Του Βασίλη Λουίζου

Ο διψήφιος πληθωρισμός του Μαΐου έρχεται να επιβεβαιώσει και με τη βούλα αυτό που καλά γνωρίζει η τσέπη μας. Έχουμε γίνει όλοι φτωχότεροι και οι φτωχοί πάμφτωχοι, γιατί είναι αυτοί που βιώνουν περισσότερο από κάθε άλλον την ακρίβεια στο πετσί τους.

Δεν βλέπω φως στο τούνελ, δεν βλέπω πώς θα ξεπεράσουμε αυτές τις δυσκολίες. Και νομίζω ότι η αλληλεγγύη και η βοήθεια, που αυτονόητα πρέπει να υπάρχουν σε κάθε τοπική κοινωνία, ελάχιστα πια μπορούν να προσφέρουν. Χωρίς, όμως, να παραγνωρίζω ότι και το ελάχιστο τώρα είναι πιο αναγκαίο από ποτέ…

Η πανδημία του κορονοϊού φαίνεται να υποχωρεί. Να ξεκαθαρίσουμε, όμως, για να μην παίρνουμε και πολύ αέρα, ότι είμαστε στα επίπεδα του ‘21 τέτοια εποχή. Και μην ξεχνάμε ότι από το φθινόπωρο του ‘21 ξεκίνησαν τα πολύ δύσκολα…

Πάνω που πάμε να ξεθαρρέψουμε, μια νέα επιδημία φαίνεται να μας απειλεί σοβαρά. Αυτή των «Ψυχικών Διαταραχών». Γέννημα θρέμμα των μνημονίων, της covid, του πολέμου. Γέννημα θρέμμα του απομονωτισμού και της οικονομικής εξαθλίωσης.

Οι συνέπειες είναι πολύ σοβαρές, πολύ σοβαρότερες από ό,τι αρχικά νομίζαμε. Αλίμονο εάν η επιδημία αυτή εξελιχθεί σε πανδημία… Ας οπλιστούμε όλοι με υπομονή, με ανοχή, με κατανόηση, με απλή λογική, για να αντιμετωπίσουμε όσο πιο ώριμα μπορούμε τα συμπτώματα και την εξέλιξή της.

Τα περιστατικά τρομάζουν. Ρεκόρ η αύξηση της ενδοοικογενειακής βίας στη Γαλλία κατά τη διάρκεια του πρώτου lockdown. Πάνω από 30% περισσότερα περιστατικά… Τρόμος από τις 27 δολοφονικές ένοπλες επιθέσεις σε σχολεία στις ΗΠΑ μέσα στο 2022, με περισσότερους από 140 νεκρούς, πολλοί εκ των οποίων είναι -δυστυχώς- μικρά παιδιά. Αύξηση σχεδόν 50% σε σχέση με το 2020… Στη χώρα μας δεν προλαβαίνουμε καθημερινά να διαβάζουμε για τα στυγερά φονικά στις «έκτακτες ειδήσεις». Πώς να αντισταθούμε σε όλα αυτά; Ποιο «εμβόλιο» θα μας προστατεύσει από αυτές τις απειλές;

Οι κοινωνίες συντεταγμένα και συνολικά πρέπει άμεσα να βρουν τρόπους αντίδρασης κι αντίστασης. Αλλά και ο καθένας μας ξεχωριστά. Προσωπικά, προσπαθώ να βρω τους δικούς μου τρόπους αντίστασης, κυρίως μέσα από τις ανθρώπινες σχέσεις, μέσα από τις γερές βάσεις που έχουμε στήσει με την οικογένειά μου, με τους φίλους μου, με τους συνεργάτες μου. Με τους δικούς μου ανθρώπους.

Προτιμώ, κάθε φορά που συναντάω κάποιο πρόβλημα ή εμπόδιο στη ζωή μου, να το κουβεντιάζω, να ακούω δεύτερες γνώμες, να σκέφτομαι και να βρίσκω λύσεις. Άλλες φορές εμπιστευόμενος το κριτήριό μου και άλλες ακούγοντας και δείχνοντας εμπιστοσύνη σε άτομα που ξέρω ότι έχουν ως πρώτο τους μέλημα το καλό μου.

Κουβεντιάζω τα προβλήματα, αλλά δεν σταματώ εκεί. Ψάχνω… Ψάχνω τις μικρές χαρές, τις κρυμμένες ομορφιές. Ψάχνω ανώδυνες βαλβίδες εκτόνωσης. Σε μια βόλτα, σε μια παρέα, σε ένα βιβλίο, σε κάποιο σπορ. Και σε τόσα άλλα καθημερινά, απλά και όμορφα, που δεν αποτελούν μόνο ρουτίνα.

Από καρδιάς, καλά αποτελέσματα σε όλους τους υποψηφίους. Τα έχω περάσει και γνωρίζω τον κόπο, την αγωνία, το άγχος. Από πρώτο χέρι. Να κάνω και μια προσωπική εξομολόγηση. Ακόμη μου το κρατούν λίγο οι γονείς μου… Περίμεναν ότι θα δηλώσω Ιατρική κι εγώ δήλωσα Πολιτικός Μηχανικός στο ΕΜΠ. Γιατί αυτό ήθελα. Σας εύχομαι ξανά καλά αποτελέσματα και να πετύχετε σε αυτό που εσείς θέλετε. Αν κάτι το αγαπάς, το θες πολύ, έχεις ξοδέψει χρόνο για να κάνεις όνειρα, τότε μπορείς να πετύχεις θαύματα.