Υπάρχει ένας νόμος που λέει ότι το «δεν γουστάρω τις γάτες, προτιμώ τα σκυλιά. Δεν είναι ότι δεν τις αγαπάω, αλλά…» συντρίβεται πανηγυρικά όταν η τύχη φέρει στα πόδια σου την πρώτη γάτα που θα μπει στο σπίτι σου.

Τότε είναι που καταρρίπτονται πολλοί μύθοι, που αντιλαμβάνεσαι πόσο χαζές είναι όλες αυτές οι διαπιστώσεις τύπου «με τις γάτες δεν επικοινωνείς όπως με τους σκύλους», «δεν τις νοιάζει τίποτα, μόνο η πάρτη τους» και «δεν μπορείς να δεθείς».

Η Αγγελική δε διέφερε σε τίποτα από όλους αυτούς που έχουν σε απόσταση τις γάτες. Μεγαλωμένη με σκυλιά και τα τελευταία χρόνια… single από οικόσιτο ζώο, δεν είχε ιδέα πόσα θα άλλαζαν εκείνο το βράδυ Σεπτέμβρη του 2006.

«Ρε συ, έξω από το σπίτι σου είναι ένα γατάκι μια σταλιά και κλαίει, σπαράζει. Θα αργήσετε;». Υπό φυσιολογικές συνθήκες, δε θα μπαίναμε καν στη διαδικασία να βιαστούμε να επιστρέψουμε από την Πετρούπολη, όπου είχαμε βγει για βόλτα, στην Αγία Παρασκευή. Είναι, όμως, αυτές οι συγκυρίες που από το πουθενά δημιουργούν ιστορίες. Για κάποιο άγνωστο λόγο, φύγαμε από την παρέα μας και γυρίσαμε. Πιο πολύ από περιέργεια.

Το γκρι γατάκι ήταν δεν ήταν ενός μήνα και κουτούλαγε από τοίχο σε τοίχο. Τα μάτια του είχαν μόλυνση και ήταν τσιμπλιασμένα και κλειστά, δεν έβλεπε το παραμικρό και οι μηχανές των αυτοκινήτων, που περνούσαν δίπλα από τη μονοκατοικία, το τρομοκρατούσαν. Έπρεπε να βγει η νύχτα και επιστρατεύθηκαν τα γνωστά σε αυτές τις περιπτώσεις. Κούτα, σεντονάκι και μια ζεστή γωνιά.

Η μία μέρα έγιναν δύο, οι δύο τέσσερις και η Αγγελική άρχιζε σταδιακά να αραιώνει τα τηλεφωνήματα σε φίλους για να βρει αυτόν που θα πάρει τη γκρι τριχωτή μπάλα. Την οποία άμεσα πήγε σε κτηνίατρο για να δει τα μάτια της. «Έχει μόλυνση, ίσως δεν υπάρχουν μάτια αν είναι πολλές μέρες έτσι». Τα λόγια του κτηνιάτρου και η πιθανότητα το γατί να είναι τυφλό ήταν αρκετά για να εξαφανιστεί κάθε ενδοιασμός. «Θα το κρατήσω» σκέφτηκε και πήδηξε στον αέρα όταν έμαθε ότι υπάρχουν μάτια, έστω και ταλαιπωρημένα.

Η Χουρχούρω δεν είχε εύκολα πρώτα χρόνια. Έκανε επέμβαση για το ένα της μάτι, επέμβαση για ειλεό που απαιτούσε αποκατάσταση με μασάζ στην κοιλιά, είχε πολλές φοβίες και καμία διάθεση για κοινωνικές επαφές.

Άκουγε σκουπιδιάρικα, μηχανές και βροντές και εξαφανιζόταν για ώρες κάτω από πολυθρόνες και δεν είχε καμία περιέργεια να δει τι παίζει στον έξω κόσμο, ακόμα και αν της άφηνες ανοικτή την μπαλκονόπορτα ή και την εξώπορτα.

Όπως, όμως, συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις έδωσε απίστευτη αγάπη στην Αγγελική και σε μένα που στο μεσοδιάστημα βρέθηκα στην πορεία της.

Μας άλλαξε ολόκληρη την κοσμοθεωρία για τα περί σκυλιών και γατιών, μας έμαθε ότι η επικοινωνία με γάτα μπορεί να φτάσει σε αδιανόητα υψηλά επίπεδα, αρκεί να δείξεις ενδιαφέρον και να κοπιάσεις για να τις καταλάβεις, μας ανάγκασε να θαυμάσουμε αυτό το ζώο για την ανεξαρτησία του, την ευφυΐα του και τον τρόπο με τον οποίο εκφράζεται και βρίσκει ρόλο μέσα σε ένα σπίτι.

Κι αφού μπήκαν και δύο παιδιά στην εξίσωση, μας… κούφανε όταν για να μην πατήσει πάνω στο πάρκο τους και αφήσει τρίχες, έπαιρνε φόρα και με ένα σάλτο το περνούσε από πάνω ή όταν πήγαινε και καθόταν πάνω στην κοιλιά τους τα βράδια που ήταν άρρωστα.

Υπήρξαν πολλά βράδια που έγινε συντροφιά, παρηγοριά, ελπίδα σε αντίστοιχα πολλές δύσκολες στιγμές. Υπήρξαν άλλα τόσα που με το παράπονο στο βλέμμα της, με ανάγκασε να ξυπνήσω από τον καταθλιπτικό λήθαργό μου και να ασχοληθώ μαζί της. Υπήρξαν, επίσης, στιγμές που νιώθοντας την ανασφάλειά της, θυμήθηκα τι πάει να πει φροντίζω, ενδιαφέρομαι, αγαπάω.

Στα 16 της πια, η Χουρχούρω ζει μια δεύτερη εφηβεία. Οι φοβίες της έχουν φύγει, βγαίνει πια τη βόλτα της στον κήπο της μονοκατοικίας στην Αγία Μαρίνα και συνυπάρχει αρμονικά με έναν Καύκασο. Τόσο θαρραλέα έχει γίνει!

Η φοβία έχει μεταφερθεί πια σε μας που ξέρουμε ότι ο χρόνος μετρά αντίστροφα. Ας είναι… Αν γυρνούσαμε στο 2006, πάλι θα της ανοίγαμε την πόρτα κι ας είχαμε από δίπλα κάποιον να λέει «με τις γάτες δεν μπορείς να δεθείς».

Τόσα ξέρετε, τόσα λέτε…

Προηγούμενο άρθροΤραγωδία στον αέρα: Μητέρα πέθανε την ώρα της πτήσης κι έμεινε 8 ώρες νεκρή δίπλα στα παιδιά της
Επόμενο άρθροΚαλοκαίρι στο Μάτι