Τον Αύγουστο του 2015, η Γιούσρα Μαρντίνι μπήκε στη θάλασσα για έναν λόγο που δεν είχε καμία σχέση με μετάλλια, χρόνους ή αγώνες.
Προσπαθούσε να μείνει ζωντανή.
Η 17χρονη κολυμβήτρια είχε εγκαταλείψει τη Συρία μαζί με τη μεγαλύτερη αδελφή της, Σάρα, αναζητώντας ασφάλεια στην Ευρώπη. Όταν έφτασαν στις τουρκικές ακτές, επιβιβάστηκαν σε ένα μικρό φουσκωτό με προορισμό τη Λέσβο.
Το σκάφος ήταν κατασκευασμένο για πολύ λιγότερους ανθρώπους. Πάνω του βρίσκονταν περίπου 20 επιβάτες.
Λίγο μετά την έξοδο στα ανοιχτά, ο κινητήρας σταμάτησε.
Και η βάρκα άρχισε να παίρνει νερό.
Οι περισσότεροι δεν ήξεραν κολύμπι
Η Γιούσρα όμως ήξερε.
Ήταν αθλήτρια της κολύμβησης από παιδί και είχε ήδη αγωνιστεί για τη Συρία σε διεθνείς διοργανώσεις.
Μαζί με τη Σάρα μπήκαν στο Αιγαίο. Δύο ακόμη επιβάτες τις ακολούθησαν. Οι τέσσερις προσπαθούσαν να κρατήσουν και να καθοδηγήσουν το υπερφορτωμένο φουσκωτό προς την ακτή, ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι πάνω του δεν μπορούσαν να κολυμπήσουν.
Η προσπάθεια κράτησε περίπου τρεισήμισι ώρες.
Η θάλασσα ήταν σκοτεινή. Ο κινητήρας δεν ξαναπήρε μπροστά. Οι δύο αδελφές συνέχιζαν να κλωτσούν το νερό και να βοηθούν τη βάρκα να κινηθεί.
Τελικά έφτασαν στη Λέσβο.
Το UNHCR αναφέρει ότι οι αδελφές βοήθησαν να σωθούν οι 18 υπόλοιποι άνθρωποι που βρίσκονταν μαζί τους στο σκάφος.
Και μετά άρχισε ένα δεύτερο ταξίδι
Η σωτηρία στην ελληνική ακτή δεν σήμαινε ότι η περιπέτεια είχε τελειώσει.
Η Γιούσρα και η Σάρα συνέχισαν προς τη βόρεια Ευρώπη, περνώντας από χώρες των Βαλκανίων, μέχρι που έφτασαν στη Γερμανία τον Σεπτέμβριο του 2015.
Εκεί η Γιούσρα βρήκε ξανά μια πισίνα.
Άρχισε να προπονείται στο Βερολίνο με τον σύλλογο Wasserfreunde Spandau 04.
Μερικούς μήνες νωρίτερα είχε κολυμπήσει στη θάλασσα για να μη χαθούν ανθρώπινες ζωές.
Τώρα προσπαθούσε ξανά να γίνει αθλήτρια.
Και τότε συνέβη κάτι που μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχε συμβεί ποτέ στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων.
Η πρώτη Ολυμπιακή Ομάδα Προσφύγων
Για τους Αγώνες του Ρίο το 2016, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή συγκρότησε την πρώτη Refugee Olympic Team, ώστε αθλητές που είχαν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τις χώρες τους να μπορούν να αγωνιστούν.
Η Γιούσρα επιλέχθηκε στην ομάδα.
Στα 18 της χρόνια, λιγότερο από έναν χρόνο μετά τη νύχτα στο Αιγαίο, βρέθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο. Αγωνίστηκε στην κολύμβηση, μεταξύ άλλων στα 100 μέτρα ελεύθερο.
Δεν πήγε στο Ρίο ως φαβορί για μετάλλιο.
Το γεγονός ότι βρισκόταν εκεί ήταν ήδη μια ιστορία από μόνο του.
Το 2021 επιλέχθηκε ξανά στην Ολυμπιακή Ομάδα Προσφύγων για τους Αγώνες του Τόκιο, συνεχίζοντας μια διαδρομή που είχε ξεκινήσει σε μια πισίνα της Δαμασκού και είχε περάσει από ένα χαλασμένο φουσκωτό στο Αιγαίο.
Η ιστορία έγινε ταινία του Netflix
Η ιστορία της Γιούσρα και της Σάρα Μαρντίνι έφτασε τελικά και στον κινηματογράφο.
Το Netflix κυκλοφόρησε το 2022 την ταινία «The Swimmers», σε σκηνοθεσία Σάλι Ελ Χοσαϊνί. Τη Γιούσρα και τη Σάρα υποδύονται οι πραγματικές αδελφές Ναταλί και Μανάλ Ίσα.
Η ταινία ακολουθεί τη ζωή των δύο κοριτσιών στη Συρία, τη φυγή τους, τη δραματική διάσχιση του Αιγαίου και την πορεία της Γιούσρα προς το Ρίο. Η ίδια η Μαρντίνι συμμετείχε στη διαδικασία ώστε η ιστορία να μην παρουσιαστεί απλώς ως ένα «ολυμπιακό παραμύθι», αλλά και ως ιστορία προσφυγιάς και απώλειας.
Υπάρχουν αθλητές που θυμούνται για πάντα την πρώτη φορά που μπήκαν σε ολυμπιακή πισίνα.
Η Γιούσρα Μαρντίνι είχε έναν διαφορετικό λόγο να θυμάται τι σήμαινε για εκείνη το νερό.
Έναν χρόνο νωρίτερα δεν κολυμπούσε για έναν χρόνο στο χρονόμετρο. Κολυμπούσε για να φτάσει μια βάρκα στην ακτή.
