Η συναυλία της θα μνημονεύεται για καιρό όχι μόνο γιατί ένα τόσο μεγάλο όνομα με τεράστια καριέρα μάς ταξίδεψε στα πιο όμορφα μουσικά μονοπάτια, αλλά, κυρίως, επειδή μας έκανε να ξεχαστούμε, να αφήσουμε πίσω έστω και για λίγο το πένθος και να διασκεδάσουμε τιμώντας πάντα όσους δεν βρίσκονται πια δίπλα μας.

Η Άννα Βίσση ήρθε στο Μάτι που τόσο αγαπά και δοθείσης της ευκαιρίας ήταν χρέος μας να της ζητήσουμε να μας μιλήσει για τις αναμνήσεις της, την οικογένειά της και τα γεγονότα του περσινού καλοκαιριού. Μας έκανε την τιμή να παραχωρήσει στη MP αυτή τη συνέντευξη και την ευχαριστούμε ιδιαιτέρως γι’ αυτό…

Γιατί επέλεξε η οικογένειά σας για τόπο μόνιμης κατοικίας το Μάτι; Είχατε κάποια σχέση με την περιοχή;

Ζει πολλά χρόνια εκεί όλη η οικογένεια του Κώστα Μπούφη, συζύγου της αδερφής μου Νίκης. Ήταν πάντα και συνεχίζει να είναι η μόνιμη κατοικία τους από το 1995.

Πώς βιώσατε την περσινή τραγωδία;

Με πολύ μεγάλη στεναχώρια, θα έλεγα. Η αδελφή μου Νίκη κι εγώ βρισκόμασταν για μια συναυλία μου στη Θεσσαλονίκη η οποία -κι αυτό είναι τραγική ειρωνεία- ακυρώθηκε λόγω βροχής. Τότε δέχθηκε ένα τηλεφώνημα από τον σύζυγό της και έμαθε τι είχε συμβεί. Όσο ζω δε θα ξεχάσω ποτέ την αγωνία και τον πόνο που έζησε εκείνο το απόβραδο η αδελφή μου κι όλοι εμείς που τους αγαπάμε.

Αισθανόμαστε παρ’ όλα αυτά «ευγνώμονες» γιατί σήμερα τους έχουμε μαζί μας. Και μιλάω για τους ίδιους, τα παιδιά τους και τη μητέρα μου που έμενε σε μικρή απόσταση από το σπίτι της Νίκης που κι αυτό, όπως της αδελφής μου, κάηκε ολοσχερώς.
Εκτός της οικογένειας φυσικά η λύπη μεγάλη για όλο τον κόσμο εκείνο που έχασε τους δικούς του ανθρώπους, τις περιουσίες τους. Δε θα ξεχαστεί κανείς και ποτέ…

Πόσο σας έχει επηρεάσει η περιπέτεια που πέρασε η οικογένειά σας;

Ό,τι ζούμε, καλό ή κακό σε αυτή τη ζωή, μας επηρεάζει και μας δημιουργεί ερεθίσματα που μας ακολουθούν σε όλη μας τη ζωή.

Αυτό που βίωσα και έμαθα από αυτή την τραγωδία είναι πως κάτι σε ταρακουνάει, σε ξυπνάει και σε φέρνει πολύ κοντά στους ανθρώπους που αγαπάς.

Ερχόσασταν στο παρελθόν στην περιοχή;

Συνεχώς κι έχω πολύ ωραίες αναμνήσεις.

Ποια είναι η πιο δυνατή σας ανάμνηση;

Πολλές και διαφορετικές. Έφευγα από την Εκάλη που κατοικώ και κατέβαινα μετά τον Διόνυσο στη Νέα Μάκρη και μετά στο Μάτι για μπάνιο. Έφερνα τη Σοφία μικρή να παίξει με τις ξαδέλφες της, πηγαίναμε στον κινηματογράφο «ΡΙΑ», που ανήκει στην οικογένεια του γαμπρού μου, για θερινό σινεμαδάκι. Πολλές ωραίες βραδιές, καλοκαιρινές και χειμωνιάτικες. Γενικά αγαπώ το Μάτι και θέλω να ζωντανέψει ξανά!

Γιατί αποφασίσατε να έρθετε και να δώσετε αυτή τη συναυλία στο Μάτι;

Η κίνηση και το έργο του «Δεσμού» είναι πολύ σημαντικά και απόλυτα χρήσιμα για την περιοχή.

Το λιγότερο που θα μπορούσα να κάνω σαν μουσικός αλλά και σαν φίλη της περιοχής, ήταν να δώσω μαζί με την ομάδα μου μία συναυλία. Μια συναυλία που με τον Κώστα και τη Νίκη συζητούσαμε ότι κάποια στιγμή μέσα στον χρόνο αυτό πρέπει να την κάνουμε πραγματικότητα.

Έτσι, λοιπόν, όταν ο «Δεσμός» συνεργάστηκε με τον ΝΑΟΜΑ για την ανάπλαση του λιμανιού στο Μάτι έπεσε στο τραπέζι η ιδέα της πραγματοποίησης του οράματός μας.

Μια βραδιά γεμάτη μουσική που εύχομαι να έδωσε χαρά κι ελπίδα σε όσους την έχουν ανάγκη. Τέλος, ήθελα με αυτό τον τρόπο να τιμήσω τους συνανθρώπους μας που τόσο άδικα έφυγαν από η ζωή εκείνη τη μαύρη μέρα.