα απασχολείται ως αγρότης.
