Μία στήλη για τον εκάστοτε γκομενικό πόνο… Γράφει η Zanax!
Αγαπητή Ζάναξ! Είμαι 27 χρονών και από τα 18 μου πέρασα μια φάση τρελής παρταλίασης. Πάρτυ, λιώσιμο, άπειρο φλερτ και γκόμενες, πολλή δουλειά. Με ένοιαζαν μόνο οι κολλητοί μου και που θα βγω. Εδώ και έναν χρόνο, όμως, έκατσε με μια κοπέλα και είμαστε σε σχέση. Καταπληκτικό κορίτσι, έξυπνη, γλυκιά, όμορφη, οι γονείς μου την λατρεύουν, το ίδιο και οι φίλοι μου. Η ίδια είναι πολύ ανεξάρτητη, έχει αυτοπεποίθηση και μου έχει πολλή εμπιστοσύνη, οπότε δεν έχουμε μιζέρια, τσακωμούς και γκρίνιες.
Ακούγεται τέλειο, ε; Όχι μέσα στο κεφάλι μου. Ενώ τη θέλω, δεν μπορώ να σταματήσω να σκέφτομαι την ξέγνοιαστη φάση μου, τον καιρό που έκανα ότι να ‘ναι χωρίς να με νοιάζει κανένας. Δε βοηθάει και το ότι οι κολλητοί μου είναι ακόμα ρεμάλια, ελεύθεροι και ωραίοι. Νιώθω πολύ πιεσμένος και σε όποιον έχω τολμήσει να το ξεστομίσω, μου λέει ότι θα είμαι χαζός να χάσω αυτή την κοπέλα. Μπορεί να μην έχω τη δέσμευση στο DNA μου, όμως γιατί να καταπιέζομαι; Πες μου και εσύ τη γνώμη σου!
Εμένα η γνώμη μου είναι ότι, καλώς ή κακώς, σε όλες τις επιλογές κάτι χάνεις και κάτι κερδίζεις. Στην προκειμένη εσύ έχεις χάσει -για να μη μασάμε τα λόγια μας- τις άλλες γκόμενες. Γιατί, απ’ ό,τι μας λες, δεν είναι ότι η κοπέλα σε έχει κλεισμένο στο σπίτι, οπότε με τους φίλους σου βγαίνεις, απλά δεν μπορείς (θεωρητικά) να ενδώσεις. Θα σου πω τι πιστεύω ότι θα γίνει: Θα χωρίσεις, θα πας με κανά δυο, θα θυμηθείς τι φρούτο κυκλοφορεί εκεί έξω, θα ξαναπροσπαθήσεις με το κορίτσι κελεπούρι γιατί θα πιστέψεις ότι ωρίμασε η φάση μέσα σου, δε θα σας βγει γιατί θα έχει χάσει την εμπιστοσύνη της και εσύ δεν ωρίμασες όντως σε 3 εβδομάδες και εσύ θα πορευτείς ξανά για λίγο μόνος μέχρι που, κάπου στα 30, οι φίλοι θα αρχίσουν να σοβαρεύονται ένας ένας και μετά δε θα έχεις κάποιον που παρτάρει γύρω σου να ζηλέψεις, οπότε θα μπεις και εσύ -χωρίς fomo* πια- σε μια σοβαρή σχέση με μια άλλη πολύ καλή (ή και όχι τόσο καλή) κοπέλα. Και θα πηγαίνετε όλοι μαζί εκδρομές, πάντα σε ζυγό αριθμό.
(*FOMO= Fear of Missing Out, η μάστιγα των millenials. Ψάξτε το έχει ενδιαφέρον!)
Για να μοιραστείτε τον πόνο σας:
zanax@marathonpress.gr
