Κάθε χρόνο, καθώς τα φώτα ανάβουν και η Νέα Υόρκη μεταμορφώνεται σε ένα λαμπερό σκηνικό, χιλιάδες Νεοϋορκέζοι σπεύδουν να αγοράσουν το σύμβολο των εορτών: το χριστουγεννιάτικο έλατο. Πίσω όμως από την ειδυλλιακή εικόνα του πατέρα που κουβαλάει το δέντρο στην οροφή του αυτοκινήτου ή του ζευγαριού που διαλέγει το ιδανικό έλατο στο πεζοδρόμιο, κρύβεται ένας ολόκληρος κόσμος επαγγελματιών που ζει και αναπνέει στον ρυθμό της πόλης, συχνά κάτω από αντίξοες συνθήκες.
Αυτόν ακριβώς τον άγνωστο κόσμο έρχεται να εξερευνήσει η σκηνοθέτιδα Σίλια Ανίσκοβιτς με το νέο της ντοκιμαντέρ που φέρει τον εύγλωττο τίτλο «The Merchants of Joy» (Οι Έμποροι της Χαράς). Η ταινία, η οποία είναι διαθέσιμη μέσω της πλατφόρμας του Amazon Prime, επιχειρεί να απαντήσει σε ένα ερώτημα που ελάχιστοι έχουν θέσει: πώς είναι πραγματικά να είσαι πωλητής χριστουγεννιάτικων δέντρων στη μητρόπολη του κόσμου;
Μια βουτιά στην ένταση της εορταστικής περιόδου
Η Ανίσκοβιτς, η οποία είναι επίσης παραγωγός ντοκιμαντέρ και ιδρύτρια της εταιρείας παραγωγής Dial Tone Films, δεν αρκείται σε μια επιφανειακή καταγραφή. Η κάμερά της ακολουθεί κατά πόδας μια ομάδα πωλητών, καταγράφοντας την καθημερινότητά τους κατά τη διάρκεια της πιο απαιτητικής και έντονης περιόδου του έτους.
Μέσα από τον φακό της, ο θεατής μεταφέρεται στα πεζοδρόμια της Νέας Υόρκης, εκεί όπου στήνονται τα υπαίθρια καταστήματα πώλησης δέντρων. Το ντοκιμαντέρ αποκαλύπτει τον πυρετό της δουλειάς, το κρύο, τις ατελείωτες ώρες αναμονής, αλλά και την ικανοποίηση του να προσφέρεις χαρά σε μια πόλη που τρέχει με φρενήρεις ρυθμούς. Οι πωλητές αυτοί δεν είναι απλώς έμποροι· είναι, όπως υποδηλώνει ο τίτλος, οι διαμεσολαβητές της γιορτινής μαγείας.
Χαρακτήρες μπροστά και πίσω από την κάμερα
Η σκηνοθετική προσέγγιση της Ανίσκοβιτς διακρίνεται για την ειλικρίνειά της. Γυρίζοντας σε ολόκληρη την πόλη, συστήνει στο κοινό τους ανθρώπους πίσω από τα έλατα. Το ενδιαφέρον στοιχείο της αφήγησης είναι ότι δεν επικεντρώνεται μόνο στους εξωστρεφείς χαρακτήρες που επιδιώκουν τη δημοσιότητα.
Αντιθέτως, το ντοκιμαντέρ σέβεται και καταγράφει ακόμα και εκείνους τους εμπόρους που αρνούνται να εμφανιστούν μπροστά στην κάμερα, προσθέτοντας μια νότα ρεαλισμού και μυστηρίου. Αυτή η επιλογή αναδεικνύει την ποικιλομορφία των ανθρώπων που κάνουν αυτή τη δουλειά: από βετεράνους του χώρου που επιστρέφουν κάθε χρόνο στο ίδιο πόστο, μέχρι νεότερους που δοκιμάζουν την τύχη τους στο σκληρό πεζοδρόμιο της αμερικανικής μεγαλούπολης.
Το «The Merchants of Joy» αποτελεί τελικά μια ανθρωποκεντρική ματιά σε ένα επάγγελμα που θεωρούμε δεδομένο, υπενθυμίζοντας πως πίσω από κάθε στολισμένο σαλόνι υπάρχει ο κόπος και η ιστορία ενός ανθρώπου που πέρασε τις γιορτές του στον δρόμο.
