Είναι γνωστό ότι οι κοινότητες των ανθρώπων, από την αρχαιότητα ως και σήμερα, σε κάθε δύσκολο κύκλο της ιστορίας, επιχειρούν να ανασύρουν ένα πανάρχαιο τελετουργικό βίας που θα φέρει ένα υποψήφιο θύμα (ή μια ομάδα θυμάτων) στο προσκήνιο. Αυτός ο αποδιοπομπαίος τράγος θα φορτωθεί όλες τις «δυσλειτουργίες» της κοινότητας και, αφού «θυσιαστεί τελετουργικά», θα επιτρέψει στο σύνολο να ξαναρχίσει «καθαρό» μια νέα πορεία.
Το «Περπατώντας την Αρχαία Οδό των Ασεβών» αντλεί την έμπνευσή του από το έργο του Γάλλου διανοητή και ακαδημαϊκού Ρενέ Ζιράρ. Ο Ζιράρ, συγγραφέας, μεταξύ άλλων, των βιβλίων «Το εξιλαστήριο θύμα» και «Η αρχαία οδός των ασεβών», είναι ένας μελετητής, ο οποίος ασχολείται πολύ με το θέμα της βίας και του ιερού, όπως αυτό εμφανίζεται διαχρονικά και παγκόσμια, μέσα στις ανθρώπινες κοινότητες.
Μέσα από την τέχνη, το δρώμενο καταπιάνεται με μια πολύ σκοτεινή ιστορία.
Μιλά για τη βία και το πώς εκδηλώνεται στις κοινότητες των ανθρώπων· για την ιδέα του «ιερού» και πώς αυτό διαμορφώνει τις θρησκείες. Κυρίως, όμως, προσπαθεί με ιδιαίτερο και ποιητικό τρόπο να επιστήσει την προσοχή σε ένα παγκόσμιο φαινόμενο. Προσπαθεί να αποκαλύψει γιατί, όπου και να ταξιδέψουμε σε αυτή τη γη, όποια ιστορική περίοδο και να μελετήσουμε, θα συναντήσουμε το φαινόμενο του «Εξιλαστήριου Θύματος».
Ανασυνθέτει τις ιστορίες του Οιδίποδα, του Ιώβ και του Ιησού, μέσα από τα αρχαία κείμενα σε νεοελληνική απόδοση, για να φωτίσει τον διαφορετικό δρόμο που πήραν αυτοί οι τρεις, όταν στην κρισιμότερη στιγμή της ζωής τους κατηγορήθηκαν για βλασφημία απέναντι στην κοινότητά τους και απειλήθηκαν με αφανισμό.
Επί σκηνής εμφανίζονται τρεις ερμηνευτές: ο «Χορός» είναι η ενσάρκωση της κοινότητας. Ο «Μάρτυρας» είναι μια φιγούρα που στο μεγαλύτερο μέρος του δρώμενου αμφιταλαντεύεται· αντλεί τα λόγια του από τον Οιδίποδα, τον Ιώβ και τον Ιησού. Το τρίτο πρόσωπο του έργου είναι ένας μάλλον αναποτελεσματικός «Παράκλητος». Προσπαθεί να συμπαρασταθεί στον Μάρτυρα, αντιλαμβάνεται ότι η διαδικασία είναι σαθρή και θα ήθελε να παρέμβει, αλλά δεν έχει ούτε τη δύναμη, ούτε την κοινωνική νομιμοποίηση.
Το δρώμενο έχει ως βασικό συστατικό, έξι ζωγραφικά έργα που απεικονίζουν γυναικείες φιγούρες σχεδόν σε φυσικό μέγεθος. Αυτά τα έργα είναι ζωγραφισμένα πάνω σε φύλλα λαμαρίνας. Σκοπός είναι η ζωγραφική να συνομιλεί με το κείμενο και τη θεατρική δράση. Οι ηθοποιοί αλληλεπιδρούν με τα ζωγραφικά έργα και όλοι μαζί γίνονται κομμάτι του ίδιου δράματος. Ο ρόλος των ζωγραφικών επιφανειών δεν είναι διακοσμητικός. Είναι ο διάλογος του νέου με το παλιό, του ζωντανού με το πεθαμένο και της ζώσας ύλης με τη φθορά.
Ισότιμο κομμάτι της καλλιτεχνικής σύμπραξης είναι ο ήχος και η μουσική. Εδώ ο ήχος δεν λειτουργεί σαν «χαλί» για τη θεατρική πράξη· παρεμβαίνει, συμπληρώνει, διαλέγεται και υπονομεύει τη δράση. Όλα αυτά ζωντανά, μέσα στην Αγγλικανική Εκκλησία του Αγ. Παύλου, καθώς η δράση εξελίσσεται.
«Περπατώντας την Αρχαία Οδό των Ασεβών»
Που; Αγγλικανική Εκκλησία του Αγ. Παύλου, Αθήνα
Πότε; 3, 10, 17 & 21 Δεκεμβρίου 2018. Ώρα έναρξης: 21:00
- Ζωγραφική-Εγκατάσταση-Κείμενο-Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Κωστούρος
- Performance: Αντώνης Καραθανασόπουλος – Κέλλυ Σπάνθη – Μαριλίζα Χρονέα
- Ήχος-Μουσική: Sigmatropic
- Επιμέλεια κειμένου: Βέρα Ανδριοπούλου
- Επιμέλεια κίνησης: Μάρθα Πασακοπούλου
- Κοστούμια: Άννα Μαγουλιώτη
- Φωτογραφίες: Γιώργος Ζαχαρίου
- Έκδοση Κειμένου: Εκδόσεις Νήσος
- Παραγωγή-Επικοινωνία: Arte Atene – Specs ‘n’ arts
- Πληροφορίες-Κρατήσεις-Υπηρεσία εισιτηρίων: 2107234567, Στοά Πεσμαζόγλου, Πανεπιστημίου 39, www.ticketservices.gr & σε όλα τα καταστήματα PUBLIC
- Τιμές εισιτηρίων: Κανονικό – 12 € | Φοιτητικό/Ανέργων/ΑΜΕΑ – 10 €
