Η φράση «ένα όνομα, μια ιστορία» βρίσκει πλήρη ανταπόκριση στο πρόσωπο του Βαγγέλη Γερμανού. Ενός καλλιτέχνη που αποτελεί τη ζωντανή ιστορία της ροκ μουσικής στην Ελλάδα, ενός ανθρώπου που εδώ και περίπου 25 χρόνια τιμά την περιοχή μας και μόνο με την παρουσία του.
Γεννημένος στον Πειραιά το 1949, είχε την τύχη να ανακαλύψει από παιδί τη μαγεία της μουσικής και το πάθος που θα τον συνόδευε για μια ζωή. Ο έρωτας ήταν κεραυνοβόλος και την εξέλιξή του δεν μπόρεσαν να ανακόψουν ούτε τα Μαθηματικά, τα οποία σπούδασε σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα.
Άλλωστε και τότε, το φλερτ δεν σταμάτησε αφού συνδύαζε τις σπουδές με πολυάριθμες εμφανίσεις σε μπουάτ, ξεκινώντας το «χτίσιμο» της καριέρας του.
Στα 23 του, σε ηλικία δηλαδή που άλλοι καλλιτέχνες ακόμα αναζητούν τον δρόμο τους, έπαιζε με τον Διονύση Σαββόπουλο στα θρυλικά «Κύτταρο» και «Ροντέο» και είχε ήδη προλάβει να κερδίσει θαυμασμό και εκτίμηση.
Εννιά χρόνια αργότερα κι αφού -ευτυχώς για τη μουσική- εγκαταλείπει μια σκέψη να αποσυρθεί από το τραγούδι, έρχεται ο πρώτος δίσκος που κάνει θραύση και δημιουργεί… δεδικασμένο.
«Τα Μπαράκια» φέρνουν στο προσκήνιο έναν καλλιτέχνη με διαφορετική μουσική ματιά από αυτή που κυριαρχούσε στην εποχή του και μας χαρίζουν χιλιοτραγουδισμένα κομμάτια, η αξία και η ρυθμικότητα των οποίων παραμένει αναλλοίωτη στον χρόνο.
Η πορεία προς την καταξίωση είναι πλέον προδιαγεγραμμένη και οι επιτυχίες διαδέχονται η μία την άλλη. Μια τεράστια καριέρα χτίζεται και γενιές μεγαλώνουν συντροφιά με ένα είδος μουσικής που φέρει φαρδιά πλατιά την υπογραφή του.
Σαράντα χρόνια μετά, ο Βαγγέλης Γερμανός γράφει, συνθέτει και δημιουργεί με την ίδια όρεξη και το ίδιο κέφι. Αγαπά την ζωή μακριά από την πολυκοσμία και ως μόνιμος κάτοικος Αγίας Μαρίνας, εμπνέεται από το πράσινο και τη θάλασσα…
Πόσα χρόνια ζείτε στην περιοχή και πώς προέκυψε η Νέα Μάκρη;
«Στη Νέα Μάκρη μετακόμισα το 2009, έχω δηλαδή ήδη συμπληρώσει εδώ 13 χρόνια, ενώ προηγουμένως κατοικούσα για άλλα δέκα χρόνια στη Ραφήνα. Η Νέα Μάκρη προέκυψε ως πιο… εξοχική από την Ραφήνα, λόγω της μεγαλύτερης απόστασης από το κέντρο της Αθήνας όπου ζούσα παλιότερα. Όσο μακρύτερα από το τσιμέντο, την κίνηση και τον θόρυβο, τόσο καλύτερα.»
Έχει αποτελέσει η ηρεμία της περιοχής πηγή έμπνευσης για να δημιουργήσετε;
«Μένω σε μια ήσυχη γειτονιά, γράφω και παίζω νυχθημερόν και δεδομένα η θάλασσα και το πράσινο αποτελούν μόνιμη πηγή έμπνευσης.»
Ερωτευμένος με την περιοχή;
«Η περιοχή μας είναι πανέμορφη, το μικροκλίμα της είναι από τα ωραιότερα της Αττικής. Ηλιόλουστη, προφυλαγμένη, σπάνια έχει προβλήματα από τον καιρό. Είναι, με λίγα λόγια, ένα κόσμημα. Μακάρι να γίνει αυτό συνείδηση όλων των κατοίκων και μαζί με τις αρχές αυτού του τόπου να φροντίσουμε όλοι να την διατηρούμε καθαρή και περιποιημένη, χωρίς σκουπίδια κι αδέσποτα ζώα.»
Έχετε αγαπημένο σημείο στην ευρύτερη περιοχή που σας αρέσει να επισκέπτεστε ή που σας εμπνέει;
«Όλο το παραλιακό κομμάτι από το Ζούμπερι ως τον Σχινιά είναι ιδανικό για βόλτα.»
Δεν είναι όμως μόνο η ηρεμία της Αγίας Μαρίνας που σας σαγηνεύει. Έχετε και ένα ησυχαστήριο στην Άνδρο όπου όπως έχετε δηλώσει, πρέπει να διανύσετε δύο χιλιόμετρα για να συναντήσετε «πολιτισμό»
«Χρειάζομαι την απομόνωση και στην εξοχή της Άνδρου. Από τη μία για να “φορτίζω τις μπαταρίες μου”, από την άλλη για να δημιουργώ»
Ποιο ήταν το συναίσθημα όταν πιάσατε για πρώτη φορά κιθάρα; Καταλάβατε νωρίς τι πορεία θα ακολουθούσατε στη ζωή;
«Η κιθάρα με συντροφεύει εδώ και μισό αιώνα! Είναι το “alter ego” μου, η προέκταση των χεριών μου, η παρηγοριά μου σε κάθε λύπη, η απάντηση σε κάθε πρόβλημα. Όταν την πρωτόπιασα, άνοιξε για μένα ένας ολόκληρος καινούργιος κόσμος. Δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς την κιθάρα.
Αυτό, βέβαια, συνέβη στην πορεία, όταν άρχισα να γράφω τραγούδια. Η πορεία του καθενός από μας δεν είναι προδιαγεγραμμένη. “Όταν κάνεις σχέδια ο Θεός γελάει” λέει μια παροιμία. Όπως και να έχει, από μικρός, γύρω στα δεκαπέντε, αυτό που ήθελα ήταν να γράψω τραγούδια, να τα παίζω και να τα τραγουδώ στον κόσμο».
Πόσο εύκολο είναι να βιοπορίζεσαι από τη μουσική;
«Τη μουσική, την τέχνη γενικότερα, δεν την ασκείς για να πλουτίσεις. Αν η τέχνη σου εκφράζει κι άλλους ανθρώπους, θα έρθουν να σ’ ακούσουν και να αντλήσουν απόλαυση απ’ το τραγούδι σου. Με την οικονομική ανταπόκριση του κοινού μπορείς κι εσύ να βιοποριστείς. Σίγουρα πάντως, ο ρόλος της μουσικής δεν είναι να βγάζει κανείς πολλά χρήματα απ’ αυτή. Μπορείς να ζεις άνετα, αλλά μέχρι εκεί. Αλίμονο αν ο καλλιτέχνης ασκεί την τέχνη του για να πλουτίσει. Καλύτερα να αλλάξει δουλειά.»
Οι καλλιτέχνες πάντως δεν έχετε περάσει καθόλου εύκολα τα τελευταία χρόνια και αρκετοί αντιμετώπισαν πολλές δυσκολίες, ειδικά με τους περιορισμούς λόγω κορονοϊού…
«Η περίοδος από τους Ολυμπιακούς Αγώνες κι έπειτα ήταν όντως δύσκολη. Σημαδεύτηκε από την κρίση, τα μνημόνια και τελευταία από τους περιορισμούς λόγω κορονοϊού. Είναι αλήθεια ότι ζοριστήκαμε πολύ. Όμως, “η ζωή μας κύκλους κάνει”. Έρχονται καλύτερες μέρες κι είμαι σίγουρος γι’ αυτό.»
Υπάρχει ελληνική ροκ σήμερα ή έχει χαθεί στον χρόνο;
«Το ροκ δεν πεθαίνει ποτέ. Είναι τρόπος ζωής!»
Αν μπορούσατε να γυρίσετε τον χρόνο πίσω, θα αλλάζατε κάτι στην καριέρα σας; Θα κάνατε κάποια διαφορετική επιλογή;
«Όχι, δεν θα άλλαζα κάτι. Γεμίζω το χρόνο μου με τραγούδια, μουσική και δημιουργία και αυτό μου αρκεί.»
Αν δεν σας κέρδιζε η μουσική, θα γινόσασταν μαθηματικός;
«Μάθε τέχνη κι άστηνε… που λένε! Καλό είναι να ‘χουμε εναλλακτικούς δρόμους στη ζωή. Έχω υπάρξει μαθηματικός παλιότερα, αλλά δεν το κρύβω, η τέχνη του τραγουδιού είναι για μένα απείρως ωραιότερη! Επίσης, επειδή ζωγραφίζω, το πιθανότερο είναι πως αν δεν με κέρδιζε η μουσική, μάλλον θα γινόμουν ζωγράφος.»
Είναι όντως τα πάντα στη ζωή μαθηματικά;
«Η λογική εξήγηση του κόσμου μας είναι τα μαθηματικά. Όλα υποτίθεται πως ακολουθούν μαθηματικά μοτίβα. Όμως η πραγματικότητα, εκτός από λογική είναι, στο ίδιο βαθμό και παράλογη. Εδώ, τα μαθηματικά “σηκώνουν τα χέρια ψηλά”. Ο ανθρώπινος παραλογισμός θεραπεύεται μονάχα με την τέχνη και, εν προκειμένω, με το τραγούδι!»
Η κόρη σας, η σύντροφός σας, τα ζώα… Είναι αυτές οι μεγαλύτερες αγάπες στη ζωή σας;
«Η Αλίκη, η Χρυσούλα, τα κατοικίδια, αλλά και η κιθάρα, η θάλασσα, οι φίλες και οι φίλοι όπως και τα βιβλία είναι οι μεγαλύτερες αγάπες μου.»
Πώς σας αρέσει να περνάτε τον χρόνο σας σήμερα;
«Συνθέτοντας, δίνοντας συναυλίες, συναντώντας φίλους, διαβάζοντας πολύ. Επίσης μου αρέσει να ασκούμαι και να ψυχαγωγούμαι.»
