της Φωτεινής Οικονομοπούλου

Όπως όλες οι μεγάλες ιδέες, έτσι και αυτή ξεκίνησε από μια άσχετη λεπτομέρεια, από μια στιγμή που δεν προμήνυε κάτι μεγάλο. Ο Κωνσταντίνος Πολυχρονόπουλος ήταν στέλεχος μιας πολυεθνικής εταιρείας, με προϋπηρεσία 25 ετών στον χώρο της διαφήμισης και του μάρκετινγκ. Το Σεπτέμβριο του 2009 άκουσε από τον προϊστάμενό του αυτό που οι εργαζόμενοι σιχαίνονται να ακούν: «Απολύεσαι»… Ήταν 47 ετών και ξαφνικά έπρεπε να επιστρέψει στο πατρικό του για να τα βγάλει πέρα.

Μετά από δύο χρόνια ανεπιτυχούς αναζήτησης εργασίας, ήρθε ο Δεκέμβριος του 2011. Κάπου ανάμεσα στο εορταστικό κλίμα και τους περαστικούς που χάζευαν τις χριστουγεννιάτικες βιτρίνες, ο Κωνσταντίνος παρατήρησε δυο παιδιά να μαλώνουν για λαχανικά στον κάδο απορριμμάτων μιας λαϊκής αγοράς. Η εικόνα τον σόκαρε και αποφάσισε να δράσει. Επέστρεψε σπίτι, έφτιαξε δέκα τοστ και ξαναπήγε στη λαϊκή αγορά για να τα μοιράσει σε άλλους ανθρώπους που επίσης έψαχναν για μανταρίνια και ντομάτες στα πεζοδρόμια. Ο κόσμος στην αρχή δεν ανταποκρίθηκε. «Πάγωσε». Μέχρι που άρχισε ο ίδιος να τρώει ένα από τα τοστ.

 Μετά από αυτό οι άνθρωποι άρχισαν να ξεπερνούν τις αναστολές τους. Τον πλησίασαν, του ζήτησαν τοστ και έκατσαν δίπλα του για να το φάνε μαζί. Αυτό ήταν το πρώτο βήμα…

Ο Κωνσταντίνος βρήκε καινούριο νόημα στην καθημερινότητά του. Είχε χρόνο ως άνεργος, οπότε άρχισε να πηγαίνει στη λαϊκή και να κάνει, όπως λέει ο ίδιος, «αυτό που σπούδασε»: ζητούσε από τους πωλητές να συνεισφέρουν πρώτη ύλη από τον πάγκο τους και ξεκίνησε να μαγειρεύει στον δρόμο και να τρώει μαζί με τον κόσμο. Αυτό ήταν το δεύτερο και αποφασιστικότερο βήμα. Η ιδέα της «κοινωνικής κουζίνας» είχε μόλις γεννηθεί.

Δέκα χρόνια μετά, η πρωτοβουλία κοινωνικής αλληλεγγύης «Ο Άλλος Άνθρωπος» μαγειρεύει φαγητό σε δημόσιους χώρους εξυπηρετώντας καθημερινά τις ανάγκες 3.000 Αθηναίων. Η δράση έχει πλέον επεκταθεί και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας και έχει στηριχτεί από παρόμοιες ομάδες του εξωτερικού.

Ο Κωνσταντίνος Πολυχρονόπουλος διαχωρίζει το έργο του από τη φιλανθρωπία και την ελεημοσύνη, δηλώνοντας ότι για να δεχτεί μια προσφορά, πρέπει εκείνος που θέλει να κάνει τη δωρεά να συμμετάσχει στη δράση, να φάει από το ίδιο καζάνι με όλους.

Η πρώτη γνωριμία

Το 2018, ύστερα από τη φωτιά στο Μάτι, στα μέρη μας δημιουργήθηκε μια εθελοντική ομάδα από νέα παιδιά, το Act4Mati. Η ομάδα είχε εξαιρετικά αντανακλαστικά και πρόσφερε σημαντική βοήθεια, υλική και ψυχολογική στους πληγέντες, ενώ είχε και πρωταγωνιστικό ρόλο στον καθαρισμό της περιοχής.

Μία μέρα μετά την φονική πυρκαγιά, στις 24 Ιουλίου του 2018, ο Κωνσταντίνος Πολυχρονόπουλος ήρθε στο Μάτι να βοηθήσει. Και αυτό ήταν. Η επαφή έγινε, η ομάδα «στέριωσε» και με αρχηγό τον Κωνσταντίνο, οι εθελοντικές δράσεις διαδέχονταν η μία την άλλη.

Το πρώτο «εκτός έδρας» ταξίδι έγινε τον Αύγουστο του 2020, στην Εύβοια και ακολούθησε αυτό του Σεπτέμβρη στην Καρδίτσα. Πρόκειται για τις δύο περιοχές που επλήγησαν από πλημμύρες με αποτέλεσμα πολύς κόσμος να μείνει χωρίς στέγη για καιρό και οι καθημερινές του ανάγκες να αποτελούν βασικό μέλημα του Κωνσταντίνου και της ομάδας του. Η παρέα που δημιουργήθηκε «έδεσε» πια με πολύ δυνατούς δεσμούς και σε όλους γεννήθηκε η επιθυμία για το κάτι παραπάνω.

Ο «Άλλος Άνθρωπος» στη Νέα Μάκρη

Το επόμενο εθελοντικό βήμα, μια από τις πιο σπουδαίες πρωτοβουλίες στην περιοχή, ήταν η συνεργασία του Κωνσταντίνου Πολυχρονόπουλο και της ομάδας νέων από το Μάτι με τον Δήμο Μαραθώνα. Έτσι, παραχωρήθηκε ο χώρος του ναού Αγ. Κωνσταντίνου και Ελένης στη Νέα Μάκρη, όπου κάθε Κυριακή η ομάδα του «Άλλου Ανθρώπου» μαγειρεύει μαζί με εθελοντές από τις 9 το πρωί έως τις 3 το μεσημέρι.

Κάθε αρχή της εβδομάδας μαζεύονται τρόφιμα τόσο από ιδιώτες όσο και από επιχειρήσεις και η συνεισφορά είναι τόσο μεγάλη που την Κυριακή υπάρχει κάτι παραπάνω από επάρκεια. Όπως μας είπαν, η ανταπόκριση του κόσμου είναι συγκινητική.

Περίπου τριάντα άτομα, μέχρι στιγμής, βρίσκονται κάθε Κυριακή στην κουζίνα και βοηθούν τόσο στο μαγείρεμα όσο και στο μοίρασμα του φαγητού. Μπορεί η δράση να ξεκίνησε με 10-15 άτομα, αλλά σε ενάμιση μήνα οι εθελοντές διπλασιάστηκαν, δείγμα του ότι ο κόσμος έχει αγκαλιάσει αυτή την πρωτοβουλία.

Η ομάδα του «Άλλου Ανθρώπου» σε συνεργασία με το Κοινωνικό Παντοπωλείο αλλά και τον Δήμο, βοηθά οικογένειες που έχουν ανάγκη. Και είναι αρκετές έως και πολλές. Κάθε Κυριακή προσφέρονται περίπου 150 μερίδες φαγητού, σύμφωνα με όσα είπε στη MP η Θεοδώρα, που έχει ενεργό ρόλο στην κοινωνική κουζίνα.

«Ο Άλλος Άνθρωπος, όμως, δεν είναι μόνο γεύματα», συνεχίζει η Θεοδώρα. «Τα γεύματα μπορεί να είναι το σημείο αναφοράς, αλλά δεν είναι ο μόνος τομέας δράσης του Άλλου Ανθρώπου. Όπου χρειάζεται, προσφέρεται οικονομική και νομική βοήθεια, σχολικά είδη, δώρα, ακόμα και οι λαμπάδες του Πάσχα».

«Το πιο όμορφο συναίσθημα»

«Το να πηγαίνεις σε μια δυσπρόσιτη περιοχή στον Νέο Βουτζά, γύρω να είναι όλα καμένα, να προσφέρεις φαγητό σε μία ταλαιπωρημένη ηλικιωμένη γυναίκα και εκείνη να σου φιλά τα χέρια για ευχαριστώ αξίζει όλα τα λεφτά του κόσμου», μας διηγείται η Θεοδώρα και θυμάται κι άλλα περιστατικά όπως αυτό που «είχαμε δώσει σε τρία νέα κορίτσια μία σακούλα πατατάκια και μας ευχαριστούσαν για πέντε λεπτά.

Το πιο όμορφο συναίσθημα που προκύπτει από όλη αυτή την προσπάθεια είναι να βλέπεις ότι η αλληλεγγύη παραμένει ζωντανή κι ότι οι άνθρωποι έχουν περίσσευμα αγάπης στην καρδιά τους. Η βοήθεια που δίνουν κάποιοι από το υστέρημά τους αλλά και η προσωπική εργασία μας συγκινούν αφάνταστα».

Τα καλάθια του «Άλλου Ανθρώπου»

Κάθε τι που προσφέρει ο καθένας σαν μονάδα είναι σημαντικό, αλλά εξίσου σημαντική είναι και η πρωτοβουλία επιχειρήσεων να συμβάλλουν συνολικά στη δράση.

Ο σκοπός είναι ένας. Να γεμίσουν με αγαθά και πρώτη ύλη τα 23 καλαθιά, που βρίσκονται σε όλη την Αθήνα και βέβαια αυτό που αφορά στη Νέα Μάκρη.

Κάθε καταναλωτής έχει τη δυνατότητα ψωνίζοντας για το σπίτι του να γίνει και εθελοντής. Ένα φρέσκο φρούτο, ένα ζεστό ψωμί που θα αφήσει κάποιος στο καλάθι, θα γίνει η αιτία ένας άλλος άνθρωπος να χαμογελάσει. Τόσο γιατί θα βρει ένα πιάτο φαί, όσο και επειδή θα νιώσει το ενδιαφέρον κάποιου τρίτου.

Αναμφισβήτητα, ο Κωνσταντίνος είναι η σπίθα που ανάβει την φλόγα, αλλά «Ο Άλλος Άνθρωπος» είναι όλοι οι εθελοντές που βοηθούν, μαγειρεύουν, κουβαλούν, αλλά και διανέμουν το φαγητό. Είναι η Θεοδώρα, η Βάσια, ο Γιώργος Σ., ο Γιώργος Π., η Μαρία, η Χριστίνα, η Δανάη, η Βανέσα, η Αφροδίτη, ο Αλέξης, ο Χρήστος, ο Στέφανος, που τρέχουν όλη την εβδομάδα για να οργανώσουν το γεύμα της Κυριακής. Είναι το «Χαμόγελο του Παιδιού Νέας Μάκρης», το Κοινωνικό Παντοπωλείο, το «Άρτιον», το μανάβικο του Τσακιργιάννη, ο Puratos ΕΛΛΑΣ, ο «Αργολικός», ο Αρτοποιητής Ραφήνας που προσφέρουν απλόχερα υλικά και πρώτη ύλη.

Είναι όλοι οι απλοί άνθρωποι που από το υστέρημα ή ακόμα και από το περίσσευμά τους βοηθούν να συγκεντρωθούν είδη πρώτης ανάγκης και τρόφιμα.

Σε αυτή την παρέα δε χωρούν διακρίσεις φύλου, χρώματος, θρησκείας ή οικονομικής κατάστασης. Το τσουκάλι «βράζει» για όλους.

Ο «Άλλος Άνθρωπος» δεν είναι μια απλή δράση. Δεν είναι τα άτομα, δεν είναι η ιδέα, δεν είναι τα προϊόντα. Είναι η αγκαλιά, το ενδιαφέρον, η προσφορά. Είναι η ανιδιοτέλεια, η φιλοξενία και το λαμπρό παράδειγμα. Είναι η αλληλεγγύη που τόσο λείπει στις μέρες μας…