Σε μια εποχή που η λέξη «συγκλονιστική» έχει χάσει κάθε νόημα στα μίντια, μια και τα πάντα είναι «συγκλονιστικά», μια σημερινή ανάρτηση του Άρη Χερουβείμ, έρχεται να μας υπενθυμίσει τι πραγματικά μπορεί να λογίζεται ως τέτοιο.
Αναφέρεται στις δύο ανιψιές του που χάθηκαν μαζί με τη μητέρα τους και τη γιαγιά τους πριν από επτά χρόνια και την τελευταία ζωγραφιά τους που άφησαν μισοτελειωμένη στο σπίτι.
Μια ζωγραφιά που ο ίδιος αφιερώνει στα αόρατα παιδιά – θύματα αυτής της τραγωδίας, που κάποιοι συνειδητά επέλεξαν να παραμείνουν αόρατα παρά τις εκκλήσεις του.
