Γράφει ο Αλέξανδρος Τσούτης

Οι χριστουγεννιάτικες διακοπές συνήθως μας προσφέρουν πολύτιμο χρόνο ανάπαυσης και αναψυχής. Αποδράσεις σε χιονισμένα τοπία, ορεινά σαλέ ή και στιγμές δίπλα σε ένα τζάκι με καλή παρέα, βασιλόπιτες και γλυκίσματα…

Υπάρχουν, βέβαια και αυτοί -ανάμεσα στους οποίους κι εγώ…- που έχουν βαρεθεί προ πολλού την κλισέ, ετήσια επανάληψη με τους στολισμούς, τους faux Αϊ Βασίληδες, τα λαμπιόνια και τα νεκρά έλατα. Άλλωστε, έχω θυσιάσει πολλές άλλες, σημαντικές ομορφιές της χώρας μου και πολλές κοινωνικές και οικογενειακές στιγμές, για να ακολουθήσω το προσωπικό μου πάθος για την εξερεύνηση του πλανήτη μας. Έτσι λοιπόν, τα τελευταία περίπου 18 χρόνια σπαταλώ όλες τις διακοπές ενός υπαλλήλου μακριά από την Ελλάδα.

Τα Χριστούγεννα στις ισλαμικές χώρες συνήθως δε γιορτάζονται καθόλου. Μια Πρωτοχρονιά μάς βρήκε στη Σαναά της Υεμένης να κόβουμε μια ταλαιπωρημένη βασιλόπιτα που κουβαλούσαμε για δύο εβδομάδες, στην οροφή ενός πλίνθινου «ουρανοξύστη» με θέα τα αμέτρητα, περίτεχνα «κεντημένα» κτίρια της παλιάς πόλης.

Αιθιοπία

Το προηγούμενο βράδυ, η νέα χρονιά μάς βρήκε στον δρόμο να τσακωνόμαστε με έναν ταξιτζή (δυστυχώς συνηθισμένο σε όλο τον πλανήτη) που ήθελε να μας χρεώσει υπέρογκο ποσό. Την εποχή εκείνη ο εμφύλιος είχε ξεκινήσει και οι απαγωγές δυτικών (δε συναντήσαμε άλλους) στη χώρα είχαν τραγική κατάληξη.

Με τη φυλή Koma – Καμερούν

Τελικά, οι φωνές μας δεν προσέλκυσαν τους αντάρτες Huthi, αλλά έναν ευγενέστατο κελεμπιοφόρο που προσφέρθηκε να πληρώσει το αντίτιμο της διαμάχης μας.

Λάος

Στο Αφγανιστάν υποδεχτήκαμε το νέο έτος σε ένα ξενοδοχείο της Καμπούλ με μυστική είσοδο, διατηρώντας διακριτική παρουσία σε μια χώρα που την εποχή εκείνη οι Ταλιμπάν εκτελούσαν καθημερινά επιθέσεις αυτοκτονίας και απαγωγές.

Djenne – Μάλι

Η Πρωτοχρονιά του 2017 μας βρήκε στο Μάλι με τον συνταξιδιώτη μου, πάλι υπό το φόβο των ισλαμιστών ανταρτών που δρουν εδώ και 10 χρόνια στη χώρα. Στην περίφημη, απομονωμένη περιοχή που ονομάζεται “Χώρα των Dogon”, όπου ζει η ομώνυμη φυλή, η νεολαία γιόρταζε χορεύοντας στο χώμα υπό τους ήχους σύγχρονης μαλινέζικης ντίσκο.
Δυστυχώς, στη χώρα αυτή με τη μεγάλη μουσική παράδοση, τα σύγχρονα, λιγότερο έντεχνα ακούσματα επικρατούν.

Ταξιδεύοντας πάνω στο τρένο του μεταλλεύματος (μεγαλύτερη αμαξοστοιχία στον κόσμο) – Μαυριτανία

Στη Μαυριτανία ταξίδευα μόνος και η Πρωτοχρονιά του 2022 με βρήκε να καπνίζω ναργιλέ και να πίνω τσάι (το αλκοόλ είναι ανύπαρκτο βέβαια) στην πρωτεύουσα Νουακτσότ, κάνοντας βιντεοκλήσεις με τους οικείους μου.

Ναμίμπια

Κάποια άλλα Χριστούγεννα πέρασαν επίσης χωρίς εορτασμούς, κάπου στη Σαχάρα του Σουδάν. Λίγες μέρες αργότερα, η παραμονή Πρωτοχρονιάς με βρίσκει με τον συνταξιδιώτη μου στη Σομαλιλάνδη, ένα μικρό, μη αναγνωρισμένο κρατίδιο στα βόρεια της αιματοβαμμένης από τον εμφύλιο, Σομαλίας.Ως αυστηρά ισλαμικό κράτος και με θέματα ασφάλειας, δεν περίμενα να υπάρχει οτιδήποτε εορταστικό.

Χιόνια στην Καμπούλ – Αφγανιστάν

Κι όμως, ακόμα κι εκεί υπάρχει μια μικρή ελίτ, κυρίως ομογενών του εξωτερικού, που απολαμβάνει τέτοιες δραστηριότητες στη γενέτειρά του. Με είσοδο 20 δολάρια, οι τρεις μοναδικοί ξένοι στη χώρα συμμετείχαμε στην τοπική αυτή χοροεσπερίδα, σε ένα από τα λίγα ξενοδοχεία της πόλης και πάλι βέβαια χωρίς αλκοόλ. Η φωτογράφιση επίσης απαγορευόταν.

Berbera – Σομαλιλάνδη

Στο Καμερούν κάποια Χριστούγεννα διασκέδαζα σε ένα παρακμιακό κλαμπ ενός σκονισμένου συνοριακού χωριού και λίγες μέρες αργότερα στην Ντζαμίνα του Τσαντ, μπήκαμε λαθραία στον μπουφέ του ξενοδοχείου γνωστής μεγάλης αλυσίδας, για μια απόδραση από την εξάντληση ενός πολύ δύσκολου ταξιδιού στις εσχατιές της Αφρικής. Τελικά, μας αντιλήφθηκαν και πληρώσαμε το ποσό της εισόδου.

Πυραμίδες Meroe – Σουδάν

Η Αιθιοπία, αν και είναι χριστιανική χώρα, ακολουθεί το παλιό ημερολόγιο και έτσι τα Χριστούγεννα δε συμπίπτουν με αυτά του δυτικού κόσμου. Αντιθέτως, έχω γιορτάσει Πρωτοχρονιές με φεστιβαλική ατμόσφαιρα σε πολλές άλλες χώρες σε Αφρική και Ασία, όπως στη Ναμίμπια, στην κεντρική πλατεία του Windhoek ή της Vientiane στο Λάος. Σε ένα μικρό χωριό του Μαλάουι, σε έναν ανοιχτό χώρο με δυνατή μουσική όπου όλοι ήταν τύφλα στο μεθύσι.

Λίμνη Τσαντ στην ομώνυμη χώρα

Αλλά και σε πιο τουριστικές χώρες, οι γιορτές είναι αρκετά ιδιαίτερες. Στην Ταϊλάνδη μπορεί κανείς να υποδεχτεί τη χρονιά σε κάποια παραλία υπό το θέαμα βεγγαλικών, στην Αίγυπτο σε μια κρουαζιέρα στον Νείλο και στην Ινδία σε κάποιο από τα παλάτια των πρώην μαχαραγιάδων που έχουν μετατραπεί σε ξενοδοχεία.

Σανάα – Υεμένη

Εσείς, αν αποφασίζατε τελικά να κάνετε Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά εκτός Ελλάδας, θα επιλέγατε κάποιον τυπικό προορισμό στη βόρεια Ευρώπη ή θα δοκιμάζατε κάτι τελείως διαφορετικό;

*Ο Αλέξανδρος Τσούτης μετά από ταξίδια σε πάνω από 100 χώρες, τα οποία πραγματοποίησε στον χρόνο της άδειάς του ως μισθωτός, αποφάσισε να αλλάξει καριέρα και να κάνει το πάθος του, επάγγελμα.

Έτσι, δημιουργήθηκαν οι Planet Voyagers, ένα ταξιδιωτικό γραφείο που δεν ακολουθεί την πεπατημένη του μαζικού τουρισμού. Οι Planet Voyagers διοργανώνουν ολιγομελή ομαδικά ταξίδια με παρεΐστικη φιλοσοφία, εστιάζοντας σε εναλλακτικούς προορισμούς και επιφυλάσσουν μεγάλο φυσικό, πολιτισμικό και ανθρωπολογικό ενδιαφέρον.

Προηγούμενο άρθροΚόνραντ Χίλτον: Ο άνθρωπος που μετέτρεψε 5.000 δολάρια σε αυτοκρατορία 7.000 ξενοδοχείων
Επόμενο άρθροΈγινε κι αυτό στην Πάτρα: Άνδρας δάγκωσε αστυνομικό επειδή αρνήθηκε να τον συλλάβει