Μετά την όμορφη συζήτηση που είχαμε με τον επικεφαλής της πακιστανικής κοινότητας του Μαραθώνα, Σετζάντ Ζαΐν, του ζητήσαμε να μας επιτρέψει να επισκεφθούμε τον χώρο που προσεύχονται οι μουσουλμάνοι στον Μαραθώνα. Δέχθηκε με μεγάλη χαρά και, μάλιστα, μας είπε ότι δεν πρόκειται να ενοχληθούν οι πιστοί αν τους τραβούσαμε φωτογραφίες.

Έτσι, βρεθήκαμε σε ένα υπόγειο στον Μαραθώνα κι ολόκληρη η κοινότητα φρόντισε ώστε σε καμία περίπτωση να μη νιώσουμε παρείσακτοι. Κατηφορίζοντας μία ράμπα ενός εγκαταλελειμμένου κτιρίου, ντάλα μεσημέρι με τον ήλιο να «βράζει», βρεθήκαμε σε έναν υπόγειο χώρο, καθαρό, περιποιημένο, όπου ήδη είχαν ξεκινήσει τις μεσημεριανές προσευχές.
Αφού βγάλαμε τα παπούτσια μας, όπως είθισται, μπήκαμε στον χώρο όπου ήταν συγκεντρωμένοι καμιά σαρανταριά πιστοί. Το εντυπωσιακό είναι ότι όλοι αυτοί, κυρίως νέοι άνθρωποι, διέκοπταν τις αγροτικές τους εργασίες, ερχόντουσαν από κάθε γωνιά του Μαραθώνα, παρακολουθούσαν με κατάνυξη το κήρυγμα και μετά θα επέστρεφαν πάλι πίσω στις δουλειές τους. Αυτό, μάλιστα, επαναλαμβάνεται αρκετές φορές μέσα στην ημέρα.
«Σαν στο σπίτι σας»…
Το κλίμα ήταν τόσο φιλικό κι ήρεμο, μας αντιμετώπισαν με απόλυτη φυσικότητα κι ευγένεια, γεγονός που επιβεβαίωσε τα λόγια με τα οποία μάς καλωσόρισε στον χώρο ο κ. Ζαΐν, «σαν στο σπίτι σας»… Ο χώρος αυτός είναι φανερό ότι αποτελεί διέξοδο γι’ αυτούς και παρότι θα ήθελαν στο μέλλον να έχουν τη δυνατότητα να προσεύχονται σε ένα κανονικό τζαμί, νιώθουν ευτυχείς που μπορούν έστω και σε ένα υπόγειο να εκφράζονται και να συναθροίζονται, χωρίς να νιώθουν απειλή.













































