Γυρίζουμε τον χρόνο πίσω. Όχι πολύ πίσω, αν και όσο πιο μακριά πάμε, τόσο περισσότερες είναι οι στιγμές που έχουμε… βγει από τα ρούχα μας. Αλλά πάμε στα τέλη Ιανουαρίου και την κακοκαιρία «Ελπίς», τότε που ζήσαμε στο πετσί μας αυτά που ακούγαμε να συμβαίνουν πέρσι στα Βόρεια Προάστια και δεν θέλαμε να πιστέψουμε. Το χτύπημα του χιονιά έρχεται και στη θεωρία, μας βρίσκει προετοιμασμένους.
Οι πρώτες αναφορές γίνονται περίπου στις 12 το μεσημέρι εκείνης της Δευτέρας και μέσα σε λίγη ώρα επικρατεί πανικός. Διακοπές ρεύματος σε όλο τον δήμο, εν μέσω χιονιά, με οικογένειες να έχουν σπίτι μικρά παιδιά και ευάλωτους ηλικιωμένους. Η πρώτη ενημέρωση του ΔΕΔΔΗΕ κάνει λόγο για αποκατάσταση της βλάβης μέσα σε δύο ώρες, αλλά το δίωρο γίνεται 24ωρο και σε κάποιες περιπτώσεις 48ωρο και… βάλε.
Ο καταναλωτής αδιαφορεί για τις δικαιολογίες. Σε ένα κράτος που σέβεται τον εαυτό του και τους πολίτες, όλα τα «ναι, αλλά…» περισσεύουν, οπότε είναι απολύτως δικαιολογημένη και φυσιολογική η ενστικτώδης αντίδραση οργής, κάθε φορά που κόβεται το ρεύμα.
Ψάξαμε ως MP να βρούμε τους λόγους για τους οποίους βρισκόμαστε τόσο συχνά στα σκοτάδια και δυστυχώς, μέσα σε όλο τον παραλογισμό του πράγματος υπάρχουν και λογικές εξηγήσεις.
Στις περιοχές του Δήμου έρχονται γραμμές μέσης τάσης 20.000V, οι οποίες διασκορπίζονται σε υποσταθμούς και από εκεί πηγαίνουν στους καταναλωτές, δηλαδή στα σπίτια και τις επιχειρήσεις. Σχεδόν σε όλο το μήκος της περιοχής, οι γραμμές αυτές είναι εναέριες και εδώ ξεκινά το πρώτο πρόβλημα.
Όταν φτιάχτηκαν, τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ‘70, η περιοχή μας ήταν χωριό. Κάποιες γραμμές προορίστηκαν για κεντρικούς δρόμους, πολλές, όμως, περνούσαν μέσα από αγροκτήματα, χωράφια και χωματόδρομους. Με την ανάπτυξη της περιοχής και την μεγάλη ανοικοδόμηση, πολλές φορές με κτίσματα σε εκτός σχεδίου σημεία, οι γραμμές αυτές βρέθηκαν να περνούν μέσα από ιδιοκτησίες.
Γεγονός που δημιουργεί μεγάλο πρόβλημα σήμερα στα συνεργεία, όταν μια βλάβη εντοπίζεται σε τέτοιου είδους γραμμές, για πολλούς και εύκολα αντιληπτούς λόγους, με απλούστερο η ιδιοκτησία αυτή να χρησιμοποιείται ως καλοκαιρινή κατοικία και ο ένοικος να απουσιάζει. Να μην μπορούν, δηλαδή, να μπουν και να επέμβουν.
Επιπρόσθετα, η περιοχή άλλαξε και από περιβαλλοντολογικής άποψης, υπό την έννοια ότι φυτεύτηκαν δέντρα, με αποτέλεσμα πολλά εξ αυτών να βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από τις γραμμές. Κάθε φορά που σπάει ένα κλαδί ή που ένα ολόκληρο δέντρο προσγειώνεται σε καλώδια, οι γραμμές μέσης τάσης για λόγους προστασίας και ασφάλειας, δηλαδή για να μην εκδηλωθεί πυρκαγιά, πέφτουν. Εύκολα αντιλαμβάνεται κάποιος ότι όταν τα δέντρα αυτά δεν είναι στον δρόμο αλλά εντός ιδιοκτησιών, ο χρόνος που απαιτείται για να επέμβουν και να λύσουν το πρόβλημα οι τεχνικοί, πολλαπλασιάζεται με αποτέλεσμα να… εξοργιζόμαστε.
Ιδιαίτερα στον Μαραθώνα, όπου τα δίκτυα χαμηλής τάσης οδεύουν σε πολλά θερμοκήπια με βάση την τότε λογική της ΔΕΗ, οι περισσότερες γραμμές είναι εντός ιδιοκτησιών, με ό,τι συνεπάγεται αυτό.
Με απλά λόγια, το μεγαλύτερο πρόβλημα ξεκινά από την εναέρια όδευση των καλωδίων. Για να λυθεί μια και καλή, γίνεται το προφανές: Ό,τι καινούργιο δίκτυο στήνει τα τελευταία χρόνια ο ΔΕΔΔΗΕ, φτιάχνεται μακριά από ιδιοκτησίες.
Ένα δεύτερο, επίσης πολύ σημαντικό πρόβλημα, έχει να κάνει με την παλαιότητα του δικτύου. Οι αγωγοί είναι δεκαετιών και οι συνεχείς διακοπές που παρατηρούμε το τελευταίο διάστημα, γίνονται προκειμένου να αντικαθίστανται κομμάτια.
Ήδη στη Νέα Μάκρη έχουν γίνει τουλάχιστον δύο φορές πολύωρες διακοπές προκειμένου συνεργεία του ΔΕΔΔΗΕ να ολοκληρώσουν την υπογειοποίηση των καλωδίων. Η υπογειοποίηση που έγινε ήδη, αφορά στο κέντρο της Νέας Μάκρης, από την Τράπεζα Πειραιώς μέχρι την Alpha Bank και το κόστος ήταν 350.000 ευρώ.
Θα ακολουθήσει μεγάλη επέκταση από την Πειραιώς μέχρι τη Διονύσου από τη μία πλευρά και από την Alpha Bank μέχρι την Εθνική Τράπεζα από την άλλη, και στα δύο ρεύματα, καθώς και στην άνοδο και την κάθοδο.
Στον Νέο Βουτζά, πρόβλημα έχουν μόνο τα δίκτυα που δεν αλλάχθηκαν μετά τις φωτιές και είναι λίγα, αλλά εκκρεμεί η αντικατάστασή τους.
Στο Μάτι, δεν ξαναφτιάχνεται κανένα δίκτυο που βρισκόταν μέσα σε ιδιοκτησίες και όλα πλέον βγαίνουν στον δρόμο.
Στον Μαραθώνα και το Γραμματικό, που το δίκτυο περνά από ορεινές και αγροτικές εκτάσεις, έχει ξεκινήσει η συζήτηση για υπογειοποίησή του, ωστόσο προς το παρόν δεν υπάρχει κάποια οριστική εξέλιξη, ενώ στη Ραμνούντα, που είχε σοβαρό πρόβλημα, ένα κομμάτι του δικτύου υπογειοποιήθηκε.
Αξίζει, τέλος, να αναφερθεί και άλλη μια αδυναμία που ταλαιπωρεί τον ΔΕΔΔΗΕ και εκ του αποτελέσματος ταλαιπωρεί ακόμα περισσότερο εμάς. Τη δεκαετία της κρίσης έφυγαν πολλοί εργαζόμενοι χωρίς να αντικατασταθούν, με αποτέλεσμα η υποστελέχωση πολλές φορές να είναι και βασική αιτία σοβαρών καθυστερήσεων.
Σε κάθε περίπτωση, η κατάσταση δεδομένα και είναι προβληματική και ο ΔΕΔΔΗΕ, σε συνεργασία με Περιφέρεια και Δήμο, οφείλουν να βρουν λύσεις. Γιατί απλούστατα -και δικαιότατα- ο καταναλωτής αδιαφορεί για την υποστελέχωση, το παλαιό δίκτυο και το πού έχουν στηθεί οι κολώνες. Αυτό που τον ενδιαφέρει είναι να μην βρίσκεται χωρίς ρεύμα και θέρμανση με την πρώτη κακοκαιρία…
